Από αυτή την εμβληματική εικόνα ξετυλίγεται η σειρά «Ανατομία Μιας Στιγμής», πάνω σε μια από τις πιο σημαντικές στιγμές της σύγχρονης ισπανικής Ιστορίας.

Με αφετηρία το αποτυχημένο πραξικόπημα της 23ης Φεβρουαρίου 1981 και μέσα από τις ιστορίες αυτών των τριών πρωταγωνιστών της δημοκρατικής μετάβασης, αλλά και των βασικών οργανωτών του πραξικοπήματος, η σειρά ανασυνθέτει τα συγκλονιστικά γεγονότα. Σε ένα καθηλωτικό πολιτικό θρίλερ εποχής για μια κρίσιμη στιγμή που η ισπανική δημοκρατία βρέθηκε κοντά στην κατάρρευση και η χώρα ένα βήμα πριν την επιστροφή στο μιλιταριστικό καθεστώς.

Αυτό που την κάνει όμως αληθινά ενδιαφέρουσα ως ιστορική αφήγηση είναι ότι δεν είναι απλώς μια αναπαράσταση του πραξικοπήματος. Αντιθέτως, το χρησιμοποιεί ως φακό για εξετάσει ολόκληρη την ισπανική Μεταπολίτευση: τις πολιτικές συγκρούσεις, τις προσωπικές φιλοδοξίες, τις παλιές συμμαχίες και εχθρότητες και τις εντάσεις που έφεραν τη νεοσύστατη δημοκρατία στα πρόθυρα της κατάρρευσης.

Η δομή 4 επεισοδίων στήνεται με τρόπου αναδεικνύει αυτή ακριβώς την αρχική δυναμική. Η σειρά δεν αφηγείται γραμμικά την απόπειρα πραξικοπήματος, αλλά  χωρίζει την ιστορία σε τέσσερις διαφορετικές οπτικές, ακολουθώντας πρώτα τον Σουάρεθ, τον Καρίγιο και τον Γκουτιέρες Μεγιάδο και, στο τελευταίο επεισόδιο, τους ίδιους τους πραξικοπηματίες.
 

Το πρώτο επεισόδιο ας πούμε εστιάζει στον Αδόλφο Σουάρεθ και παρακολουθεί τη διαδρομή του από τα χρόνια του Φράνκο μέχρι την άνοδό του στην εξουσία και την πολιτική κρίση που τελικά τον οδήγησε στην παραίτηση. Ομοίως, το δεύτερο επεισόδιο μας παρουσιάζει τον Σαντιάγο Καρίγιο, από την παρανομία μέχρι τη νομιμοποίηση του κομμουνιστικού κόμματος, και το τρίτο εστιάζει στον Μεγιάδο, που ανέλαβε να εκδημοκρατίσει το στρατό που είχε κληρονομηθεί από το καθεστώς του Φράνκο.

Πολιτικές συγκρούσεις, προσωπικές διαδρομές και διαφορετικές οπτικές για το τι πρέπει να είναι το μέλλον της Ισπανίας, μπαίνουν έτσι στο ίδιο αφηγηματικό μίγμα, εμβυθίζοντάς μας στον κάθε κόσμο. Γι’αυτό μάλλον κι είναι ακριβής ο τίτλος: «Ανατομία», κι όχι απλώς αναπαράσταση μιας εισβολής ή γραμμική εξιστόρηση ενός καλά καταγεγραμμένου γεγονότος.

Το ενδιαφέρον αυτού του εξαιρετικά καλοστημένου πολιτικού θρίλερ βρίσκεται στο ότι παίρνει μια στιγμή, μια εικόνα, και αφήνει να αναδυθεί από πίσω της μια ολόκληρη εποχή και κοινωνία. Κατανοεί δηλαδή μια πολύ βασική αλήθεια: Η Ιστορία δεν είναι μια ακολουθία γεγονότων, είναι ένα πλέγμα κοσμοθεωριών και συμβάντων. Κι αυτή, είναι απλώς μια από τις σημαντικότερες διακλαδώσεις του.