Piękny i wzruszający
Bardzo ładny, ważny, wzruszający film. Przy tym bardzo spokojny, ale wciągający. Nie szokuje - w przyjemny sposób skłania do myślenia.


W Wenecji nagrodę aktorską dostali Hugh Grant i James Wilby – dwie połowy jednego romansu. Powieść E.M. Forster skończył w 1914 roku, a film zrobił z niej dopiero James Ivory („Okruchy dnia”). Między dwoma studentami Cambridge wybucha uczucie, na które nie ma miejsca w przedwojennej Anglii.
Cambridge, rok 1909. Clive Durham wyznaje Maurycemu Hallowi, co czuje, i od razu prosi, żeby nie posuwali się dalej niż słowa. Tak się staje: ci kochankowie nigdy się nie dotykają. Po aresztowaniu jednego ze znajomych Clive się wycofuje i żeni. Maurycy zaczyna szukać lekarza, który go wyleczy. W wiejskim domu Clive’a gajowy zaczyna się mu mocniej przyglądać.
Oscary
Nominacja – Najlepsze kostiumy
1988
Festiwal Filmowy w Wenecji
Najlepszy aktor (Hugh Grant)
1987
Festiwal Filmowy w Wenecji
Najlepsza muzyka oryginalna
1987
Festiwal Filmowy w Wenecji
Srebrny Lew
1987
Używamy plików cookie, by ułatwić Ci korzystanie z naszej strony.