Ένα σύμπαν έντονα αναγνωρίσιμης αισθητικής, με ζωντανά χρώματα, προσεκτικά σχεδιασμένους χώρους και ιδιοσυγκρασιακή ενδυματολογία που δεν είναι απλώς διακόσμηση, αλλά είναι αφήγηση, είναι χαρακτήρες, είναι δραματουργία. Τα εσωτερικά των χώρων αντανακλούν τον εκάστοτε χαρακτήρα και την ψυχολογική τους κατάσταση, μέσα σε ένα σύμπαν έτσι κι αλλιώς γεμάτο έντονες συγκινήσεις ή ορμητικό χιούμορ.

Στο σινεμά του λατρεμένου Πέδρο, το μελόδραμα, η κωμωδία αλλά και το θρίλερ συνυπάρχουν σα να ήταν από πάντα ένα και το αυτό. Στο σύμπαν του Αλμοδόβαρ, ο Άλφρεντ Χίτσκοκ κι ο Ντάγκλας Σερκ κάνουν ταινίες χέρι-χέρι. Ταινίες πάνω στην επιθυμία, την σεξουαλικότητα, την ταυτότητα, την οικογένεια και φυσικά τα τραύματα του παρελθόντος – είτε μιλάμε για ένα φασιστικό παρελθόν που η Ισπανία αποτινάζει αναρχικά μέσω της καλλιτεχνικής έκφρασης (ιδιαίτερα στην πρώτη περίοδο του σινεμά του, την «Punk Almodovar» εποχή του) είτε μιλάμε για τις μεστές, δραματικές στιγμές της ώριμης περιόδου του, από ένα προσωπικό παρελθόν που ζωντανεύει στο «Όλα για τη Μητέρα Μου» είτε για ένα συλλογικό παρελθόν που ξεθάβεται στις «Παράλληλες Μητέρες».

Ο Αλμοδόβαρ εξάλλου ποτέ δε φοβήθηκε την υπερβολή, που μέσα από μια ευθύτητα και ειλικρίνεια, έγινε μέρος της ματιάς και της έκφρασής του. Χαρακτήρες του πάντα βρίσκονται σε καταστάσεις ακραίας συναισθηματικής ή κοινωνικής πίεσης, σε ένα κινηματογραφικό σύμπαν όπου πάρά το εντονότατο στιλιζάρισμα, διαθέτει στο DNA του μια βαθιά, συγκλονιστικά ανθρωπιστική ματιά.

Πολιτικός, προσωπικός, άφοβος, αστείος, συγκινητικός, αγωνιώδης, αυτοαναφορικός, ένας σκηνοθέτης που αγαπάει βαθιά τις γυναίκες, το σινεμά, την έκσταση, τους ανθρώπους – τη ζωή. Αυτός είναι ο Πέδρο Αλμοδόβαρ, κι αυτό είναι το μεγαλειώδες, αναρχικό, ζεστό, ανατρεπτικό, πραγματικά μοναδικό σινεμά του.

Και τι μπορεί να είναι πιο συναρπαστικό, από το να παρακολουθήσετε αυτή την καλλιτεχνική ωρίμανση, καθώς συνέβαινε; Ζήστε λοιπόν ξανά όλες τις περιόδους τους σπουδαίου έργου του, μέσα από τη φιλμογραφία του που είναι τώρα διαθέσιμη στο Cinobo.
 

Αμαρτωλές Καλόγριες, 1983
(Dark Habits / Entre Tinieblas)

Ανάμεσα στο σκοτάδι και στη συγχώρεση, στην ιεροσυλία και στην τρυφερότητα, ο Πέδρο Αλμοδόβαρ δικαιολογεί γιατί έγινε το τρομερό παιδί του ισπανικού σινεμά στα 80s με μια ριζοσπαστική και ξέφρενη ταινία για την αμαρτία, την επιθυμία και την ανάγκη του ανθρώπου να ανήκει κάπου.

Μια νεαρή τραγουδίστρια χάνει τον εραστή της από υπερβολική δόση και καταφεύγει σε ένα μοναστήρι που απέχει πολύ από ό,τι φαντάζεται κανείς ως ασφαλές καταφύγιο, αφού εκεί συναντά γυναίκες που παλεύουν με τις δικές τους εξαρτήσεις, τις απαγορευμένες επιθυμίες και τις προσωπικές τους ενοχές.

Μια Ζωή Ταλαιπωρία, 1984
(What Have I Done to Deserve This / ¿Qué He Hecho YO Para Merecer Esto!!)

Χάπια, ηλεκτρικές σκούπες κι ένας γάμος-φυλακή. Το εκρηκτικό αντι-μελόδραμα πάνω στην γυναικεία εξάντληση συνδυάζει κοινωνική σάτιρα και ανίερο slapstick, σε μια από τις πιο ευρηματικές στιγμές του πρώιμου Αλμοδόβαρ.

Η Γκλόρια, μια Ισπανίδα καθαρίστρια με μια χαοτική ζωή, ζει σε ένα διαμέρισμα με τον γκρινιάρη σύζυγό της, Αντόνιο, τους δύο γιους τους που είναι επιρρεπείς σε προβλήματα και την αδίστακτη πεθερά της. Χωρίς ιδιαίτερη συναισθηματική υποστήριξη, η Γκλόρια ωθείται στα όριά της όταν ένας καβγάς με τον σύζυγό της οδηγεί σε μια μακάβρια εξέλιξη. Καθώς η Γκλόρια αντιμετωπίζει το ζήτημα, άλλοι εκκεντρικοί χαρακτήρες μπαίνουν στο παιχνίδι, προσθέτοντας στην τρέλα.

Ο Νόμος του Πόθου, 1987
(Law of Desire / La Ley del Deseo)

Σε έναν από τους πρώτους θριάμβους του Αλμοδόβαρ, ένα σκοτεινό ερωτικό τρίγωνο εμπλέκεται σε παιχνίδια βίας και εμμονής με θυελλώδη κατάληξη. Το φιλμ που ανέτρεψε τα όρια του ισπανικού σινεμά των ‘80s.

Μετά τον αβέβαιο χωρισμό με τον Χουάν, ο επιτυχημένος σκηνοθέτης πορνό Πάμπλο, γνωρίζει τον Αντόνιο και ζει μαζί του μια σύντομη ερωτική σχέση. Όταν ο Χουάν αποφασίσει να γράψει στον Πάμπλο, ο Αντόνιο θα εμπλακεί στην επικοινωνία τους, έχοντας αναπτύξει μια βίαιη εμμονή μαζί του. Ο Πάμπλο τρομάζει από αυτή την εξέλιξη, αλλά την ίδια στιγμή βρίσκει τον εαυτό του σε νέα φάση δημιουργικής έμπνευσης, καθώς δουλεύει σε ένα έργο πάνω στην τρανς αδερφή του.

Δέσε Με, 1989
(¡Átame! / Tie Me Up! Tie Me Down!)

Ο Πέδρο Αλμοδόβαρ συναντά για πρώτη φορά τη Βικτόρια Αμπρίλ και μαζί με τον Αντόνιο Μπαντέρας δημιουργούν μια από τις μεγαλύτερες εμπορικές επιτυχίες του στην Ισπανία, που ακροβατεί ανάμεσα στη ρομαντική κωμωδία και το θρίλερ.

Ένας πρώην τρόφιμος ψυχιατρείου, απαγάγει μία πρωταγωνίστρια ερωτικών ταινιών και προσπαθεί να την πείσει να γίνει γυναίκα του και μητέρα των παιδιών του με το ζόρι.

Ψηλά Τακούνια, 1991
(High Heels / Tacones Lejanos)

Μια σχέση μητέρας-κόρης στα απόλυτα άκρα. Σε ένα μελοδραματικά θεατρικό νουάρ γεμάτο επιθυμία, ενοχή και περφόρμανς, δύο γυναίκες βρίσκονται ύποπτες για τη δολοφονία του ίδιου άντρα κι ο Αλμοδόβαρ παρασύρει το δικαστικό θρίλερ σε συναισθηματική εξομολόγηση.

Δεκαπέντε χρόνια αφότου άφησε την κόρη της, Ρεβέκκα, στη Μαδρίτη για να ακολουθήσει καριέρα, μια ηλικιωμένη ηθοποιός επιστρέφει στην πόλη για να μάθει ότι παντρεύτηκε έναν από τους πρώην εραστές της. Η κατάσταση θα περιπλακεί όταν κι οι δύο γυναίκες καταλήγουν ύποπτες για τη δολοφονία του ίδιου ατόμου.

Κίκα, 1993
(Kika)

Στη μάλλον πιο ακραία και προκλητική ταινία του, ο Πέδρο Αλμοδόβαρ σπρώχνει το μελόδραμα και τη φάρσα στα όρια, δημιουργώντας μια σάτιρα για τη βία, την ηδονοβλεψία και την εμπορευματοποίηση της προσωπικής ζωής που (εκτός όλων των υπέροχων άλλων) μας σύστησε και τον εμβληματικό χαρακτήρα της μοναδικής Αντρέα Καρακορτάδα.

Μια γεμάτη ζωή, αθωότητα και ανεξάντλητη αισιοδοξία γυναίκα χάνει κάθε έλεγχο στη ζωή της όταν διασταυρώνεται η πορεία της με έναν εθισμένο στο σεξ πορνοστάρ, έναν κατά συρροή δολοφόνο πέρα από κάθε υποψία και μια τηλεοπτική ρεπόρτερ που τρέφεται από σκάνδαλα.

Το Μυστικό Μου Λουλούδι, 1995
(La Flor de mi Secreto / The Flower of my Secret)

Στα μέσα των 90s και προαναγέλλοντας το πέρασμα του στην σκηνοθετική ωριμότητα, ο Πέδρο Αλμοδόβαρ κάνει ένα διάλειμα από την εκρηκτική υπερβολή του και στρέφεται σε μια βαθιά εσωστρεφή μελέτη της γυναικείας επιθυμίας, της ματαίωσης και της δημιουργικής κρίσης με μούσα του και πρωταγωνίστρια μια συγκλονιστική Μαρίσα Παρέδες.

Mια επιτυχημένη συγγραφέας ρομαντικών μυθιστορημάτων γράφει ιστορίες πάθους, ενώ η δική της ζωή βυθίζεται στη σιωπή και στην αποξένωση. Όταν η συναισθηματική της κατάρρευση γίνεται αναπόφευκτη, επιστρέφει στις ρίζες της για να επανεφεύρει τον εαυτό της.

Καυτή Σάρκα, 1997
(Live Flesh / Carne Trémula)

Με φόντο μια Μαδρίτη που συνεχώς αλλάζει πρόσωπο, ένα τυχαίο περιστατικό πυροδοτεί αλυσιδωτές αντιδράσεις στις ζωές τεσσάρων ανθρώπων που διασταυρώνονται μέσα από έρωτες, ακρωτηριασμένες επιθυμίες και ηθικά αδιέξοδα.

Στις αρχές της δεύτερης και πιο ώριμης φάσης της καριέρας του, ο Πέδρο Αλμοδόβαρ εγκαταλείπει τη φαρσική υπερβολή των πρώτων του χρόνων για μια πιο σκοτεινή και πειθαρχημένη αφήγηση που εξερευνά μαεστρικά τον τρόπο με τον οποίο οι πράξεις του παρελθόντος χαράσσονται ανεξίτηλα πάνω στο σώμα και τη συνείδηση.

Όλα για τη Μητέρα Μου, 1999
(Todo Sobre Mi Madre / All About My Mother)

Μια ανύπαντρη μητέρα βλέπει το μοναχογιό της να πεθαίνει ανήμερα των 17ων γενεθλίων του, στην προσπάθειά του να πάρει αυτόγραφο από μια ηθοποιό. Εξαιτίας της οδυνηρής απώλειας, η γυναίκα αποφασίζει να εντοπίσει τον πατέρα του παιδιού, επιλογή που ανοίγει το δρόμο για μια υπαρξιακή οδύσσεια που δεν θα μπορούσε ποτέ να φανταστεί.
Μια από τις πιο σπουδαίες στιγμές στη φιλμογραφία του Ισπανού μετρ, αυτό το πολύχρωμο, πληθωρικό, απόλυτα ιδιοσυγκρασιακό μελόδραμα, είναι ένα απαραίτητο must-see για όλους τους λάτρεις του αλμοδοβαρικού σύμπαντος αλλά και για όλους όσους πιστεύουν στην ομορφιά και στη φιλία.

Κακή Εκπαίδευση, 2004
(Bad Education / La mala educación)

Όταν ένας παλιός φίλος φέρνει στον σκηνοθέτη Ενρίκε Γκοντέδ ένα ημι-αυτοβιογραφικό σενάριο που καταγράφει την εφηβεία τους, ο Ενρίκε αναγκάζεται να ξαναζήσει τα νιάτα του που πέρασε σε ένα καθολικό οικοτροφείο. Συνδυάζοντας το παρελθόν με το παρόν, το σενάριο ακολουθεί ένα άτομο που επανασυνδέεται με ένα αγαπημένο άτομο από το δημοτικό, καθώς αναλογίζεται την κακοποίηση που υπέστη σε νεαρή ηλικία.

Ίσως η πιο τολμηρά προσωπική δουλειά του μεγάλου auteur, το ώριμο μελόδραμα του Πέδρο Αλμοδόβαρ αναμιγνύει μνήμη και μυθοπλασία έχοντας στο στόχαστρο τη θρησκοληψία και την ανάγκη για – πάσης φύσεως – αποκάλυψη.

Ραγισμένες Αγκαλιές, 2009
(Los Abrazos Rotos / Broken Embraces)

Ένας τυφλός σεναριογράφος ανασύρει από τη μνήμη του την ιστορία ενός παλιού και μοιραίου έρωτα με μια γυναίκα παγιδευμένη σε μια σχέση εξουσίας και ζήλιας.
Στην περίοδο της απόλυτης καλλιτεχνικής ωριμότητάς του, ο Πέδρο Αλμοδόβαρ σκηνοθετεί ένα πολυεπίπεδο μελόδραμα με στοιχεία θρίλερ και κινηματογραφικής αυτοαναφορικότητας, όπου η δημιουργία και η απώλεια συνυπάρχουν και το σινεμά γίνεται ταυτόχρονα καταφύγιο, τραύμα και λύτρωση.

Πόνος και Δόξα, 2019
(Pain and Glory / Dolor y Gloria)

Ένας μεσήλικας σκηνοθέτης με πόνους στη μέση και ημικρανίες επιστρέφει στις μνήμες του «ένδοξου» παρελθόντος του, καταγράφει λάθη και στιγμές που τον καθόρισαν και επαναπροσδιορίζει τη σχέση του με την τέχνη και με τη ζωή.

Με τον Αντόνιο Μπαντέρας σε ερμηνεία ζωής ως avatar του σκηνοθέτη, ο Πέδρο Αλμοδόβαρ καταθέτει την δική του εκδοχή του φελινικού 8 ½, σε μια ιδιαίτερα συναισθηματική ταινία για τη μνήμη της νιότης, τη μελαγχολία του γήρατος, τον φόβο του θανάτου, τον «πόνο και τη δόξα» της δημιουργίας. Ή αλλιώς γυρίζει το αριστούργημά του.

Παράλληλες Μητέρες, 2021
(Parallel Mothers / Madres Paralelas)

Δυο γυναίκες, η Γιάνις και η Άνα, γεννούν την ίδια μέρα στο νοσοκομείο. Διατηρούν επαφή για ένα διάστημα κι έπειτα χάνονται. Χρόνια μετά, η Γιάνις ανακαλύπτει ένα τρομερό μυστικό, το οποίο κρατά κρυφό από τους πάντες. Η τυχαία συνάντησή της με την Άνα θα μπλέξει και πάλι τις ζωές τους.

Στην πιο άμεσα πολιτική ταινία της καριέρας του, ο Αλμοδόβαρ ενώνει την προσωπική με την ιστορική μνήμη, καθιστά τις γυναίκες ιδανικούς θεματοφύλακές του και συγκινεί αβίαστα. Όλα αυτά στη συσκευασίας ενός καλογραμμένου μελοδράματος που, ως συνήθως, λειτουργεί και ως φόρος τιμής στη μητρότητα και στη γυναικεία εμπειρία.

Πικρές Γιορτές, 2026
(Amarga Navidad / Bitter Christmas)

Μια σκηνοθέτρια διαφημιστικών, η Έλσα, βρίσκεται στα πρόθυρα νευρικής κρίσης. Στο πλευρό της βρίσκεται ο σύντροφός της Μπονιφάτσιο, που εργάζεται ως πυροσβέστης και στρίπερ. Έχοντας αμφιβολίες για τη σχέση της και προσπαθώντας να γράψει ένα κινηματογραφικό σενάριο, αφήνει για λίγο τη Μαδρίτη και ταξιδεύει σε νησί παρέα με την καλή της φίλη Πατρίσια. Την ίδια ώρα, ένας διάσημος σκηνοθέτης, ο Ραούλ Ροσέτι, αντιμετωπίζει παρόμοια προβλήματα στη δική του ζωή.

Mετά το αγγλόφωνο διάλειμμα και το Χρυσό Λιοντάρι για το «Διπλανό Δωμάτιο», ο Πέδρο Αλμοδόβαρ, ένας από τους αγαπημένους σκηνοθέτες (και) του ελληνικού κοινού, επιστρέφει στην πατρίδα του με μια αυτοβιογραφικών διαθέσεων δημιουργία και μας θυμίζει τη γλυκόπικρη σχέση του σινεμά και της ζωής.