

Nagisa Ôshima zrobił w życiu tylko jeden film o duchach i dostał za niego w Cannes nagrodę dla najlepszego reżysera. W japońskiej wsi schyłku XIX wieku mieszają się ze sobą erotyka, poczucie winy i strach. Duchowa i duszna kontynuacja filmu „Imperium zmysłów”.
Wioska w Japonii, rok 1895. Toyoji wraca z wojska i pożąda Seki, żony rikszarza. Jest od niej dużo młodszy i niezbyt cierpliwy. Razem zabijają jej męża, ciało wrzucają do wyschniętej studni i przysypują je liśćmi. Mijają trzy lata. Sąsiedzi wciąż zastanawiają się, gdzie się podział Gisaburo. Wtedy Seki zaczyna go widywać.
Festiwal Filmowy w Cannes
Najlepsza reżyseria
1978
Nie ma jeszcze recenzji. Napisz pierwszą!
Używamy plików cookie, by ułatwić Ci korzystanie z naszej strony.