Todd Haynes

Ikoniczny romans z Cate Blanchett i Rooney Marą. Boże Narodzenie 1952, elegancka kobieta zostawia rękawiczki na ladzie ekspedientki. Autorka pierwowzoru podpisała powieść pseudonimem i dostawała listy latami. Todd Haynes zrobił z książki film z sześcioma nominacjami do Oscara i Queer Palm w Cannes. — Nowy Jork, Boże Narodzenie 1952 roku. Therese pracuje za ladą sklepu z zabawkami w domu towarowym i marzy o fotografii. Elegancka Carol kupuje kolejkę i zostawia rękawiczki, a Therese odsyła je pocztą. Carol jest w trakcie rozwodu, a mąż chce odebrać jej córkę. — Nominacja – Najlepsza aktorka pierwszoplanowa (Cate Blanchett) | Oscary | 2016 Nominacja – Najlepsza aktorka drugoplanowa (Rooney Mara) | Oscary | 2016 Nominacja – Najlepszy scenariusz adaptowany | Oscary | 2016 Nominacja – Najlepsze zdjęcia | Oscary | 2016 Nominacja – Najlepsze kostiumy | Oscary | 2016 Nominacja – Najlepsza muzyka oryginalna | Oscary | 2016 Najlepsza aktorka (Rooney Mara) | Festiwal Filmowy w Cannes | 2015 Queer Palm | Festiwal Filmowy w Cannes | 2015 Nominacja – Najlepszy film | Złote Globy | 2016 Złota Żaba | Camerimage | 2015

Przełomowy film dla Todda Haynesa i Julianne Moore. Żonę z przedmieść drażni wszechobecna chemia, więc szuka ucieczki od toksyn i powoli izoluje się coraz bardziej. To horror bez potwora – nikt tu nikogo nie goni, nic nie wyskakuje zza rogu. Zostaje sam niepokój. — Los Angeles, 1987 rok. Carol White ma duży dom na przedmieściach, męża, pasierba i bardzo mało zajęć. Po remoncie czuje, że jej ciało jest podrażnione: zaczyna kaszleć w samochodzie, dusić się na przyjęciu dla przyszłej matki i krwawić z nosa u fryzjera. W pralni chemicznej, którą właśnie pryskają środkiem na owady, pada na podłogę. Od tej pory jest pewna, że winne są chemikalia. — Nagroda FIPRESCI – Wyróżnienie Specjalne | Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Rotterdamie | 1996 Nominacja – Najlepszy film pełnometrażowy | Nagrody Independent Spirit | 1996 Nominacja – Najlepsza reżyseria | Nagrody Independent Spirit | 1996 Nominacja – Najlepsza aktorka pierwszoplanowa (Julianne Moore) | Nagrody Independent Spirit | 1996 Nominacja – Najlepszy scenariusz | Nagrody Independent Spirit | 1996 Selekcja oficjalna - Directors' Fortnight | Festiwal Filmowy w Cannes | 1995

Todd Haynes („Carol”) nakręcił melodramat Douglasa Sirka, którego sam Sirk nakręcić nie mógł ze względu na cenzurę lat 50. Wszystko, o czym wtedy można było tylko napomykać, teraz brzmi na głos i w kolorze. Julianne Moore w roli, która zdefiniowała jej karierę. — Hartford w stanie Connecticut, 1957 rok. Cathy Whitaker ma dom, męża, dzieci. Poważają ją wszyscy sąsiedzi z ulicy. Pewnego wieczoru zastaje Franka z innym mężczyzną. Jedyny człowiek, z którym może jeszcze o tym rozmawiać, to jej ogrodnik Raymond. Obserwuje ich całe miasto. — Nominacja – Najlepsza aktorka pierwszoplanowa (Julianne Moore) | Oscary | 2003 Nominacja – Najlepszy scenariusz oryginalny | Oscary | 2003 Nominacja – Najlepsze zdjęcia | Oscary | 2003 Nominacja – Najlepsza muzyka oryginalna | Oscary | 2003 Nagroda Publiczności | Festiwal Filmowy w Wenecji | 2002 Najlepsza aktorka (Julianne Moore) | Festiwal Filmowy w Wenecji | 2002 Najlepsze zdjęcia | Festiwal Filmowy w Wenecji | 2002 Srebrna Żaba | Camerimage | 2002 Najlepszy film | Nagrody Independent Spirit | 2003

„Obywatel Kane” glam rocka z Ewanem McGregorem, Christianem Balem i Jonathanem Rhysem Meyersem w brokacie. Film Haynesa nagrodzono w Cannes. Na biografię nie zgodził się David Bowie, ale inspiracje prawdziwymi muzykami są wszechobecne. W zespołach grają członkowie Radiohead czy Sonic Youth. — Brian Slade jest gwiazdą glam rocka, który występuje na scenie jako kosmita Maxwell Demon. Pewnej nocy zostaje zastrzelony podczas koncertu. Podobno zamach był inscenizacją, a Slade zniknął zaraz po nim. Dekadę później nowojorski dziennikarz Arthur Stuart ma ustalić, co stało się z muzykiem. Śledztwo zaczyna od menedżera i byłej żony. Tej feralnej nocy Stuart stał na widowni. — Nominacja – Najlepsze kostiumy | Oscary | 1999 Najlepszy wkład artystyczny | Festiwal Filmowy w Cannes | 1998 Najlepsze kostiumy | BAFTA | 1999 Nominacja – Najlepsze charakteryzacja i fryzury | BAFTA | 1999 Najlepsze zdjęcia | Nagrody Independent Spirit | 1999 Nominacja – Najlepszy film pełnometrażowy | Nagrody Independent Spirit | 1999 Nominacja – Najlepsza reżyseria | Nagrody Independent Spirit | 1999

Film, po którym będziesz chciał się pozbyć teflonu z kuchni. Todd Haynes („Carol”) o prawdziwej sprawie koncernów chemicznych, które trują środowisko. Mark Ruffalo wciela się w prawnika z Cincinnati, który pozwał koncern DuPont w imieniu ludzi mieszkających obok jego fabryki. — Cincinnati, 1998. Robert Bilott jest prawnikiem i broni koncernów chemicznych. Do jego kancelarii przychodzi Wilbur Tennant, farmer z Parkersburga w Wirginii Zachodniej. Przywozi kasety wideo z nagraniami jego krów: spuchnięte narządy, czarne zęby, guzy. Bilott decyduje się pomóc i pozywa giganta chemicznego DuPont, od którego żąda ujawnienia dokumentów. — Nominacja – Najlepszy film zagraniczny | Nagrody Cezara (Cezary) | 2021