Pisklę

Wciągający

Trzyma cię od początku do końca, to pewne! To trochę bardziej indie produkcja z elementami body horroru.. Podobało mi się!

Dziwny

Dość dziwny horror, który przekazuje pewne konkretne społeczne przesłania w nietypowy, ale raczej powierzchowny sposób. Ogólnie da się go obejrzeć dzięki jego brutalności i dziwactwom, ale ma swoje niedoskonałości. Na jeden seans jest w porządku.

gewrgiadrakaki@gmail.com

Zaczynałam z niskimi oczekiwaniami przez recenzje, ale mnie przekonał i trzymał do samego końca z zapartym tchem. To film o macierzyństwie. Tak go odebrałam. Błyskotliwe alegorie, wspaniałe zdjęcia-dziewczynka gra fantastycznie. Polecam bez zastrzeżeń miłośnikom thrillerów i nie tylko.

Wartościowy

z wielu powodów wartościowy film, społeczny, horror, skupiony na kobietach, ze świetnymi aktorami. I na pewno krytyczne spojrzenie na fińskie szczęście!

a Raw Possesion

Niespodziewana przypowieść o rodzinie, dorastaniu i akceptacji siebie. Gdyby Opętanie (1981) uprawiało seks z Mięsem (2016), owocem ich miłości mógłby być ten Fiński bękarcikkk.

Bardzo przeciętny

Rozumiem wszystkie przesłania (a przynajmniej większość), które ten film próbuje przekazać, ale robi to w kompletnie powierzchowny i ...dziwny sposób. Aktorzy fatalni, chyba że o to właśnie chodziło. Ogólnie mógł być następnym "Babadookiem" albo "Coś za mną chodzi", ale niestety był po prostu przeciętnym filmem. Na jeden seans jest ok, uważam. 5/10

Uważaj, co karmisz

Świetna alegoria dynamiki rodziny. Myślę, że gdybym mogła zobaczyć ten film jako nastolatka, pomógłby mi zrozumieć wiele rzeczy o gniewie, który mogę czuć, i o presji, która dominuje. Żaden opis nie wystarczy, żeby oddać ten film. Po prostu musisz go zobaczyć, żeby zrozumieć jego wielkość.

8 / 10

Treściwy główny pomysł, który ujawnia się (słusznie) na końcu i piękne użycie alegorii. Nierówne podejście reżyserskie w różnych momentach filmu i wahania napięcia (które powinien stopniowo budować scenariusz). Świetny pomysł, że im dalej w film, tym bardziej potwór przypomina człowieka, a do tego skutek, jaki przynosi próba brutalnego rozprawienia się z nim. Rzeczy, które łatwo mogą przejść niezauważone, bo reżyserka miejscami postawiła na makabrę zamiast na klimatyczną grozę. Wydobywając na wierzch fińskie efekty (które, jak widać, nie są najlepsze). Na koniec reżyserka świetnie pracuje z rolami kobiecymi i wyciąga wzorową kreację w roli dziecięcej, a także bardzo pełną rolę psychotycznej matki z social mediów.

Strata czasu

Porywający

Mistrzowski film, który podchodzi do pojęcia horroru w oryginalny i alegoryczny sposób .Żaden wybór reżyserski ani kostiumowy nie jest przypadkowy, zmiany kolorów w scenach raz on, raz off camera równie symboliczne... Jeśli spojrzymy poetycko na <<Pisklę>> Hanny Bergholm, to każdy człowiek skrywa w sobie ''jajo'' , które czeka na odpowiedni ''bodziec'', żeby się ''wykluć''.