Jean-Pierre Melville

Alain Delon jest policjantem, Richard Crenna złodziejem, a Catherine Deneuve jest z jednym i sypia z drugim. Ostatni film Jeana-Pierre’a Melville’a („Samuraj”) to tradycyjnie thriller noir, z gęstą atmosferą i na chłodno. — Deszczowe Saint-Jean-de-Monts poza sezonem. Czterech mężczyzn wchodzi do banku przy nadmorskim bulwarze. Jeden wychodzi ranny. Ich szef, Simon, prowadzi w Paryżu nocny klub. Sprawę dostaje komisarz Coleman, który zna go od lat. Sypia też z Cathy, dziewczyną Simona.

Alain Delon, Yves Montand i Gian Maria Volontè przez pół godziny okradają jubilera przy placu Vendôme, bez jednego słowa dialogu. Jean-Pierre Melville („Samuraj”) reżyseruje to jak balet – każdy gest, każde spojrzenie ma znaczenie. Kto widział ten skok, ten nie zapomina. Kino noir na nowo. — Corey wychodzi z marsylskiego więzienia. Dostał cynk o jubilerze w Paryżu. Gdy jedzie do miasta, w bagażniku jego auta ukrywa się zbieg z konwoju. Do skoku potrzebny jest jeszcze świetny strzelec – znajdują go w byłym policjancie, który zapija się na śmierć. Komisarz Mattei już depcze im po piętach.

W 1969 roku francuscy krytycy zjechali ten film jako propagandę de Gaulle’a. Bojownicy ruchu oporu wiedzą, że niedługo zginą – bez patosu, bez wielkich mów. Reżyseruje Jean-Pierre Melville. Dziś to jeden z najważniejszych francuskich filmów wojennych w historii kina. — Francja, 1942. Philippe Gerbier, inżynier, trafia do obozu, bo ktoś podał Niemcom jego nazwisko. Po ucieczce czekają go fałszywe papiery, mieszkania konspiracyjne, ludzie, którzy nigdy nie poznają swoich prawdziwych nazwisk. Zaczyna szukać tego, kto go wydał.

Tarantino mówi, że to jego ulubiony scenariusz w historii – inspiracje widać w „Wściekłych psach”. Tytuł odnosi się do slangu: kapelusz, a zarazem kapuś, który go nosi. Jean-Paul Belmondo nosi kapelusz, a co do reszty nie ma pewności. Widać, że Melville („Samuraj”) kochał amerykański noir. — Maurice wychodzi z więzienia i od razu wraca do roboty: włamanie do willi w Neuilly razem ze starym wspólnikiem. Potrzebuje kluczy i broni, więc idzie do Siliena. W półświatku wszyscy mówią, że jest kapusiem. Maurice i tak zdradza mu adres.