Płacząca kobieta

FILM - REQUIEM!

Film - requiem dla milionów rdzennych mieszkańców, których barbarzyńscy Hiszpanie, Portugalczycy itd. wymordowali w Łacin. Ameryce! Tak, jest powolny, ale ten charakter dodaje mu majestatu i dramaturgii. Dopiero co wróciłem z Meksyku, gdzie widziałem, jak dzisiejsi Meksykanie zwracają się ku swoim azteckim korzeniom, i film głęboko mnie poruszył. Film, który MUSIAŁ powstać!

Mocny

Powolny, ale z polityczną walką o sprawiedliwość na pierwszym planie.

Niektóre sceny mogłyby być nakręcone bardziej zwięźle, z większym naciskiem na akcję. Dużo akcji wewnętrznej, ale zero zewnętrznej, same aluzje. Ma swój urok, ale miejscami mnie zmęczył.

dobry film

dobry film polityczny podany w wyjątkowy sposób...sprawiedliwość uniewinnia ludobójczego dyktatora i przychodzi metafizyka, żeby się zemścić...niektórzy może uznają go za nudny, niektórzy za bardzo piękny...ja jestem gdzieś pośrodku...

Poetycka alegoria polityczna

Czerpiąc z tradycji rdzennych Majów, brutalnie wytępionych przez sterowane przez Amerykanów dyktatury w drugiej połowie XX wieku, jak wszystkie rdzenne ludy w ciężko doświadczonej Ameryce Łacińskiej, wybitny reżyser harmonijnie łączy polityczne oskarżenie potwornego ludobójstwa i potrzebę wymierzenia sprawiedliwości z elementem fantastycznym, poprzez postać rdzennej (i martwej) Almy, która niczym kolejna Erynia wdziera się do domu dyktatora i wymierza "boską sprawiedliwość". Bardzo dobry film, warto go obejrzeć.

nudny..

Film z przesłaniem o tym, czego biali dopuścili się wobec rdzennych mieszkańców

Kolejny wspaniały film...

... Bustamantego -- odkrycie, za które jesteśmy wdzięczni Cinobo. *Zarówno* kino polityczne najwyższej próby, jak i 'artystyczne' o rzadkich ambicjach i wykonaniu.

7 / 10

Poetycki film o (braku) sprawiedliwości dla ofiar zbrodni środkowoamerykańskiej junty. Filmowa poezja wyraża się w ujęciach, muzyce, a w scenariuszu w pojawianiu się duchów ofiar (ten pomysł jest bliski także kulturze regionu). Pięknie pokazane są też dylematy rodziny zbrodniczego dyktatora między więzami rodzinnymi i dobrobytem życia u jego boku (choć sugeruje się, że to on sprawił, że zniknął ojciec jego wnuczki) z jednej strony, a ludzkim żądaniem kary z drugiej. Gdyby uniknął raczej bardzo niezgrabnego zakończenia, powstałoby arcydzieło.