Upadłe anioły

Ciekawa estetyka, ale męczący efekt

Choć doceniam szczególną estetykę Wong Kar-waia, jako zwykły widz się zmęczyłem. Trzęsąca się kamera, szerokokątne obiektywy i brak fabuły przyprawiły mnie o zawrót głowy. Film dla miłośników eksperymentalnego kina, a nie mocna, płynnie opowiedziana historia

Wizualne arcydzieło

Nie ukrywam, że w pewnym momencie trochę się pogubiłem, ale to był jeden z najpiękniejszych filmów, jakie widziałem. Miałem wrażenie, że czas zleciał niesamowicie szybko. Idę teraz przytulić mojego tatę

zepsuty ananas

topp

Nie jest to nic szalonego, ale to TAKI PIĘKNY film. Do tego miałem wrażenie, jakby trwał 5 minut

Ten film pokazuje kilku zgorzkniałych, samotnych, smutnych ludzi i udaje mu się uchwycić dokładnie to uczucie, kiedy jesteś sam i wszędzie szukasz towarzystwa, jakiegoś "ciepła". Ujęcia w filmie są też niesamowite.

Mocny moment wybitnego reżysera

Nie dorównuje poziomem "Spragnionym miłości" ani "Chungking Express", ale ten też bardzo mi się podobał, uznałem go za szczególnie ciekawy pod względem sposobu filmowania i opowiadania historii, z nienaganną atmosferą noir, sporą dawką szaleństwa i dobrymi rolami. Na swój sposób hipnotyzujący, na pewno będę go długo pamiętał, jak wszystkie filmy Wonga Kar-waia.

WKW w drodze...

... ku swojej dojrzałości, z wizualnie ciekawym, ale fabularnie lekko niespójnym (w uporczywy, irytujący sposób -- w przeciwieństwie np. do nieustannej 'niepewności' "2046") 'konstruktem' (zamiast organicznie ukształtowanego *dzieła*).

jestem stronnicza

obejrzałam go jako 20-kilkulatka.obejrzałam go jako 30-kilkulatka. odnalazłam go tutaj jako 40-kilkulatka.i obejrzałam jeszcze raz. to jest, jak to się mówi, sztuka.....

3 / 10

Bardziej dopracowawszy ujęcia, klimat, a także główną tematykę, próbuje zsumować gatunki (od noir aż po zwariowaną komedię w filmie, który w gruncie rzeczy mówi o miłości) i mimo kilku ciekawych momentów efekt przypomina raczej groch z kapustą.

speechless

ARCYDZIEŁO

bardzo fajny