Φιλμογραφία
Αγαπημενος του φεστιβάλ των Καννών, λάτρης της ποπ κουλτούρας και του οπερατικού μελοδράματος, ο Ξαβιέ Ντολάν κινηματογραφεί χωρίς φόβο και με πολύ πάθος, γεμίζοντας τις εικόνες του με μουσική και συναίσθημα. Ένα enfant terrible που δεν χάνει ποτέ τον ενθουσιασμό της παιδικότητάς του.


Το τρομερό παιδί των σύγχρονων φεστιβάλ, ο Ξαβιέ Ντολάν επιστρέφει με ένα εκρηκτικό ντόμινο αποκαλύψεων και οικογενειακών παθών. All-star καστ γαλλικού σινεμά και βραβείο στις Κάννες. — Μετά από 12 χρόνια απουσίας, ένας νέος συγγραφέας γυρίζει στο πατρικό του με σκοπό να κάνει μια πολύ σημαντική ανακοίνωση στην οικογένειά του. Το ήσυχο απόγευμα, όμως, δίνει τη θέση του σε αντιπαραθέσεις, βεντέτες, συναισθήματα υποκινούμενα από μοναξιά κι αμφιβολία. Οι απόπειρες συμφιλίωσης αποτυγχάνουν από την ανικανότητα των ανθρώπων να ακούσουν και ν’ αγαπήσουν. — Μεγάλο Βραβείο Κριτικής Επιτροπής | Φεστιβάλ Καννών | 2016 Βραβείο Καλύτερου Σκηνοθέτη | Βραβεία Σεζάρ | 2017 Βραβείο Α' Ανδρικού Ρόλου (Γκασπάρ Ουλιέλ) | Βραβεία Σεζάρ | 2017

Στην τρίτη μεγάλου μήκους ταινία του, το μέχρι τότε enfant terrible του γαλλόφωνου σινεμά Ξαβιέ Ντολάν παραδίδει ένα επικών διαστάσεων μπαρόκ μελόδραμα για την εντροπική δύναμη της αγάπης και το περίπλοκο ταξίδι της μετάβασης, γεμάτο από χρώμα, μουσική και συναίσθημα. — Ένας νεαρός φιλόλογος ανακοινώνει ξαφνικά στη σύντροφό του ότι θέλει να ντύνεται με γυναικεία ρούχα, αλλά σε καμία περίπτωση δεν θέλει να χωρίσει από αυτή. Ενάντια σε όλους τους κοινωνικούς κανόνες, οι δυο τους θα παλέψουν να παραμείνουν μαζί. — Βραβείο Καλύτερης Ηθοποιού (Σουζάν Κλεμάν) - Ένα Κάποιο Βλέμμα | Φεστιβάλ Καννών | 2012 Queer Palm | Φεστιβάλ Καννών | 2012 Καλύτερη Καναδική Ταινία | Φεστιβάλ Τορόντο | 2012

Χιτσκοκική στροφή 180 μοιρών στη μέχρι τότε ποπ θεματολογία του Ντολάν και βουτιά στην άβυσσο του πάθους, του πένθους, της ενοχής και της ανάγκης, με σκηνές ανθολογίας και την καταπληκτική μουσική του Γκαμπριέλ Γιαρέντ που δίνουν τον τόνο για ένα ελεγειακό δράμα με διαστάσεις ψυχολογικού θρίλερ. — Ένας νεαρός άνδρας επισκέπτεται τη φάρμα όπου μεγάλωσε ο νεκρός σύντροφός του. Εκεί θα συναντήσει τη μητέρα, η οποία αγνοεί τη σεξουαλική ταυτότητα του χαμένου γιου της, και τον αγροίκο αδερφό του, με τον οποίο θα αναπτύξει μια σχεδόν σαδομαζοχιστική σχέση εξάρτησης. Πού σταματάει το πένθος και πού αρχίζει η εξάρτηση; — Επίσημη Συμμετοχή | Φεστιβάλ Λονδίνου | 2013 Βραβείο FIPRESCI | Φεστιβάλ Βενετίας | 2013
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας.