Xavier Dolan

Trzy nagrody i ośmiominutowe owacje w Cannes dla debiutanckiego filmu dwudziestolatka, który sam pisał, reżyserował, produkował i grał. Opowiada burzliwą relację nastolatka z matką, w trakcie której chłopak odkrywa, kim jest. Początek kariery cudownego dziecka kina. — Szesnastoletni syn Chantale nie może wytrzymać sposobu, w jaki matka je, prowadzi samochód i się ubiera. Hubert mieszka z nią sam na przedmieściach Montrealu. W ich domu awantura wybucha codziennie od nowa. W szkole mówi nauczycielce, że matka nie żyje. — Nagroda C.I.C.A.E. | Festiwal Filmowy w Cannes | 2009 Nagroda SACD | Festiwal Filmowy w Cannes | 2009 Nominacja – Złota Kamera | Festiwal Filmowy w Cannes | 2009

Dolan emocje zamyka w teledyskach, które rozszerzają kwadratowy kadr. Dla świata Diane jest zbyt porywcza, jej nastoletni syn – za intensywny, a Kyla zbyt nieśmiała. Trzy niemożliwie dalekie bieguny znajdują czułość w chaosie i agresji. W tle hity Céline Dion, Oasis, Andrei Bocellego, Lany del Rey. — Diane odbiera ze szpitala psychiatrycznego piętnastoletniego syna. Steve jest agresywny i nie da się nad nim zapanować. Kanadyjskie prawo pozwala rodzicom oddać dziecko do zamkniętej placówki bez wyroku sądu, ale Diane chce by syn mieszkał z nią. W domu naprzeciwko mieszka nieśmiała nauczycielka na urlopie. Kyla zaczyna pomagać nastolatkowi w nauce. Pewnego dnia Diane dostaje pozew za coś, co zrobił Steve. — Nagroda Jury | Festiwal Filmowy w Cannes | 2014 Najlepszy film zagraniczny | Nagrody Cezara (Cezary) | 2015

Zaskakujący zwrot hitchcockowski w dotychczas popowej twórczości Xaviera Dolana. W rodzinnym domu zmarłego ukochanego żałoba Toma szybko zaczyna mieszać się z pożądaniem. Melancholijny dramat coraz bardziej przypomina psychologiczny thriller, a Gabriel Yared podkręca atmosferę świetną muzyką. — Tom jedzie na wieś na pogrzeb swojego chłopaka, gdzie okazuje się, że rodzina nie wiedziała o jego istnieniu. Matka jest przekonana, że jej zmarły syn miał dziewczynę. Starszy brat wie swoje i dokładnie ustala, co Tom ma mówić, a o czym ma milczeć. Z czasem wiąże ich niemal sadomasochistyczna zależność. Tom przestaje chcieć wyjechać. Gdzie kończy się żałoba, a zaczyna uzależnienie od drugiego człowieka? — Nagroda FIPRESCI | Festiwal Filmowy w Wenecji | 2013 Nominacja – Nagroda Queer Lion | Festiwal Filmowy w Wenecji | 2013

W momencie premiery swojego drugiego filmu wyśniony przez kino Xavier Dolan miał 21 lat. Napisał go, wyreżyserował, zmontował i w nim zagrał. Tak stał się jednym z najgłośniejszych nazwisk frankofońskiego kina. Dwoje przyjaciół pożąda jednego chłopaka – będzie z tego trójkąt, przyjaźń czy obsesja? — Francis to sentymentalny homoseksualista. Marie – bezczelna dziewczyna, ubrana zawsze w stylu retro. Są najlepszymi przyjaciółmi i oboje zakochują się w Nicolasie, pięknym chłopaku, który właśnie wprowadził się do miasta i powtarza, że szuka wyłącznie przyjaciół. Na wspólnym wyjeździe za miasto Nicolas mówi otwarcie: kochajcie mnie albo rzućcie. — Nagroda Regards Jeunes | Festiwal Filmowy w Cannes | 2010 Nominacja – Nagroda Un Certain Regard | Festiwal Filmowy w Cannes | 2010 Nominacja – Najlepszy film zagraniczny | Nagrody Cezara (Cezary) | 2011 Najlepszy film | Festiwal Filmowy w Sydney | 2010

Barokowy melodramat o sile miłości. Laurence wyznaje swojej partnerce, że zawsze czuł się kobietą. Nie chce kończyć ich związku. Dziesięć lat uczucia, prawie trzy godziny, Queer Palm na festiwalu w Cannes. Xavier Dolan miał ledwie 23 lata, kręcąc swój trzeci film pełnometrażowy. — Montreal, 1989 rok. W trzydzieste piąte urodziny Laurence, nauczyciel literatury, mówi swojej partnerce, że zawsze był kobietą. Nie chce od niej odchodzić. Ona nie chce odchodzić od niego. Wszyscy dookoła mają na ten temat swoje zdanie. — Najlepsza Aktorka - Un Certain Regard | Festiwal Filmowy w Cannes | 2012 Queer Palm | Festiwal Filmowy w Cannes | 2012 Najlepszy kanadyjski film pełnometrażowy | Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Toronto | 2012 Nominacja – Najlepszy film zagraniczny | Nagrody Cezara (Cezary) | 2013