Καταπληκτικό!
Σίγουρα η κεντρική ιδέα έχει ευθεία αναφορά στο "Ψυχώ" του Χίτσκοκ και στο οιδιπόδειο. Την ιδέα αυτή ο Χοδορόφσκι τη δένει αριστοτεχνικά με πλήθος συμβολισμών, με ψυχαναλυτικές αναφορές, με σκηνές ανθολογίας τόσο έντονες που είναι δύσκολο να διαλέξει κανείς την καλύτερη, και με μια λατινοαμερικάνικη καρδιά που πάλλεται σε όλο το φιλμ μέσα από τη μουσική, τα τραγούδια, τους χαρακτήρες και τα σκηνικά/τοποθεσίες.
