Parasolki z Cherbourga

Wyjątkowy!

Chociaż nie lubię musicali, a dokładniej nudzą mnie i ich nie oglądam, ten film mnie odprężył i zabrał w podróż swoimi kolorami i swoją słodyczą

Brak słów

Scenariusz, muzyka, kolor, ujęcia, klimat, wszystko doskonałe. Wspaniały Jacques Demy! obejrzałem ten film pierwszy raz w wieku 14 lat, oglądam go znowu w wieku 74 lat, podobał mi się jeszcze bardziej i głęboko mnie wzruszył.

Piękny, Tragiczny, smutny. Jednak niesamowicie męczą mnie musicale, w których nie ma dialogów, tylko porozumiewają się wyłącznie piosenkami. W tym konkretnym piosenki nie wydały mi się nawet dobre. Po prostu jakby mówili śpiewem. Jakby nie włożyli szczególnego wysiłku w ich stworzenie, w co raczej nie wierzę. Po prostu niepotrzebnie męczący.

Wciąż są rzeczy, które robią wrażenie!

Odważny nawet dziś! Kto zrobiłby musical w całości śpiewany? Tylko w operze robi się takie rzeczy... Kolory, słodki, gorzki, prosty. Ludzie wciąż są tacy sami. A jednak.

Paleta barw Jacques'a Demy'ego>>>

Sad love story ubrana w najżywsze i najradośniejsze kolory is what real cinema is.

Ciekawy i inny

Film jest dość ciekawy filmowo, jeśli chodzi o kolory, scenografię i gatunek (musical, w którym nie ma układów tanecznych, a i teksty nie są podane jako pełne piosenki), ale nie nazwałbym go porywającym. Reżysersko ciekawy jest dystans, z jakim postacie przeżywają wydarzenia - nie ma tu intensywnych kreacji - może w ten sposób film jeszcze mocniej wybrzmiewa jako dzieło. Jednak to, co na pewno cię poruszy, to muzyka Michela Legranda.

Cherbourg...

Film, który odzwierciedla mentalność epoki. Piękny Cherbourg i scenografia.

Arcydzieło!