Wong Kar-Wai

„Gdy byliśmy najbliżej, wciąż dzielił nas milimetr.” Kultowy film Wong Kar-Waia („Spragnieni miłości”) był pierwszym tytułem wytwórni Tarantino. Sceny do niego pisano rano, kręcono w nocy, a całe zdjęcia trwały dwa tygodnie. Policjant, peruka, a w barze obok znowu puszczają California Dreamin’. — Policjant 223 codziennie kupuje puszkę ananasów z datą ważności 1 maja – to dzień, w którym ma przestać tęsknić. Nie potrafi oderwać wzroku od kobiety w blond peruce – nie wie, że ta handluje narkotykami. Policjanta 663 też właśnie zostawiono. Była dziewczyna zostawia klucze w barze obok. — Najlepszy film | Nagrody Filmowe Hongkongu | 1995 Najlepsza reżyseria | Nagrody Filmowe Hongkongu | 1995 Najlepszy montaż | Nagrody Filmowe Hongkongu | 1995 Najlepszy aktor (Tony Leung Chiu-wai) | Nagrody Filmowe Hongkongu | 1995

We wrześniu 1996 Wong Kar-Wai poleciał do Buenos Aires na sześciotygodniowy plan zdjęciowy. W grudniu wciąż kręcił. Dwóch mężczyzn z Hongkongu jedzie na drugi koniec świata, żeby naprawić swój związek, ale rozstaje się po drodze. Kochają się, nienawidzą – i tak na przemian. — Para mężczyzn jedzie na wakacje do Argentyny, ale rozstaje się w trakcie podróży. Żadnego z nich nie stać na powrót. Jeden zatrudnia się jako portier w barze i wynajmuje mały pokój. Drugi spędza noce z kim popadnie, aż pewnego dnia staje zraniony w drzwiach byłego partnera. — Najlepsza reżyseria | Festiwal Filmowy w Cannes | 1997 Najlepszy aktor (Tony Leung Chiu-wai) | Nagrody Filmowe Hongkongu | 1998 Nominacja – Najlepsza reżyseria | Nagrody Filmowe Hongkongu | 1998 Nominacja – Najlepszy aktor (Leslie Cheung) | Nagrody Filmowe Hongkongu | 1998 Nominacja – Najlepszy aktor drugoplanowy (Chang Chen) | Nagrody Filmowe Hongkongu | 1998 Nominacja – Najlepsze zdjęcia | Nagrody Filmowe Hongkongu | 1998 Nominacja – Najlepszy film zagraniczny | Nagrody Independent Spirit | 1998

Zmysłowe i ambitne sci-fi Wong Kar-Waia, luźny sequel do „Spragnionych miłości”. Tony Leung gra tego samego mężczyznę, ale teraz znacznie gorzej mu z miłością. Romansuje z kolejnymi kobietami, a nie może zapomnieć tej jednej. — Hongkong, lata sześćdziesiąte. Chow Mo-wan pisze w hotelowym pokoju tanie powieści, a kobiety, które przewijają się przez pokój obok, jedna po drugiej lądują w jego książkach. Jego nowa historia opowiada o pociągu do 2046, gdzie jedzie się po utracone wspomnienie. Stamtąd jeszcze nikt nie wrócił. — Nagroda Screen International | Europejskie Nagrody Filmowe | 2004 Najlepszy aktor (Tony Leung Chiu-wai) | Nagrody Filmowe Hongkongu | 2005 Najlepsza aktorka (Ziyi Zhang) | Nagrody Filmowe Hongkongu | 2005 Najlepsze zdjęcia | Nagrody Filmowe Hongkongu | 2005 Najlepsze charakteryzacja i kostiumy | Nagrody Filmowe Hongkongu | 2005 Najlepsza scenografia | Nagrody Filmowe Hongkongu | 2005 Najlepsza muzyka oryginalna | Nagrody Filmowe Hongkongu | 2005 Selekcja Oficjalna | Festiwal Filmowy w Cannes | 2004

Piosenkarka, która nigdy nie grała, z główną rolą u Wong Kar-Waia. Pocałunek Norah Jones i Jude’a Lawa powtarzano 150 razy przez trzy dni. To pierwszy raz, gdy reżyser nakręcił film w języku angielskim. Ameryka, knajpy nocą i samotni ludzie, którzy rozpaczliwie kogoś pragną. — Ta nowojorska kawiarnia jest otwarta długo po wyjściu ostatniego klienta. Elizabeth właśnie rzucił chłopak, a Jeremy, który prowadzi lokal, oferuje jej jagodowe ciasto, którego nikt inny nie zamawia. Dziewczyna wsiada w autobus i przemierza kraj: kelneruje w Memphis, pracuje w kasynie w Nevadzie. Wysyła Jeremy’emu pocztówki i nigdy nie podaje adresu zwrotnego. — Selekcja Oficjalna | Festiwal Filmowy w Cannes | 2007

Do dziś wielu twierdzi, że to najpiękniejszy film w historii kina. Dwoje sąsiadów orientuje się, że ich mąż i żona się spotykają – i tych dwóch twarzy nie zobaczycie ani razu. Niespełniona miłość, którą współodczuwa się wszystkimi zmysłami. — Chow, redaktor gazety, wynajmuje z żoną nowe mieszkanie. Za ścianą mieszka Li-zhen, której mąż, przedstawiciel handlowy, prawie zawsze jest w rozjazdach. Żona Chowa też rzadko bywa w domu. Pewnego wieczoru sąsiedzi orientują się, że ich małżonkowie mają ze sobą romans. Zostają sami, we dwoje, z czymś, czego żadne nie chce nazwać. — Najlepszy aktor (Tony Leung Chiu-wai) | Festiwal Filmowy w Cannes | 2000 Najlepszy film zagraniczny | Nagrody Cezara (Cezary) | 2001 Nagroda Screen International | Europejskie Nagrody Filmowe | 2000 Najlepszy montaż | Nagrody Filmowe Hongkongu | 2001 Najlepszy aktor (Tony Leung Chiu-wai) | Nagrody Filmowe Hongkongu | 2001 Najlepsza aktorka (Maggie Cheung) | Nagrody Filmowe Hongkongu | 2001

Wong Kar-Wai napisał tę historię do „Chungking Express”, ale finalnie dostała własny film. Płatny zabójca, kobieta, która załatwia mu zlecenia, i Hongkong o czwartej nad ranem. Życia zawodowe i miłosne są niebezpiecznie blisko. Kręcony obiektywem tak szerokim, że wykrzywia twarze. — Płatny zabójca przyjmuje ostatnie zlecenie, ale najpierw musi poradzić sobie z tym, co czuje do chłodnej wspólniczki, która znajduje mu robotę. Uważa, że wiązanie się ze współpracowniczką jest niebezpieczne i nie na miejscu, więc zaczyna szukać dla siebie zastępstwa. Nocą w Hongkongu spotyka dwie osoby, których się nie spodziewał. — Najlepsza aktorka drugoplanowa (Karen Mok) | Nagrody Filmowe Hongkongu | 1996 Najlepsze zdjęcia | Nagrody Filmowe Hongkongu | 1996 Najlepsza muzyka oryginalna | Nagrody Filmowe Hongkongu | 1996 Nominacja – Najlepsza reżyseria | Nagrody Filmowe Hongkongu | 1996