Filmografia
Daltonista zakochany w kolorze czerwonym. Zadebiutował „Dealerem” w 1996 roku, kręconym na ulicach Kopenhagi z młodym Madsem Mikkelsenem, i od razu wiedział, jakiego kina chce. Brutalnego, stylizowanego, bez taryfy ulgowej. Fabuła i motywacje bohaterów są u niego drugorzędne wobec obrazu: neonowego światła, muzyki, estetyzowanej przemocy. Kino jako czysta forma, dla widzów gotowych oddać się transowi.


Niezależny kryminał będący debiutem zarówno Nicolasa Winding Refna („Drive”), jak i Madsa Mikkelsena. Ten drugi gra przyjaciela, jakiego nikt nigdy by nie chciał mieć. Tydzień w ponurej Kopenhadze, heroina i gigantyczny dług, który trzeba szybko spłacić. Pierwsza część głośnej trylogii. — Kopenhaga. Frank handluje heroiną i dużo o sobie mówi. Szwed zamawia dużo towaru, a Franka nie stać na takie zamówienie. Dostawca Milo daje mu narkotyki na kredyt, ale na przekazaniu zjawia się policja i Frank wrzuca wszystko do jeziora. Z komisariatu wychodzi z gargantuicznym długiem. — Nominacja - Najlepszy film odrestaurowany | Festiwal Filmowy w Wenecji | 2024

Nicolas Winding Refn („Drive”) nakręcił drugą część trylogii o kopenhaskim półświatku, żeby spłacić dług, który zaciągnął na poprzedni film. W głównej roli Mads Mikkelsen jako człowiek, którego wszyscy spisali na straty, z własnym ojcem gangsterem na czele. Będziesz mu kibicował do końca. — Tonny wychodzi z więzienia. Swoje kroki od razu kieruje do warsztatu ojca, prosi o pracę. Ten żyje z kradzieży samochodów. Bierze syna na próbę i wyśmiewa go przy swoich ludziach. Charlotte oznajmia mu, że jest ojcem jej dziecka i żąda pieniędzy. Tonny postanawia spróbować ojcostwa. Nic w jego życiu nie wskazuje na to, że będzie dobrym tatą.

Krew i brokat. Prawdopodobnie tak wyglądałby najbardziej przegięty odcinek „Top Model”, gdyby nakręcił go Dario Argento. Nicolas Winding Refn („Drive”) jest daltonistą, więc wszystko, co kręci, jest zanurzone w wyrazistej kolorystyce. Elle Fanning przybywa do LA, a jej walutą jest uroda. — Jesse ma szesnaście lat, właśnie przyjechała do Los Angeles i nigdy wcześniej nie pracowała jako modelka. W ciągu kilku tygodni kariera rozkwita, jest rozchwytywana. Inne modelki pytają: co takiego ma ona, czego one nie mają? Dziewczyna mieszka w motelu prowadzonym przez człowieka, któremu nie powinna ufać. — Najlepszy kompozytor | Festiwal Filmowy w Cannes | 2016

Finał trylogii Refna. Jedyną postacią, która wraca we wszystkich częściach, jest starzejący się serbski gangster grany przez Zlatka Burica. Jedna doba z jego życia jest pełna wydarzeń: gotuje, walczy z nałogiem, dostaje zły transport narkotyków. Mocne zamknięcie i zaskakujące polskie akcenty. — Gangster Milo siedzi na spotkaniu anonimowych narkomanów i mówi, że boi się urodzin córki. Milena kończy dziś dwadzieścia pięć lat, a on sam gotuje na całe przyjęcie. Na dodatek, zamiast zamówionej heroiny dostaje dziesięć tysięcy tabletek ekstazy. Nie ma pojęcia, komu je sprzedać. Zleca to młodemu dilerowi i wraca do kuchni.

Dwa lata po „Drive”, kolejne spotkanie Nicolasa Windinga Refna i Ryana Goslinga. Ten ma w tym filmie siedemnaście kwestii – resztę mówi za niego Bangkok. Czerwone korytarze, walka na miecze i matka, przy której nikt nie jest bezpieczny. — Julian i jego brat Billy prowadzą klub muay thai w Bangkoku, przez który idą pieniądze z narkotyków. Kiedy Billy zabija w burdelu dziewczynę, policjant przekazuje go ojcu zabitej i pozwala mu dokończyć sprawę. Z Ameryki przylatuje Crystal, żeby pogrzebać jednego syna, a drugiemu przekazać misję zemsty. — Selekcja Oficjalna | Festiwal Filmowy w Cannes | 2013
Używamy plików cookie, by ułatwić Ci korzystanie z naszej strony.