Radu Jude

Radu Jude uderza ponownie. Tytuł to cytat z posiedzenia rumuńskiego rządu z 1941 roku. Kilka miesięcy później armia pomogła wymordować w Odessie dziesiątki tysięcy Żydów. Reżyserka teatralna chce odtworzyć tę masakrę na parkingu w Bukareszcie. Miasto wolałoby, żeby tego nie robiła. — Mariana, reżyserka teatralna, przygotowuje w Bukareszcie publiczną rekonstrukcję masakry, jakiej rumuńska armia dokonała na froncie wschodnim. Kiedy ludzie wokół niej pojmują, jak dosłownie chce pokazać to, co zrobił jej kraj, rozpoczynają się protesty. — Kryształowy Globus | Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Karlowych Warach | 2018 Nagroda Label Europa Cinemas | Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Karlowych Warach | 2018

Ciała więdną w gipsowych gorsetach, ale młodość i tak chce żyć pełnią – piją, kochają się, tańczą, mimo że za oknem rośnie faszyzm. Sanatorium nad Morzem Czarnym, rok 1937. Reżyseruje Radu Jude, tym razem statyczną kamerą i na taśmie 35mm. Powieść napisał Max Blecher, zmarły w wieku 28 lat. — Rumuńskie sanatorium przed wojną. Emanuel, młody chłopak z gruźlicą kręgosłupa, zostaje zakuty w gips od szyi po biodra. Przez wiele miesięcy nie wstanie z wózka. Wokół niego inni pacjenci jedzą, piją, kłócą się i zakochują, choć ciała odmawiają im posłuszeństwa. Emanuelowi także szybciej bije serce.

Prowokator i erudyta. Nikt nie kręci o współczesnej Europie jak Radu Jude. Tytuł wziął od Stanisława Jerzego Leca, w swój film wmontował rumuński klasyk, żeby dać nam bezlitosną krytykę współczesnego konsumpcjonizmu, w którym stare kino i TikTok idą pod rękę. — Współczesny Bukareszt. Angela nie śpi od czwartej rano. Jest asystentką produkcji, a korporacja zamówiła film o bezpieczeństwie w pracy. Cały dzień jeździ przez Bukareszt i nagrywa castingi z poszkodowanymi robotnikami, którzy mają opowiedzieć własną historię. Firma ma uwagi, jak ta historia powinna brzmieć. — Specjalna Nagroda Jury | Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Locarno | 2023 Nominacja – Film Roku według FIPRESCI | Międzynarodowy Festiwal Filmowy w San Sebastián | 2024

Srebrny Niedźwiedź w Berlinie za reżyserię dla Radu Jude („Nie obiecujcie sobie zbyt wiele po końcu świata”). Ten wschodnioeuropejski western nakręcił w czerni i bieli, a prawie wszystkie kwestie wypisał z dokumentów z epoki. Kino bardzo zabawne i bardzo niewygodne. — Wołoszczyzna, rok 1835. Bojar wynajmuje starego strażnika Costandina, żeby odnalazł zbiegłego romskiego niewolnika. Costandin zabiera ze sobą w drogę nastoletniego syna. Objeżdżają wsie, straszą chłopów, piją z mnichami i zbieraczami złota. Zbiega znajdują w chacie i zakuwają w łańcuchy. — Najlepsza reżyseria | Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Berlinie (Berlinale) | 2015 Nominacja – Najlepszy europejski scenarzysta | Europejskie Nagrody Filmowe | 2015