Turkusowa suknia

Znakomity!

Arcydzieło!!!

Ociera się o doskonałość !

Arcydzieło!

Zdecydowanie najlepszy film, jaki widziałem w ostatnich latach!

Arcydzieło misternie wypracowane jak złota nić na niebieskim kaftanie

Cicha wrażliwość!

Wyjątkowy film

Majstersztyk, poemat psychologiczny, studium relacji, studium śmierci. Wybitny.

Chris23

Odwiedziłem Maroko kilka dni przed końcem 2025 Zostałem 9 dni i zrobiłem 2500 km z obietnicą, że kiedyś wrócę Film przywołał mi znów obrazy, zapachy, atmosferę, kulturę tego bardzo wyjątkowego kraju Głęboko poetycki, oda do miłości, która potrafi uleczyć nawet największe rany i wznieść się ponad pragnienia ciała Z ogromnym szacunkiem oddaje elementy złożonej ludzkiej natury w kraju boleśnie teokratycznym, który nie wybacza, który nie pozwala kobietom uczestniczyć w obrzędzie pogrzebu, a jednak w końcu wywyższa tę samą kobietę, odzianą w kaftan, który staje się właściwie jej całunem, ale i szatą wolności dla trojga bohaterów Znakomity scenariusz, zdjęcia, muzyka i hipnotyzujące kreacje

Cudowny portret psychologiczny trzech postaci! Potrzebuje swojego czasu, trzeba wejść w jego "orientalny' rytm, ale potem porywa cię swoją głębią. Troje aktorów znakomitych w swoich rolach i jak wrażliwe podejście reżyserki. Na koniec zostawia cię z zazdrością o ten złotem haftowany, przepiękny niebieski kaftan.

Najwyższej subtelności...

... dzieło. Ciche i głębokie, bez najmniejszego 'potknięcia'.

Niewypowiedziane namiętności

Bardzo umiejętnie dotykając subtelnych równowag, obcych zachodniemu myśleniu, grzęźnie w ospałej rozwlekłości, która z trudem cię do siebie przekonuje.

Zmęczyłem się, nie dałem rady obejrzeć go do końca.

Z trudem wytrzymałem pierwszą godzinę i ostatecznie nie udało mi się obejrzeć go do końca. Wydał mi się nienaturalnie powolny, z męczącymi zbliżeniami, które nie wnosiły niczego istotnego na poziomie psychologicznym. Ciągłe ciche, niemal szeptane mówienie wygląda na chwyt, który ma nadać głębię, ale jej nie daje. Lubię filmy o świecie wewnętrznym, introspektywne. Ale w tym konkretnym przypadku, w tej połowie, którą dałem radę obejrzeć, film wydał mi się pusty i z samozadowoleniem powolny, nie angażował mnie emocjonalnie i nie dał mi powodu, żeby oglądać dalej. Jedyne, co mi się podobało, to że zobaczyłem, że Marokańczycy mają bardzo harmonijne rysy.

Głęboko ludzki.

Trochę powolny na początku, ale kiedy dasz się ponieść rytmowi filmu, wciąga cię.

jeden dla miłości!!!

czułe milczenia

wydał mi się bardzo poetycki ... spojrzenia, milczenia, dotyki, głębokie uczucia, ludzkie, proste albo i nie... inna kultura, do której udało się podejść z powodzeniem... film mnie porwał

Szlachetność zranionej duszy

Bardzo dobry scenariusz, dopracowane sceny, bardzo dobre kreacje.Cichy film o miłości i szlachetności zranionych dusz!

Poezja uczuć kolorów milczeń spojrzeń

ciekawy

Ładny ten niebieski kaftan

Mimo wszystkiego, co przerasta ich siły, bohaterowie potrafią się śmiać, cieszyć życiem, pięknem i ...mandarynkami. I naprawdę się ze sobą łączyć.