Moja zbrodnia

Świetny

Warto go obejrzeć

przyjemne dwie godziny

Przyjemny, zabawny, klimatyczny film, na czas, gdy chcemy uciec od mroku codzienności i goryczy wiadomości i komunikatów. Nie jest głupi, nie jest płytki, jest lekki i z humorem.

Teatralna parodia

Parodia kostiumowego dramatu sądowego, z bohaterkami w postaci pary młodych dziewczyn w Paryżu 1935 roku, które, jedna aspirująca aktorka, a druga bezrobotna prawniczka, odnoszą sukces, gdy pierwsza bierze na siebie winę za morderstwo, którego nie popełniła, a druga broni jej jako adwokatka. Cała inscenizacja filmu (zdjęcia, dialogi, aktorstwo itd.) naśladuje dramaty dwudziestolecia międzywojennego, z tą mieszanką ironii i nostalgii, jaką często znajduje się u gejowskich artystów takich jak Ozon;dlatego film jest spokrewniony z «8 kobietami» chyba bardziej niż jakikolwiek inny film reżysera, bo oba mają teatralny rodowód i podobną tematykę. Na pewno nie jest to jeden z jego najlepszych filmów, bo pozostaje na poziomie farsy i nie porusza emocji widza, ogląda się go jednak przyjemnie, ma kilka błyskotliwych kwestii, które wywołują śmiech, pomysłowe zwroty akcji i bardzo dobrą oprawę artystyczną na wszystkich poziomach.

PRZYJEMNY I ZABAWNY

Świetny!!

Całkowicie przenosi cię do Francji lat '30! Wspaniali aktorzy (jeden w drugiego!) i jedna... kontrowersyjna " zbrodnia"