Ζακ Τατί

Σταθερά και δικαιωματικά στις λίστες με τις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών, το αριστούργημα του Ζακ Τατί είναι μια άψογα ενορχηστρωμένη και χορογραφημένη οπτικοακουστική σύνθεση που επαναπροσδιορίζει το κινηματογραφικό κάδρο για να χαρτογραφήσει το χάος της μοντέρνας εποχής. — Σε ένα φουτουριστικό και υπερκαταναλωτικό Παρίσι, o κύριος Iλό πρέπει να επικοινωνήσει με έναν Αμερικανό αξιωματούχο, αλλά χάνεται στους λαβύρινθους της μοντέρνας μητρόπολης. Παγιδευμένος στην τουριστική εισβολή, περιπλανιέται στο Παρίσι με μια ομάδα Αμερικανών τουριστών, προκαλώντας χάος με τον συνηθισμένο του τρόπο. — Βραβείο Σκηνοθεσίας | Φεστιβάλ Μόσχας | 1969

Ένας ήρωας που αντιτίθεται στον μοντέρνο τρόπο ζωής γίνεται η αφορμή για μια απίστευτα μοντέρνα κωμωδία. Πανέξυπνη κριτική των νέων τάσεων που φέρνει μαζί της η κάθε εποχή, γλυκιά και συναισθηματική ταινία που βρίσκει τον Τατί σε μεγάλη φόρμα, με ασταμάτητες οπτικές ιδέες. — Ο άνεργος κύριος Ιλό φεύγει από τη φτωχογειτονιά του και επισκέπτεται την οικογένεια της αδερφής του, σε ένα μοντέρνο προάστιο του Παρισιού. Το σπίτι της χρησιμοποιεί μοντέρνα για την εποχή τεχνολογία και βασίζεται σε μια αρχιτεκτονική που εξυπηρετεί το στυλ αντί της πρακτικότητας. Μοιραία, ο κύριος Ιλό τα βρίσκει σκούρα. — Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας | Βραβεία Όσκαρ | 1959 Ειδικό Βραβείο της Επιτροπής | Φεστιβάλ Καννών | 1958

Η πρώτη μας γνωριμία με τον Μεσιέ Ιλό, το εμβληματικό alter ego του Ζακ Τατί που θα πρωταγωνιστούσε σε τρεις ακόμα ταινίες του σπουδαίου σκηνοθέτη. Ένα μοναδικό είδος κινηματογραφικού χιούμορ που παραμένει ως και σήμερα αμίμητο και ανυπέρβλητο, σε μια από τις καλύτερες κωμωδίες όλων των εποχών. — Ο κύριος Ιλό, ένας αδέξιος αλλά συμπαθητικός εργένης, κάνει διακοπές σε ένα παραθαλάσσιο θέρετρο, όπου η παρουσία του προκαλεί τη μια καταστροφή μετά την άλλη. Μια σειρά από γκάφες του κυρίου Ιλό θα υπογραμμίσει τους τρόπους με τους οποίους οι υπόλοιποι παραθεριστές προσπαθούν να απελευθερωθούν από τους αυστηρούς ρόλους και τις συνήθειες της βιομηχανοποιημένης, μηχανικής καθημερινότητάς τους. — Υποψηφιότητα για Όσκαρ Καλύτερου Σεναρίου | Βραβεία Όσκαρ | 1956