Polskie kino

Dwoje ludzi, którzy nie potrafią ani ze sobą żyć, ani dać sobie spokój. W tle czarno-biała, powojenna Europa. Nagroda za reżyserię w Cannes, trzy nominacje do Oscara. Za kamerą Paweł Pawlikowski („Ida”), przed nią Joanna Kulig i Tomasz Kot w melodramacie, który podbił cały świat. — Zula i Wiktor poznają się w ruinach powojennej Polski i wpadają w sidła miłości, z których żadne z nich nie potrafi się uwolnić. Ich historia toczy się przez kolejne lata zimnej wojny i kolejne kraje: Polskę, Francję, Niemcy, Jugosławię. Polityka, własne wady i pasmo złych zbiegów okoliczności raz ich rozdzielają, a później znów do siebie zbliżają. — Najlepsza reżyseria | Festiwal Filmowy w Cannes | 2018 Nominacja – Najlepsza reżyseria | Oscary | 2019 Nominacja – Najlepszy film nieanglojęzyczny | Oscary | 2019 Nominacja – Najlepsze zdjęcia | Oscary | 2019 Najlepszy film europejski | Europejskie Nagrody Filmowe | 2018 Nagroda Publiczności | Europejskie Nagrody Filmowe | 2019 Najlepszy film europejski | Nagrody Goya | 2019 Najlepszy film | Polskie Nagrody Filmowe Orły | 2019 Złote Lwy | Festiwal Polskich Filmów Fabularnych | 2018

Nominacja do Oscara i rekordowa liczba statuetek Orłów dla filmu Jana Komasy o chłopaku z poprawczaka, który podszywa się pod księdza. Bartosz Bielenia mówi z ambony kazania, jakich w tej wsi nikt nigdy nie słyszał. Scenariusz Mateusza Pacewicza nie ma fałszywej nuty. — Daniel ma dwadzieścia lat, wyrok za zabójstwo i jedno marzenie: zostać księdzem. Tyle że z taką kartoteką nie ma na to szans. Przyjeżdża do małej miejscowości, żeby zacząć nową pracę, ale zamiast tego idzie prosto do kościoła i przedstawia się jako ksiądz. Proboszcz zostawia mu parafię. Miejscowi wciąż opłakują wypadek, w którym zginęło kilkoro młodych ludzi. Daniel zaczyna o niego pytać. — Nominacja – Najlepszy międzynarodowy film pełnometrażowy | Oscary | 2020 Selekcja oficjalna - Giornate degli Autori | Festiwal Filmowy w Wenecji | 2019 Najlepszy film | Polskie Nagrody Filmowe Orły | 2020 Najlepszy Film Fabularny | Festiwal Polskich Filmów Fabularnych | 2019 Najlepsza reżyseria | Festiwal Polskich Filmów Fabularnych | 2019 Najlepsza drugoplanowa rola kobieca (Eliza Rycembel) | Festiwal Polskich Filmów Fabularnych | 2019 Najlepszy scenariusz | Festiwal Polskich Filmów Fabularnych | 2019 Nagroda Publiczności | Festiwal Polskich Filmów Fabularnych | 2019

Dojrzały debiut Kamili Tarabury, a już ważna pozycja polskiego kina niezależnego. Katarzyna Warnke, współautorka scenariusza, gra tę kobietę, która nigdy nie wyjechała z miasteczka, a Dagmara Domińczyk tę, która pojechała jak najdalej. Ogląda się ze ściśniętym gardłem. — Ada wyjechała z Polski dawno temu. Teraz mieszka w Hamburgu. Kiedy dostaje książkę od Roksany, z którą dorastała, okazuje się, że opowiada ona o przemocy, jakiej obie zaznały jako dziewczynki. Razem ruszają autem w podróż do rodzinnej miejscowości. Chcą zapytać matkę Roksany, co wiedziała. — Szafirowe Lwy | Festiwal Polskich Filmów Fabularnych | 2024

Beksiński nagrywał żonę i syna kamerą niemal codziennie. W swoim przejmującym debiucie Jan P. Matuszyński towarzyszy im przez niemal trzydzieści lat. Zamiast biografii znanego malarza jest rodzina pod lupą. Film w Gdyni zdobył Złote Lwy, a kreację Andrzeja Seweryna doceniono też w Locarno. — Warszawa, 1977. W mieszkaniu Beksińskich ojciec maluje swoje apokaliptyczne wizje i dokumentuje wszystko, co dzieje się wokół na taśmach wideo. Jego syn, Tomasz, wprowadza się kilka ulic dalej. Zofia boi się o niego od pierwszego dnia. Chłopak puszcza płyty w radiu i tłumaczy filmy. To nie jest zwykła rodzina. — Najlepszy aktor (Andrzej Seweryn) | Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Locarno | 2016 Najlepsza aktorka (Aleksandra Konieczna) | Polskie Nagrody Filmowe Orły | 2017 Najlepszy aktor (Andrzej Seweryn) | Polskie Nagrody Filmowe Orły | 2017 Najlepszy scenariusz | Polskie Nagrody Filmowe Orły | 2017 Nagroda Odkrycie Roku | Polskie Nagrody Filmowe Orły | 2017 Złote Lwy | Festiwal Polskich Filmów Fabularnych | 2016 Najlepszy Film | Festiwal Polskich Filmów Fabularnych | 2016 Najlepszy aktor (Andrzej Seweryn) | Festiwal Polskich Filmów Fabularnych | 2016 Najlepsza aktorka (Aleksandra Konieczna) | Festiwal Polskich Filmów Fabularnych | 2016 Nagroda Publiczności | Festiwal Polskich Filmów Fabularnych | 2016

Reżyseruje Agnieszka Smoczyńska („Córki dancingu”), a scenariusz napisała Gabriela Muskała. Sama zagrała też główną rolę kobiety, która wraca do rodziny po dwóch latach nieobecności. Tytułowa fuga dysocjacyjna to mechanizm obronny psychiki, która w radykalny sposób „ucieka” od trudnej sytuacji. — Kobietę, która od dwóch lat jest zaginiona, znajdują na warszawskim dworcu. Jest brudna, nie pamięta niczego. Mówi o sobie Alicja. W telewizyjnym programie o zaginionych rozpoznaje ją mężczyzna podający się za jej męża. Wiezie ją na Dolny Śląsk, do małego chłopca. Czy to zaginiona Kinga? — Nagroda Odkrycie Roku | Polskie Nagrody Filmowe Orły | 2019 Najlepszy Debiut Reżyserski | Festiwal Polskich Filmów Fabularnych | 2018 Najlepsze zdjęcia | Festiwal Polskich Filmów Fabularnych | 2018 Nominacja - Nagroda Główna Tygodnia Krytyki | Festiwal Filmowy w Cannes | 2018

Polska, kraj kebabu i Chopina. Ekranowi bracia są braćmi także w rzeczywistości, a Damian Kocur zna ich od dziecka. Za swój debiut dostał w Wenecji Nagrodę Specjalną Jury. Punktem wyjścia była prawdziwa, tragiczna historia uprzedzeń. Żywe i autentycznie polskie kino. — Wakacje w małym mieście. Tymek, student fortepianu, przyjeżdża z Warszawy do matki i młodszego brata Jacka. Wieczory spędza z dawnymi kolegami pod nowo otwartym barem z kebabem. Prowadzą go młodzi Arabowie. Zaczepki przy ladzie z każdym wieczorem brzmią gorzej. Tymek nie reaguje. — Specjalna Nagroda Jury | Festiwal Filmowy w Wenecji | 2022 Nagroda Odkrycie Roku | Polskie Nagrody Filmowe Orły | 2023

Janusz Gajos i Maja Ostaszewska w filmie reżyserowanym przez Małgorzatę Szumowską, która dostała za niego Srebrnego Niedźwiedzia w Berlinie. Córka prokuratora trafia pod opiekę terapeutki, która wierzy, że wejdzie w kontakt z zaświatami. Śmierć i komedia współistnieją tu właściwie w każdej scenie. — Prokurator spędza całe dnie wśród zwłok, na miejscach zbrodni, a nawet mu oko nie mrugnie znad wieczornej zupy. Jego nastoletnia córka Olga głodzi się na śmierć. Oddaje ją do kliniki i opiekę nad nią przejmuje Anna. Terapeutka jest spokojna, rzeczowa, a przy tym pewna, że da się rozmawiać ze zmarłymi. I chciałaby spróbować. — Najlepsza reżyseria | Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Berlinie (Berlinale) | 2015 Nagroda Publiczności | Europejskie Nagrody Filmowe | 2016 Najlepszy europejski montażysta | Europejskie Nagrody Filmowe | 2015 Najlepszy film | Polskie Nagrody Filmowe Orły | 2016 Złote Lwy | Festiwal Polskich Filmów Fabularnych | 2015 Najlepszy aktor (Janusz Gajos) | Festiwal Polskich Filmów Fabularnych | 2015 Najlepszy dźwięk | Festiwal Polskich Filmów Fabularnych | 2015

Puszcza i bagna między Białorusią a Polską, a w nich syryjskie rodziny. Jedni przepychają ich na zachód, a drudzy odsyłają na wschód. Głośny film Agnieszki Holland, który poruszył polityczne struny. Plejada gwiazd polskiego kina (Stuhr, Ostaszewska, Kulesza) i Nagroda Specjalna Jury w Wenecji. — Puszcza i bagna na granicy Białorusi i Polski. Syryjska rodzina wchodzi w las, wierząc, że łatwo przedostaną się do Europy. Białoruscy pogranicznicy przepychają ich na zachód, polscy odsyłają z powrotem na wschód. I tak w kółko. Jan jest jednym ze strażników granicznych. Julia porzuciła wygodne życie, żeby przychodzić do lasu z pomocą. — Specjalna Nagroda Jury | Festiwal Filmowy w Wenecji | 2023 Najlepszy film nieanglojęzyczny | Festiwal Filmowy w Wenecji | 2023 Leoncino d'Oro Agiscuola Award - Cinema for UNICEF | Festiwal Filmowy w Wenecji | 2023 Nominacja – Najlepszy film europejski | Europejskie Nagrody Filmowe | 2023 Najlepszy film | Polskie Nagrody Filmowe Orły | 2024 Złote Lwy | Festiwal Polskich Filmów Fabularnych | 2024 Nagroda Publiczności | Festiwal Polskich Filmów Fabularnych | 2024 Nagroda Publiczności | Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Rotterdamie | 2024

Za ten fabularyzowany dokument Michał Marczak dostał nagrodę reżyserską na Sundance. Warszawskie noce millenialsów sprzed dekady. Od zmierzchu do świtu, noc w noc dwaj przyjaciele przemierzają miasto. Po seansie znów chce się mieć dwadzieścia lat. — Warszawa po północy. Krzysztof ma dwadzieścia parę lat, nie musi nigdzie być. Z Michałem chodzą po mieście aż do świtu. Tańce, narkotyki, nieudolne podrywy i rozmowy, które kończy dopiero wschód słońca. Wszystko gra, aż Krzysztof zaczyna spotykać się z Evą, która była kiedyś dziewczyną Michała. — Nagroda Publiczności | Międzynarodowy Festiwal Filmowy Nowe Horyzonty | 2016 Najlepsza reżyseria | Festiwal Filmowy Sundance | 2016

W drogę za Wandą Rutkiewicz, legendarną polską himalaistką, wyrusza reżyserka Eliza Kubarska, która również wspina się po górach. W jej ręce trafiły unikalne kasety, których nikt wcześniej nie słyszał. Rutkiewicz nagrała je przed wyjazdem pod Kangczendzongę, z którego nigdy nie wróciła. — Kangczendzonga, góra w Himalajach, maj 1992 roku. Wanda Rutkiewicz, która jako pierwsza z Polaków stanęła na Evereście, wychodzi z ostatniego obozu w stronę szczytu. Na wysokości ponad ośmiu tysięcy metrów Carlos Carsolio znajduje ją siedzącą w śniegu, bez namiotu. Nie potrafi jej namówić, żeby zeszła. To ostatni raz, kiedy ktokolwiek ją widzi. Trzy dekady później odnajdują się pudła pełne jej listów, rolek filmowych i zdjęć. — Najlepszy film dokumentalny | Polskie Nagrody Filmowe Orły | 2025 Nominacja – Najlepszy montaż | Polskie Nagrody Filmowe Orły | 2025

Agnieszka Holland chwilę pozwala uwierzyć w sielskie lato, dzieciaki na polach, wakacje bez końca. Ale nie na długo – dziewięcioletni Olivier znika w drodze do babci, a lata później zjawia się chłopak podający się za niego. Muzyka Zbigniewa Preisnera, stałego współpracownika Holland i Kieślowskiego. — Rodzinne lato na francuskiej wsi w gospodarstwie weterynarza. Dziewięcioletni Olivier wyrusza rowerem z obiadem dla babci, ale nigdy nie dociera na miejsce. Przez sześć kolejnych lat rodzina się rozpada. W Paryżu policjant zatrzymuje nastolatka sprzedającego się na ulicy. Chłopak mówi, że nazywa się Olivier. — Nominacja - nagroda dla najbardziej obiecującego aktora (Grégoire Colin) | Nagrody Cezara (Cezary) | 1993 Selekcja Oficjalna | Festiwal Filmowy w Wenecji | 1992

Wim Wenders wyprodukował debiut polskiego reżysera, Michała Chmielewskiego. Polsko-amerykańskie kino drogi, w którym podróż jest celem. Luźno inspirowany historią zniknięcia artystki Connie Converse w latach 70. Za kierownicą zjawiskowa Lena Góra, za oknem zachwycająca Kalifornia. — Sara zostaje wyrzucona za drzwi. Jest w wieczorowej sukni, a rano nadal nikt jej nie otwiera. Dziewczyna nie ma się gdzie podziać. Zauważa auto z kluczykami w stacyjce i pracującym silnikiem. Kradnie je. W środku znajduje płytę z piosenkami nagranymi dla kobiety o imieniu Mimi. W kółko ich słucha. I jedzie.

Dorota Pomykała za swoją rolę dostała Orła, nagrodę aktorską w Gdyni i statuetkę na nowojorskim festiwalu Tribeca. Reżyserka, Anna Jadowska, od pierwszego do ostatniego kadru jej nie opuszcza. Pomykała gra kobietę po sześćdziesiątce, której w domu nikt nie słucha, więc do banku zabiera nóż. — Zwyczajny poranek. Pranie na sznurku, karma dla rybek wsypywana do akwarium. Sześćdziesięcioletnia Mira całe życie odbiera porody w szpitalu. Dziś wchodzi do banku z nożem kuchennym i żąda pieniędzy. W domu czekają mąż i dorosły syn. Na razie o niczym nie wiedzą. Trzeba będzie im się wytłumaczyć. — Najlepszy występ aktorski (Dorota Pomykala) | Festiwal Filmowy Tribeca | 2022 Najlepszy film polski | Camerimage | 2022 Najlepsza aktorka (Dorota Pomykala) | Polskie Nagrody Filmowe Orły | 2023 Najlepsza aktorka (Dorota Pomykala) | Festiwal Polskich Filmów Fabularnych | 2022

Andrzej Żuławski („Opętanie”) przeniósł „Idiotę” Dostojewskiego do przestępczego świata Paryża. Po napadzie na bank zawiązuje się niebezpieczny trójkąt miłosny. Kwintesencja reżyserskiego stylu: pijana kamera, pełna ekspresja, teledyskowy chaos. — Do Paryża, z pieniędzmi z napadu na bank, jedzie Micky, żeby odzyskać Mary od braci Venin. Przysiada się do niego Léon, neurotyczny marzyciel, którego Micky od razu bierze za głupca. Mężczyzna nie ma dokąd pójść, więc idzie za nim do miasta. Tam Léon widzi Mary. I wszystko się rozsypuje.

Debiut Magnusa von Horna („Dziewczyna z igłą”), absolwenta łódzkiej filmówki. Premiera w Cannes. Nastolatek wraca do domu po odbyciu kary, a przeszłość nie daje o sobie zapomnieć. W głównej roli popowy piosenkarz Ulrik Munther. Chłodne kino o winie i konsekwencjach. — Gospodarstwo na szwedzkiej prowincji. John wraca z zakładu karnego, a ojciec od progu udaje, że nic się nie stało. Wieś nie udaje – w szkole wrogość jest jawna, a nauczyciele odwracają wzrok. Nie wybaczyli mu, ale nie mówią głośno, czego. — Najlepszy Film | Festiwal Polskich Filmów Fabularnych | 2015 Najlepsza reżyseria | Festiwal Polskich Filmów Fabularnych | 2015 Najlepszy scenariusz | Festiwal Polskich Filmów Fabularnych | 2015 Najlepszy montaż | Festiwal Polskich Filmów Fabularnych | 2015 Nominacja – Najlepsza reżyseria | Polskie Nagrody Filmowe Orły | 2016 Nominacja – Odkrycie Roku | Polskie Nagrody Filmowe Orły | 2016 Nominacja – Złota Kamera | Festiwal Filmowy w Cannes | 2015

Poruszająca satyra z odrobiną metafizyki. Małgorzata Szumowska i Michał Englert od lat pracują w twórczym duecie, a ten film pokazali w konkursie w Wenecji. Alec Utgoff gra ukraińskiego masażystę, u którego ląduje całe strzeżone osiedle pod Warszawą. U jego boku Ostaszewska, Kulesza i Chyra. — Żenia przechodzi granicę ze składanym stolikiem do masażu i bez większego trudu dostaje pozwolenie na pobyt w Polsce. Trafia na strzeżone osiedle identycznych białych domów pod Warszawą. Mieszkają tu ludzie zamożni i nieszczęśliwi. Kolejne osoby zapisują się do niego na wizyty. Ludzie zasypiają podczas masażu i mówią rzeczy, których na jawie by nie powiedzieli. — Nagroda Premio Fondazione Fai – Wyróżnienie Specjalne | Festiwal Filmowy w Wenecji | 2020 Najlepsze zdjęcia | Polskie Nagrody Filmowe Orły | 2021

Przed „Idą” Paweł Pawlikowski nakręcił film w najgorętsze od pięćdziesięciu lat lato w Yorkshire. Wakacje, podczas których rodzi się relacja między dwiema dziewczynami, które wiele dzieli. Przełomowa rola Emily Blunt, od której trudno oderwać wzrok. — Długie, upalne lato w Yorkshire. Mona jest z rodziny robotniczej, a Tamsin wróciła do bogatego domu na wakacje. Lgną do siebie od razu. Odkrywają, że w gruncie rzeczy pochodzą z bardzo podobnych, rozbitych rodzin. Nie chcą, żeby to lato się kiedykolwiek skończyło. — Nagroda Alexandra Kordy za Najlepszy Film Brytyjski | BAFTA | 2005 Najlepszy film europejski | Polskie Nagrody Filmowe Orły | 2006 Selekcja Oficjalna | Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Berlinie (Berlinale) | 2005

Wojciech Smarzowski tworzy przejmującą historię o tragicznej miłości z Agatą Kuleszą i Marcinem Dorocińskim. On stracił żonę na wojnie i wciąż nosi w sobie ten ból. Ona jest mazurską wdową po żołnierzu Wehrmachtu. Miłość, jak kwiat, rośnie na gruzach. — Mazury, lato 1945 roku. Na ziemię, która przed chwilą przestała być niemiecka, zjeżdżają polscy osadnicy, a Mazurka Róża zostaje sama na gospodarstwie po mężu, żołnierzu Wehrmachtu. Przychodzi do niej Tadeusz, oficer Armii Krajowej i powstaniec warszawski, z rzeczami po poległym. Róża prosi, żeby został na noc. Pod dom podjeżdżają szabrownicy. — Najlepszy film | Polskie Nagrody Filmowe Orły | 2012 Najlepsza reżyseria | Polskie Nagrody Filmowe Orły | 2012 Najlepsza aktorka (Agata Kulesza) | Polskie Nagrody Filmowe Orły | 2012 Najlepszy aktor drugoplanowy (Jacek Braciak) | Polskie Nagrody Filmowe Orły | 2012 Najlepszy scenariusz | Polskie Nagrody Filmowe Orły | 2012 Najlepszy dźwięk | Polskie Nagrody Filmowe Orły | 2012 Grand Prix | Warszawski Festiwal Filmowy | 2011 Nagroda Publiczności | Warszawski Festiwal Filmowy | 2011 Najlepszy aktor (Marcin Dorocinski) | Festiwal Polskich Filmów Fabularnych | 2011

Walter Duranty ma za swoje teksty Pulitzera. Tu gra go Peter Sarsgaard, a reżyseruje Agnieszka Holland. Gdy na Ukrainie panuje wielki głód, Związkowi Radzieckiemu zależy, żeby mówić o modernizacji. Pewien dziennikarz chce znać prawdę. Sztucznie wywołana klęska głodu pochłonęła kilka milionów ofiar. — 1933. Zrujnowany Związek Radziecki buduje przemysłowy cud, a na pytanie, skąd ma na to pieniądze, wszyscy odpowiadają tak samo: ze zboża z Ukrainy. Młody walijski dziennikarz Gareth Jones postanawia to sprawdzić. Zachodnich korespondentów na Ukrainę się nie wpuszcza, więc wsiada w pociąg bez zezwolenia. — Złote Lwy | Festiwal Polskich Filmów Fabularnych | 2019 Najlepsza scenografia | Festiwal Polskich Filmów Fabularnych | 2019 Selekcja Oficjalna | Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Berlinie (Berlinale) | 2019

Jerzy Skolimowski nakręcił ten film, mając siedemdziesiąt siedem lat i nazwał go swoją odpowiedzią na hollywoodzkie kino akcji. Jedenaście minut z życia kilkunastu osób, podczas jednego warszawskiego popołudnia. Thrillerowa mozaika i martwy piksel. — Późne popołudnie w Warszawie. Kurier wiezie przesyłkę, o której woli nie myśleć. Sprzedawca hot dogów milczy o swojej przeszłości, a alpinista zjeżdża na linie z dachu hotelu. W apartamencie na górze trwają właśnie zdjęcia próbne u reżysera z Hollywood. Jest na nich aktorka, w lobby czeka na nią mąż. Zostało im jedenaście minut. — Nagroda Vittorio Veneto – Wyróżnienie Specjalne | Festiwal Filmowy w Wenecji | 2015 Najlepszy europejski montażysta dźwięku | Europejskie Nagrody Filmowe | 2016 Najlepszy montaż | Polskie Nagrody Filmowe Orły | 2016 Specjalna Nagroda Jury | Festiwal Polskich Filmów Fabularnych | 2015 Najlepsza muzyka | Festiwal Polskich Filmów Fabularnych | 2015 Najlepszy montaż | Festiwal Polskich Filmów Fabularnych | 2015

Agnieszka Holland o kryzysie i potrzebie wiary. Ed Harris jako zabójca cudów, opłacany przez Kościół ksiądz, który zajmuje się obalaniem rzekomych objawień. W parafii w Chicago figura Matki Boskiej płacze krwią. Zostaniesz z pytaniem: czy wiara czyni cuda? — Cud w Chicago, 1979. W ubogiej parafii figura Matki Boskiej co roku w listopadzie płacze krwią. Wierni przypisują ten cud zmarłej kobiecie i chcą jej kanonizacji. Kościół przysyła do parafii księdza, Franka Shore’a, który sam w cuda już nie wierzy. Kiedyś zamknął już taką sprawę. Cała parafia straciła wtedy wiarę.

Oscary, Cezary, Złota Palma w Cannes dla filmu Romana Polańskiego o żydowskim muzyku w warszawskim getcie. Roli Adriena Brody’ego się nie zapomina – tak jak i muzyki Wojciecha Kilara. We wrześniu 1939 roku Szpilman gra Chopina na żywo w radiu. Oprócz fortepianu słychać też bomby. — Warszawa, wrzesień 1939. Władysław Szpilman gra Chopina, kiedy bomby dosięgają studia radiowego. Żydów z miasta przesiedlają do getta. Szpilman znajduje pracę przy kawiarnianym pianinie. W 1942 roku jego rodzina trafia do wagonu na wschód. Ktoś wyciąga go z kolumny. — Najlepszy aktor pierwszoplanowy (Adrien Brody) | Oscary | 2003 Najlepsza reżyseria | Oscary | 2003 Najlepszy scenariusz adaptowany | Oscary | 2003 Złota Palma | Festiwal Filmowy w Cannes | 2002 Nominacja – Najlepszy film | Oscary | 2003 Nominacja – Najlepszy montaż | Oscary | 2003 Nominacja – Najlepsze zdjęcia | Oscary | 2003 Nominacja – Najlepsze kostiumy | Oscary | 2003 Najlepszy film europejski | Złote Globy | 2003 Najlepszy film | Polskie Nagrody Filmowe Orły | 2003

Dawid Ogrodnik jako Daniel Rycharski. Gej, katolik, aktywista, chłopak ze wsi i artysta sztuk wizualnych. Nie zamierza rezygnować z żadnej części swojej tożsamości. Czy społeczeństwo jest gotowe pozwolić mu być w pełni sobą? Złote Lwy na festiwalu w Gdyni. — Polska wieś, tu wszyscy wszystkich znają. Daniel stąd pochodzi. Jest artystą i gejem – o tym nie wie prawie nikt. Ze swoim związkiem z Olkiem, chłopakiem z sąsiedztwa, kryje się przed całą okolicą. Kiedy nastolatka ze wsi odbiera sobie życie po miesiącach szykan, chce odprawić za nią drogę krzyżową. Mieszkańcy wsi nie przychodzą. Warszawskie galerie – owszem. — Złote Lwy | Festiwal Polskich Filmów Fabularnych | 2021 Nagroda Odkrycie Roku | Polskie Nagrody Filmowe Orły | 2022

Rodzeństwo wraca do rodzinnego domu, w którym ojciec istnieje już tylko na starych kasetach wideo. Debiut Moniki Majorek wzrusza i pozostawia w optymizmie. W obsadzie Agata Kulesza i Maja Pankiewicz, która za pewną scenę zasługuje na wszystkie nagrody świata. — Po śmierci ojca trzeba opróżnić rodzinny dom. Dorosłe rodzeństwo zjeżdża się na pakowanie. Ola znajduje między rzeczami stare kasety wideo. Siada przed telewizorem z bratem Pipkiem i najmłodszą Ajką. Cała trójka postanawia odtworzyć zdjęcia z dzieciństwa w tych samych pokojach i w tych samych pozach.