Nienawiść

Ponadczasowy

EPOS ARCYDZIEŁA KINA

31 LAT FILM JAK AKROPOL PONADCZASOWY. PIERWSZY RAZ NA CINOBO OBEJRZAŁEM GO 3 MIESIĄCE TEMU !.. DZIŚ Z CINOBO " PASS " OBEJRZAŁEM GO W KINIE PLENEROWYM. Inne "ODCZUCIE" JAKBY Z powrotem W 1995!!. EPOS WIELKIE Lekcje.

Loved it

One of my all time favourites, so much emotion, struggle and realism. 10/10

one of those rare films that doesn’t lose any of its power on a revisit—in fact, it somehow feels even more devastating. every frame is composed with such precision and purpose that it feels timeless. what strikes me most is how relevant it still feels. its anger, humanity, and social commentary remain as sharp as ever, while the performances from the three leads are extraordinary. even knowing exactly where it was headed, i found myself tense throughout, and that ending still lands like a punch to the chest

Ma mocny finisz

5 gwiazdek tylko i wyłącznie za ostatnią scenę

Arcydzieło....Oglądasz bez przerwy. Obnażenie zgniłego społeczeństwa

Surowa rzeczywistość

to nie jest po prostu film o przemocy to rozważanie o czasie, społeczeństwie i nieuchronnym upadku. Dzięki czarno-białej estetyce zdaje się odrzucać każdy zbędny element, zostawiając tylko rdzeń ludzkiej kondycji: gniew, bezsilność i potrzebę uznania.

Niestety Prawdziwy

"To historia społeczeństwa w swobodnym spadku..."

Zresztą nic się nie zmieniło... Znakomity!

Przereklamowany....

Dużo hałasu o nic. Ja uważam, że to taki ok film jak na swoje czasy, i na tym koniec, nic więcej. Przereklamowany bez powodu.

Super!

Co tu mówić?

Rewelacyjny

Arcydzieło

Widziałem go w kinie plenerowym, ale nie mogłem się oprzeć ponownemu seansowi. Obejrzyjcie.

Znakomity!

W porywający sposób pokazuje surową energię, która w końcu wybucha, trzech młodych ludzi na zaniedbanych przedmieściach Paryża. Świetne kreacje trzech głównych aktorów, twardych i zarazem ludzkich! Bo w końcu "jak dotąd jest dobrze".

30 lat :'(

dziękujemy cinobo za powrót do kin plenerowych <3

Nienawiść: Po prostu porywa!

«Nienawiść» Mathieu Kassovitza to francuski film, który zabiera cię do dzielnic Paryża na 24 trudne godziny. Zobaczysz trzech przyjaciół po zamieszkach. Film jest czarno-biały i bez znieczulenia pokazuje przemoc policji, nierówności w społeczeństwie i gniew, który nigdy się nie kończy. To mocny i bezlitosny komentarz do społeczeństwa. Trzyma cię od początku do końca. Ten film zostaje w głowie i koniecznie musisz go zobaczyć.

Obnażenie. Lusterko.

Must

Mathieu Kassovitzowi udaje się sfilmować napięcie, niesprawiedliwość, przemoc, bez żadnej zbędnej przesady. Film pozornie oszczędny, w którym jednak wszystko jest na miejscu, podane wprost i jasno. Każda scena, każdy dialog niesie głęboką refleksję nad przemocą i niesprawiedliwością, oddając świat na krawędzi katastrofy. Zdanie «Jusqu’ici tout va bien» (Jak dotąd wszystko w porządku) staje się fatalistyczną mantrą, odliczaniem, po którym nie ma powrotu. La Haine to nie tylko obraz lat 90., ale ponadczasowe lustro, lekcja życia i kina. W dwóch słowach – artystycznie i społecznie – obowiązkowy.

bardzo dobry film i kreacje i zawsze aktualny!! warto go zobaczyć!

STRATA CZASU!!!!!!!!!!!!!!!!!

Mam inne zdanie! Film bez kręgosłupa, bez żadnego konkretnego tematu! Jedynym powodem, dla którego nie wyłączyłem go przed upływem pierwszego pół godziny, była ciekawa reżyseria i zdjęcia, jedynym powodem, dla którego dałem chociaż 2 gwiazdki! Nawet zakończenie, które niektórzy wychwalają, zostawiło mnie obojętnym! Rozczarowanie!

Oda do nienawiści

Nie żeby reszta filmu odstawała, ale jeśli dotrwasz do końca, to, co przeżyjesz, ciężko ci będzie wybić z głowy!!!! Wspaniałe!

Świetny

30 lat od "Nienawiści" i wciąż nienawiść Niech sobie czas płynie, ten wers zostaje

Szokujący!!!

Szukałem tego filmu od dawna, głównie dlatego, że czytałem o nim świetne recenzje. Rzeczywistość przerosła wszystkie moje oczekiwania. Brutalnie realistyczny i aktualny także dziś, jednym słowem szokujący.

Esej o "Nienawiści"

"Nienawiść" to społeczny dokument, krzyk rozpaczy, wezwanie do myślenia i działania. Dzięki surowej estetyce Kassovitzowi udaje się stworzyć filmowe arcydzieło, które pozostaje aktualne i wstrząsające. Szokujący finał zostawia widza w zawieszeniu, w obliczu brutalnej rzeczywistości i niepewności przyszłości. Cisza, która po nim zapada, jest ogłuszająca, pełna pytań bez odpowiedzi, które stawia film i jego świat.