kolejny dolan
Tak jak doceniam wszelakie zabiegi formalne tak emocjonalnie trochę nie trafia. Może dlatego, że Dolan dość szybko wystrzeliwuje się z tego co ma i potem trochę lecimy na zapętleniu.


Dolan emocje zamyka w teledyskach, które rozszerzają kwadratowy kadr. Dla świata Diane jest zbyt porywcza, jej nastoletni syn – za intensywny, a Kyla zbyt nieśmiała. Trzy niemożliwie dalekie bieguny znajdują czułość w chaosie i agresji. W tle hity Céline Dion, Oasis, Andrei Bocellego, Lany del Rey.
Diane odbiera ze szpitala psychiatrycznego piętnastoletniego syna. Steve jest agresywny i nie da się nad nim zapanować. Kanadyjskie prawo pozwala rodzicom oddać dziecko do zamkniętej placówki bez wyroku sądu, ale Diane chce by syn mieszkał z nią. W domu naprzeciwko mieszka nieśmiała nauczycielka na urlopie. Kyla zaczyna pomagać nastolatkowi w nauce. Pewnego dnia Diane dostaje pozew za coś, co zrobił Steve.
Festiwal Filmowy w Cannes
Nagroda Jury
2014
Nagrody Cezara (Cezary)
Najlepszy film zagraniczny
2015
Używamy plików cookie, by ułatwić Ci korzystanie z naszej strony.