Glina

na luzie

film noir z klasycznym alainem delonem na luźne deszczowe niedzielne popołudnie

Dwa wyrafinowane napady w cieniu fatalizmu

Ostatni film Melville'a powtarza wszystkie podstawowe motywy jego wcześniejszych filmów, a złożona, wielowątkowa narracja znów przechyla się na stronę przestępców, nawet jeśli Delon jest tu gliniarzem, którego mają naprzeciw siebie. Z dwoma wyrafinowanymi, drobiazgowo wyreżyserowanymi napadami i chłodną paletą w odcieniach błękitu, podobnie jak eleganckie wnętrza, w których się rozgrywa, film zmierza ku finałowi powolnym, ale pewnym krokiem i z fatalizmem, który wydaje się tu obecny w jego atmosferze już od pierwszej sceny, gdy złodzieje zbierają się jeden po drugim w banku, a na zewnątrz szaleje burza; być może to właśnie ta uporczywie ciężka atmosfera sprawia, że film plasuje się nieco niżej od bezpośrednio poprzedzających go dzieł wielkiego twórcy.

Typowy Francuski Noir

Dobrze skrojony film noir z dobrymi rolami. Klimatyczna Francja tamtej epoki jeszcze bardziej przyczynia się do budowania atmosfery. Jako historia nie zaskakuje, w końcu mówimy o kryminale. Dobra rola Delona, tym razem w roli tego dobrego, w przeciwieństwie do "W kręgu zła". Idealny, żeby przyjemnie spędzić wieczór.

Sugestywna atmosfera w porywającym noir od mistrza gatunku. Scena otwierająca więzi cię od pierwszej chwili i wciąga, żebyś z zapartym tchem śledził uniwersum spojrzeń, niepokoju i niezrównanej reżyserskiej maestrii. Zakończenie będzie mniej mgliste, jednak nic już nie będzie takie samo.

nastrojowy i nie z tego świata...

sugestywna atmosfera i powściągliwy w swojej roli Delon składają się na wyjątkowe spojrzenie na świat przestępczy

6 / 10

Przeciętny

Daję 3/5, bo nie jestem grabarzem sztuki. Dobry na spokojny wieczór bez wielkich wymagań.