Following

Mistrzowski początek

Imponująca pierwsza próbka niesamowitej filmografii, którą może się pochwalić jeden z czołowych reżyserów X muzy. Eksperymentowanie Nolana z nieustannymi zwrotami akcji i nielinearną narracją działa bez zarzutu, dzięki czemu zainteresowanie i uwaga widza ani na chwilę nie słabną. To porywający debiut, który odsłania umiejętność angielskiego maestra, by jednocześnie prowadzić ludzki umysł i wprawiać go w zamęt.

Poza typową historią noir, tę opowieść można czytać także jako powieść, którą chce napisać bohater, a każde ujęcie jako jeden klawisz jego maszyny do pisania.

Gry z czasem

Nakręcony skromnymi środkami, z nieznanymi aktorami, na ulicach, w mieszkaniach i na dachach Soho, pierwszy film Nolana nie pozwala zainteresowaniu widza osłabnąć dzięki szybkiemu tempu i kreatywnemu montażowi, który bez przerwy przerzuca historię w przód i w tył. Tu w zalążku jest wiele pomysłów reżysera, które spotkamy w jego kolejnych filmach - podwójne tożsamości, zamiany ról, ciągłe zwroty akcji. Naklejkę z Batmanem na drzwiach mieszkania bohatera mamy uznać za przypadek? :) Bardzo ciekawy pierwszy film.

Sprytny

it’s honestly wild watching following and realizing this is christopher nolan’s first feature. the non-linear storytelling, the obsession with identity, the way every small detail becomes important later… you can already see the filmmaker he was about to become. after a while, the burglaries stop feeling like crimes and start feeling like experiments in exposing the emptiness of people’s routines and possessions. despite the tiny budget, the black-and-white cinematography is gorgeous, and the film has this raw, paranoid energy that makes it impossible not to get pulled into it

Dobry jak na debiut