Baby Broker

słodki i ludzki film.

Po prostu znakomity.

Wielki reżyser. Znakomici aktorzy & scenariusz.

Spójrz na rodzinę inaczej...

Znakomity!!

Hirokazu Kore-eda....którego wszyscy pokochaliśmy! (Złodziejaszki)

W porównaniu z Zachodnimi filmami o podobnej tematyce relacja jest taka jak między Zachodnim wierszem a haiku.

thanks!!!

warto go obejrzeć

warto

Nietypowa "rodzina" pełna wzruszeń

Kolejny film wielkiego japońskiego twórcy, tym razem nakręcony w Korei, w którym bohaterowie (dwaj porywacze niemowlęcia, matka prostytutka i ośmioletni chłopiec, który ucieka z sierocińca) tworzą na kilka dni nietypową "rodzinę", szukając pary, która adoptuje niemowlę. Rzeźbiąc równolegle portret dwóch policjantek, które ich śledzą, a także tych, których spotykają w podróży, film daje szczególnie złożony portret całego społeczeństwa, może nie tak doskonały jak w "Złodziejaszkach", ale ze scenami, z których bije prawdziwe wzruszenie.

Cudowny film!

Film, który w bardzo piękny sposób skupia się na instytucji rodziny. Jest wzruszenie i mnóstwo zabawnych momentów.

Przepiękny!

Przepis ze "Złodziejaszków" powtarza się i tutaj. Świetny Song Kang-ho z Parasite, piękna estetyka i oprawa muzyczna. Najpiękniejsza rzecz, jaką w tym roku widziałem.

I znów rodzina w centrum...

...tu w bardzo szerokim znaczeniu. Stały temat Hirokazu Kore-edy wzbogaca się o wrażliwe studium adopcji, w filmie z odniesieniami społecznymi, ciekawymi postaciami i żywym rytmem.

10 / 10

Studium porzucenia w formie road movie. Porzucone przez matkę niemowlę jedzie, żeby zostać sprzedane, ale wszystkie postacie zamieszane w sprzedaż same doświadczyły porzucenia, nie dostały drugiej szansy w postaci adopcji i w trakcie podróży tworzą dziwną i krótkotrwałą rodzinę. Ścigani, liczą na pieniądze ze sprzedaży i są pod obserwacją. Policjantka, która ich śledzi, żeby złapać ich na gorącym uczynku, nie może mieć dziecka (wyniszczające warunki pracy). Zawiły scenariusz i postacie pełne sprzeczności jak samo życie utrzymują Wschodni sentymentalizm na nieoczekiwanie godnym poziomie. Powoli tlący się, podskórny komentarz społeczny. Reżyser po mistrzowsku gra słońcem i chmurami jako tłem dla nastroju, który chce stworzyć w różnych momentach filmu. Trzyma i porywa widza w podróż , zanim dojdzie do słodko-gorzkiego, realistycznego zakończenia.

taaak

po raz kolejny grzebie w pojęciu rodziny i w miłości, ze scenami śmiechu, zadumy i zrozumienia

Wstrząsająco czuły i ludzki!