Ścieżka dźwiękowa zamachu stanu

poprostu wow

kolejny powód żeby nienawidzić Belgów

Jesteście wyborni i eklektyczni!

Historia i polityka w rytmie jazzu

Chyba zgodzę się ze wszystkimi pozostałymi recenzjami, które przeczytałem. Było wiele rzeczy, o których nie wiedziałem, i co jakiś czas musiałem go zatrzymywać, żeby trochę więcej doczytać. Warto!!!

Naprawdę mną wstrząsnął. Pokochałem to, jak głęboko wszedł w temat niepodległości Konga w połączeniu z muzyką, która powstała dla wyzwolenia Afryki.

I nagle się obudziliśmy

i zobaczyliśmy, że kolonializm się nie skończył, a "samostanowienie" narodów to mit.

Porywające arcydzieło!

Mocny!

Politycznie przenikliwy dokument, o Kongu, lat 50. Mocny komentarz społeczno-polityczny o roli kolonializmu, podany, z wybornym jazzem!

WIELKIE BRAWA

Nowatorski polityczny, historyczny, muzyczny dokument

Znakomity film Belga Johana Grimonpreza, który w wyjątkowy i bardzo oryginalny sposób łączy dokumenty, świadectwa, politykę i historię z muzyką jazzową, podkreślającą zamach stanu będący zbrodnią, czyli zamordowanie bojownika i męczennika wolności Patrice'a Lumumby przez agentów CIA i belgijskich najemników. W filmie, którego akcja rozgrywa się w 1960 roku, przewijają się wszystkie legendarne postacie epoki (Malcolm X, Fidel Castro, Naser, Nehru, Chruszczow), które w ONZ bronią zakutego w kajdany Lumumby, podczas gdy jednocześnie nasila się walka o prawa polityczne w Afryce i Azji. Przewijają się też wszystkie legendy jazzu, a uderza oficjalne wysłanie (w towarzystwie agentów) jego wybitnych przedstawicieli jako ambasadorów soft power do Afryki, dla odwrócenia uwagi i w sprzeczności z tym, że muzyka jazzowa wyraża wolność. Reżyser tak harmonijnie i po mistrzowsku zestroił wszystkie elementy filmu, że trzyma cię w napięciu przez całe dwie i pół godziny.

Ścieżka dźwiękowa zamachu stanu: historia i jazz w jednym

„Ścieżka dźwiękowa zamachu stanu” Johana Grimonpreza to historyczny dokument. Poprzez stare nagrania i przemówienia pokazuje nam ważne momenty zimnej wojny i zmiany polityczne w Afryce, takie jak dążenie Konga do niepodległości i sprawa Patrice'a Lumumby. Muzyka, głównie jazz wielkich artystów, takich jak Nina Simone i Louis Armstrong, jest kluczowym elementem i pokazuje, jak piosenki mówiły o polityce i wolności. To bardzo mocne dzieło, które skłania do myślenia o władzy, historii i roli muzyki, i warto je zobaczyć.

Edit, score, resist

Dismantling grand narratives and foregrounding culture's role as a witness, weapon, and counterpoint to imperialist and neocolonial discourses, one (blue) note at a time.

makisxaralampous71@hotmail.com

chyba najlepsze co wyszło w 2025. nie da się opisać co widzisz przez te dwie i pół godziny ...

Niesamowity