Nolan: Początek

Debiut Christophera Nolana jest jednocześnie manifestem jego przyszłego kina: labiryntowej narracji, obsesji kontroli i fascynacji płynną naturą tożsamości. Nakręcony za minimalny budżet, w czerni i bieli, z wykorzystaniem naturalnego światła, pozostaje legendą niezależnego kina lat 90. — Młody pisarz zaczyna śledzić przypadkowych ludzi na ulicach Londynu, traktując ich jako materiał do swoich obserwacji. Z początku niewinna fascynacja szybko zamienia się jednak w niebezpieczny rytuał, gdy spotyka charyzmatycznego włamywacza Cobba – przewodnika po świecie manipulacji, performowania własnej osobowości i moralnej dezorientacji. — Nagroda Tygrysa | Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Rotterdamie | 1999

Słynna łamigłówka o zemście od Christophera Nolana. Mężczyzna (Guy Pearce) chce pomścić żonę, ale nie potrafi zapamiętać niczego nowego. Kolorowe sceny biegną wstecz, czarno-białe do przodu, a my podążamy za bohaterem. Dwie nominacje do Oscara: za scenariusz oryginalny i montaż. — Leonard Shelby nie potrafi tworzyć nowych wspomnień. Każde świeże zdarzenie szybko mu umyka. Tropi zabójcę żony, posługując się polaroidami, notatkami i tatuażami na własnym ciele. Teddy i barmanka Natalie oferują mu pomoc. Leonard nie pamięta, czy można im ufać. — Nominacja – Najlepszy montaż | Oscary | 2002 Nominacja – Najlepszy scenariusz oryginalny | Oscary | 2002 Nominacja – Najlepszy scenariusz | Złote Globy | 2002 Najlepszy film | Nagrody Independent Spirit | 2002 Najlepsza reżyseria | Nagrody Independent Spirit | 2002 Najlepsza aktorka drugoplanowa (Carrie-Anne Moss) | Nagrody Independent Spirit | 2002 Najlepszy scenariusz | Nagrody Independent Spirit | 2002

Na długo przed „Oppenheimerem” Christopher Nolan zrobił amerykańską wersję klasycznego skandynawskiego thrillera. Zamiast Norwegii jest Alaska, a w miejsce Stellana Skarsgårda jest Al Pacino. Co zostało, to niekończący się dzień, coraz mniej snu i coraz większa paranoja. — Do Nightmute na Alasce przyjeżdża detektyw z Los Angeles, by pomóc policji w rozwiązaniu sprawy brutalnego morderstwa nastolatki. Podczas obławy w gęstej mgle sprawy bardzo się komplikują. W dzień polarny słońce nigdy nie zachodzi i detektyw coraz dłużej nie może spać. Bezsenność sprawia, że coraz trudniej mu funkcjonować na jawie.