Carpenter to prorok
W dniu premiery była to satyra na terror nadkonsumpcji reaganowskiej Ameryki. Dziś możemy tę opowieść o świecie rządzonym przez twory ponadpaństwowe, oferujące luksus i wygodę w zamian za podporządkowanie, traktować jako metaforę technofeudalizmu. Formalnie to campowy akcyjniak z epoki. Trzeba lubić to tempo i przegięcie, bo inaczej się odbijemy.





















