The Second Man

Βίαιη Αφήγηση

Κανονικά θα έπρεπε να γράψω ότι ήταν μια μαλακία και μισή. Αλλά για αυτό ακριβώς είναι εξαιρετική ταινία, με καλοστημένη αφήγηση! Η ιστορία μπορεί να αφορά όποιον θέλει και ότι θέλει. Το θέμα είναι πως αυτή θα παρουσιαστεί, εκεί γίνεται η διαφορά, εκεί μιλάμε για κινηματογράφο. Λες και μπήκα σε ένα κύμα συναισθημάτων, από τα αδιάφορα, στα έντονα, στα χαλαρά και στον πάτο. Έτσι περνάτε το μήνυμα, με το βίωμα.

Μπόγρη , θέλεις......,πρόστιμο.

Και το έκανες. Εφτά χρόνια μετά από αυτήν την σαχλαμάρα έκανες την ταινιάρα «Το πρόστιμο». Οπότε δεν τρέχει και τίποτα. Όλοι έχουμε κάνει μαλακιούλες στην ζωή μας για τις οποίες έχουμε μετανιώσει.

οτι ναναι

τελικα ολοι ολοι οι σκηνοθετες τ ιδιο μ@@λακες ειστε η ταινια χαλια

Η απόδοση του ρεαλισμού

..δεν είναι εύκολο πράγμα λεβεντιές. Αν δεν σας άρεσαν όσα είδατε, είναι γιατί ΕΠΡΕΠΕ το θέαμα να προκαλέσει ακριβώς αυτό. Το αντίθετο θα ήτραν πρόβλημα.

ΠΟΛΥ ΩΜΟ. ΣΙΓΟΥΡΑ ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΘΥΜΑΜΑΙ ΕΤΣΙ ΤΟΝ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗ.

Ο καταραμένος καλλιτέχνης και τα μπινελίκια

Μια μικρού μήκους ταινία που επιχειρεί να στήσει το πορτραίτο ενός σκηνοθέτη με δυο σκηνές όπου, μόνος του, φτύνει και σέρνεται στο πάτωμα και ενδιάμεσα με μια οντισιόν, όπου επιμένει στην κακοποίηση της επίδοξης ηθοποιού χάριν ρεαλισμού και πάθους. Καλοστημένες οι σκηνές, δε λέω, θέλει όμως μάλλον κάτι περισσότερο ο μύθος του καταραμένου καλλιτέχνη για να ζωντανέψει από μερικά μπινελίκια στυλ Οικονομίδη και μια σκηνή με άπλετο φως στο τέλος.