
Kino grozy z pamiętnym finałem. Dwoje ludzi po śmierci dziecka, w Wenecji po sezonie: ślepe zaułki, wilgoć, mgła znad kanałów. Niezapomniany Donald Sutherland i wyjątkowy montaż, który plecie teraźniejszość i przyszłość jak mozaikę.
Córka Johna i Laury, Christine, tonie w stawie za angielskim domem. Mężczyzna dostaje zlecenie na renowację kościoła w Wenecji, jedzie z nim żona. W restauracji Laura poznaje dwie starsze siostry; niewidoma twierdzi, że Christine ma dla nich ostrzeżenie: w mieście Johnowi grozi niebezpieczeństwo. On w to nie wierzy, ale w zaułkach zaczyna migać mu ktoś ubrany w czerwony płaszczyk.
BAFTA
Najlepsze zdjęcia
1974
BAFTA
Nominacja – Najlepszy film
1974
BAFTA
Nominacja – Najlepsza aktorka pierwszoplanowa (Julie Christie)
1974
BAFTA
Nominacja – Najlepszy aktor pierwszoplanowy (Donald Sutherland)
1974
Nie ma jeszcze recenzji. Napisz pierwszą!
Używamy plików cookie, by ułatwić Ci korzystanie z naszej strony.