Dogtooth

Καλή αλλά κάτι λίπει

Πιστεύω οτι θα ήταν πιο ωραία αν είχε λιγότερς σκηνές στο σπίτι και αν έδειχνε να δραπετεύουν όλα τα παιδία και να εφαρμόζονται στην μοντέρνα κοινωνεία

Ταινία σταθμός για τον ελληνικό κινηματογράφο

Μια εμβληματική ταινία που μας εισήγαγε στο Λανθιμικό σύμπαν ενώ ξένισε πολλούς. Αλληγορία της πατριαρχικής βίας στην ελληνική πραγματικότητα. Δυνατές ερμηνείες σε ένα κλειστοφοβικό και δυστοπικό σκηνικό το οποίο αποτυπώνει με οδυνηρή ακρίβεια όσα γίνονται πολλές φορές πίσω από κλειστές πόρτες τα οποία η κοινωνία γνωρίζει αλλά αγνοεί βυθισμένη στον κομφορμισμό και τον καθωσπρεπισμό της.

Η βία της οικογένειας

Είναι μια εκπληκτική αλληγορία της κοινωνικής βίας την οποία βιώνουμε όλοι από την γένεσή μας. Δεν πρόκειται για παραξενιά του σεναριογράφου, με αυτό το ζήτημα ασχολούνται χρόνια ψυχολόγοι, κοινωνιολόγοι, φιλόσοφοι και παιδαγωγοί. Η οικογένεια μας μεταφέρει την δικιά της γλώσσα και με βάση αυτή αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο και την θέση μας μέσα σε αυτό. Η ταινία σε μια δεύτερη ανάλυση παρουσιάζει εξαιρετικά και την δομή της παραδοσιακής πατριαρχικής οικογένειας έτσι.. διαμάντι του ελληνικού κινηματογράφου ♥

Με ενόχλησε

Μετά από αυτήν την ταινία, φοβάμαι να ξαναεμπιστευτώ το ίντερνετ. Τι ακριβώς θεωρείται διεστραμμένο και τι κουλτουριάρικο τελικά; Δεν ξέρω τι να πω πια... Για εμένα αυτή η ταινία ξεπερνά κάθε όριο.

Αριστούργημα

Η ταινία που άλλαξε τον νεότερο ελληνικό κινηματογράφο και τον έβαλε στον παγκόσμιο χάρτη. Η αρρώστια όλων των οικογενειακών δεσμών δοσμένη με αλληγορία και συγχρόνως με μια πικρή αλήθεια. Ο Λάνθιμος σπάει όλες τις νόρμες και απογυμνώνει το δήθεν,το πρέπει,το "σωστό",το "καλό" και την υποκρισία. Από τις καλύτερες ταινίες των τελευταίων είκοσι χρόνων παγκοσμίως. Με τον κυνόδοντα ο παγκόσμιος κινηματογράφος πήγε ένα βήμα μπροστά.

Πλάκα είχε

Καλή ταινία, πόσο μάλλον για ελληνική παραγωγή και από τις πρώτες ενός εμφανιζόμενου σκηνοθέτη. Επομένως το είδα και με την αντίστοιχη ματιά. Τα πλανα ήταν πολύ καλά και προτότυπα βάζοντας μας υπέροχα (ή μάλλον συναισθηματικά απαίσια) στο μικρόκοσμο της οικογένειας. Σε αυτό το world building όμως δεν βοηθάνε οι λίγες ερμηνείες εκτός του κύκλου, δηλαδή στον "κανονικό κόσμο". Εδώ η αισθητική του Λάνθιμου ως προς το παίξιμο των ηθοποιών πλήγει την αντίθεση που θέλει να πετύχει. Όταν όλοι μιλάνε και κοινιούνται σαν ψυχοπαθείς τότε δυσκολεύομαι να πειθώ πως αυτό δεν συμβαίνει σε κάθε σπιτικό στον κόσμο του Κυνόδοντα. Σε γενικές γραμμές προτείνω την ταινία ως ένα ωραίο viewing όταν δεν θες να σκεφτείς πολύ και απλά να απολαύσεις μια εκκεντιρκή κατάσταση. Γενικά η ταινία είναι η αλληγορία του σπήλαιου του Πλάτωνα. Απλά η πληροφορία έρχεται μέσω των βιντεοταινιών. Ίσως ένα σχόλειο του Λάνθιμου για την δύναμη που μπορεί να έχει ο κινηματογράφος στην αφύπνιση κάπο@.

ανατρεπτική, προφητική, σταθμός

ΕΜΕΝΑ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕ!

Αυτό...

Προφανώς είναι ορόσημο.

Το θέμα είναι. Σου αρέσει ή όχι ο "Κυνόδοντας". Δεν θα αναλύσω, έχει γίνει χαμός με την εν λόγο ταινία και μπορείτε να βρείτε κριτικές παντού, παγκοσμίως. Εμένα με σόκαρε, με αηδίασε (αλλά όχι και σε τρελό βαθμό ngl) αλλά ταυτόχρονα με μάγεψε. Ειδικά κάποιες συγκεκριμένες σκηνές όπως αυτή του χορού και μια ακόμη που ΠΡΟΦΑΝΩΣ δεν θα σποϊλάρω. Μου άρεσε πολύ, αν και καταλαβαίνω γιατί σε κάποιους δεν άρεσε καθόλου. Ταινία ορόσημο λοιπόν. Κακές ερμηνείες που δούλεψαν υπέρ της ταινίας (μ'αρέσει η ψαρόσουπα και η τυρόπιτα), unsettling σκηνικά, διαστροφή. Το όλο μήνυμα που ήθελε να περάσει, το πέρασε. Δείτε τη, για μένα η καλύτερη του κυρίου Γιώργου. 8/10

Αριστούργημα

Όσο κι αν έχει συνηθίσει τα τείχη που τον εγκλωβίζουν η ανάγκη του ανθρώπου για ελευθερία θα είναι πάντα ισχυρή.

Ναι Οκ....

Δεν ξέρω για ποιο λόγο η συγκεκριμένη ταινία αρέσει σε αρκετό κόσμο. Ναι okay, είναι μία ταινία η οποία μιλάει για την πατριαρχία και σίγουρα θίγει το θέμα της ελεύθερης βούλησης. Αλλά είναι τέρμα βαρετή και τέρμα αργεί με αποτέλεσμα να καταλήγει σε σοφτ πορνό παρά να περνάει κάποιο μήνυμα. Είπαμε να δούμε ταινία με κουλτούρα αλλά αυτό εδώ παραπάει. Καταλαβαίνω ότι ο σκηνοθέτης προσπάθησε να υλοποιήσει τη σκέψη του από το χαρτί στην οθόνη αλλά δεν τα κατάφερε με τον καλύτερο τρόπο. Ναι πήγε στις Κάννες και ναι προτάθηκε για καλύτερη ξενόγλωσση ταινία αλλά αυτό δεν σημαίνει και αυτομάτως ότι είναι καλή. Το μόνο σίγουρο είναι ότι η συγκεκριμένη ταινία έβαλε το Γιώργο Λανθιμο στο χάρτη με τους σκηνοθέτες

"προσπάθεια" για "σύγχρονο" κινηματογράφο

Αυτό το κίνημα στον ελληνικό κινηματογράφο, οπού ταυτίζουν την ποιότητα με την ακρότητα, και κατ' επέκταση αυτο που λέμε ψαγμένο. Για εμένα, αυτό ακριβώς γίνεται και σε αυτή τη τανία. Στα μάτια μου προσπαθεί να σχολιάσει έννοιες, όπως πατριαρχία, ελεύθερη βούληση, το οποίο γίνεται αντιληπτό από τα πρώτα λεπτά του σεναρίου. Δυστηχώς όμως, η ταινία, γεμισμένη τόσο πολύ από ακρότητες, χάνει κάθε ουσία και ποιότητα (σε αντίθεση μάλλον με αυτό που πίστευε ο δημιουργός της). Στο σύνολο της καταλήγει να είναι μία παρανοϊκή τσόντα, υποβιβάζοντας τον ελληνικό κινηματογράφο, καθώς δεν κατάφερε να εξυπηρετήσει το βασικότερο σκοπό της (τροφή για σκέψη), που συνήθως παραπέμπουν τέτοιου είδους προσπάθειες-δομές ταινιών. Η παρακαταθήκη που αφήνει είναι ξεκάθαρα cult χιουμοριστικό υλικό.

Ό,τι χειρότερο έχω δει

Η δεύτερη ταινία που βλέπω από τον συγκεκριμένο σκηνοθέτη και ήταν χειρότερη από την πρώτη. Βλέποντας υψηλή βαθμολογία από πολλού χρήστες το μόνο που μπορώ να φανταστώ είναι ότι μάλλον σε αυτούς που δεν αρέσει την κλείνουν στο πρώτο τέταρτο και δεν μπαίνουν καν στον κόπο να αξιολογήσουν. Έτσι αφήνω την δική μου αξιολόγηση. Αργή, βαρετή, άρρωστη. Δεν ξαναχάνω δευτερόλεπτο από την ζωή μου να δω ταινία του Λάνθιμου.

Δυνατή και αξίζει

Ως θαυμάστρια των ταινιών του Λάνθιμου, νομίζω η συγκεκριμένη είναι από τις αγαπημένες μου. Μια σφαλιάρα στο να δεις πραγματικά αυτή την πατριαρχική οικογένεια της κοινωνίας μας που υπάρχει εκεί έξω.

Τροφή για σκέψη!

Τρομερή αλληγορία του Λάνθιμου για την κλασική, πατριαρχική, ελληνική οικογένεια.

Ο ορισμός του "Λανθιμικού"

Κοινωνικό πείραμα όπου η πατριαρχία... το παράκανε.