Lobster

Między ślepymi Polifem królem

Semantyczna oryginalność dzieła szybko przeradza się w redundancję informacji, w efekcie czego powtarza ono tę samą główną ideę ! Estetyczna oryginalność podobnie zostaje uwięziona w reżyserskiej formie, a to działa negatywnie na istotny rozwój filmowy !

Jego najlepszy

Widziałem prawie wszystkie jego filmy i ten jest najlepszy!

Czym jest to, co nazywają miłością?!

Najlepszy film Lanthimosa! Surrealistyczne, satyryczne arcydzieło!

niesamowity

oficjalnie ogłaszam się kibolem lanthimosa

Piękne metafory

Komentarz społeczny podany w szokujący sposób.

Well done Yorgos

Reżyserski peak Lanthimosa przed "Biednymi istotami". Alegoryczne spojrzenie na konstelację miłości, podane zawsze przez pryzmat orwellowskiej dystopii i ucisku. Mocne role, które budują suspens i wzbudzają sympatię widza do bohaterów.

Filippou+Lanthimos=Sukces

Nie będę komentował znaczeń, bo zależą one od widza. Powiem natomiast, że mnie osobiście przeszkadza ostre oświetlenie i statyczne ujęcia. W tym filmie próbuję przekonać samego siebie, że to wybór reżyserski, a nie pójście na łatwiznę.

Co znaczy romans

Lobster to film Lanthimosa, który zajmuje się przede wszystkim tematem miłości. Ciekawy jest sposób, w jaki również tutaj, tak jak w jego innych filmach, postaci, rzeczy i wydarzenia działają nie tylko na poziomie realistycznym, ale i symbolicznym. Wartościowa reżyseria i role oraz, jak to zwykle bywa w filmach Lanthimosa, przewrotne spojrzenie na rzeczywistość. Warto go zobaczyć.

Podobal mi sie, nie wiem czemu. Widzialem go trzy razy

5/5

Znakomity. Porusza temat ludzkich związków we współczesnym społeczeństwie, biorąc niepisane zasady, które ich dotyczą (instytucje, obyczaje, przyzwyczajenia), i tworząc historię -prawie- naciąganą (żeby mógł zaistnieć niezbędny dystans, żeby dała nam do myślenia). Nieustannie rodzi pytania: co popycha nas do naszych wyborów (czy są naprawdę nasze, czy "narzucone"), czy związki są nam niezbędne, żeby istnieć, czy są tylko określone sposoby, by ich doświadczać (małżeństwo, rodzina, dzieci), czy rozkwitają dzięki naszym podobieństwom, czy różnicom itd. Nie należy do dzieł, które dają odpowiedzi. Nie powiedziałbym, że na końcu przeżywasz wyzwolenie, ale uważam, że właśnie o to chodzi. Nie byłoby sensu tak mocno podważać głęboko zakorzenionych przekonań, żeby na koniec podać odpowiedź twórcy. Odpowiedź na stawiane pytania jest dla każdego inna. Obraz wspaniały.

ludzka natura i relacje

Niezły

Bez szału. Ładne ujęcia, ciekawy pomysł na paranoiczny świat, ale... Ale przesłanie było bardzo płytkie i lepiej podano je w innych filmach. Tak, miłość to nie tylko to, że mamy coś wspólnego z drugą osobą i bla bla bla. Lanthimos opiera się na swoich postaciach, które są jednocześnie płytkie i bardzo głębokie, i odpowiednio do tego wybiera, by pokazać wszystko prosto. Dobry pomysł, dobre wykonanie, ale film zostawia cię z dość dużą pustką. Wszelkie wątpliwości, jakie miałem, rozwiały się na długo przed końcem.

okropny film od nieudolnego reżysera , najgorsze, co widziałem!

Jest postęp....

Ten film Lanthimosa jest na pewno lepszy od Kła. Nie należy do tych, które zmienią ci życie, ale ogląda się go przyjemnie i na koniec może nawet zostawić ci jakieś przesłanie. Co prawda w wielu momentach jesteś w stylu dlaczego, dlaczego, dlaczego, ale łatwo to przeskoczyć. Fun Fact: W końcu zrozumiałem, dlaczego nazywa się Lobster 🤣😂

Czym jest miłość?

To jest to. Lanthimos w najlepszy surrealistyczny sposób podał definicję miłości. Tego filmu powinno się uczyć w szkołach

Piękno znajdzie się nawet w najbardziej chorej dystopii

Przepiękny film o miłości, kolejne arcydzieło Lanthimosa

Lacanowski ten Lanthimos....

ile tu sensu

Raz popełniłem błąd i obejrzałem Kieł, mało mi było, chciałem jeszcze zobaczyć Lobstera. Gdyby był trochę zabawniejszy i gdyby faktycznie miał coś do powiedzenia, spokojnie mógłby być dziełem Monty Pythona. Niespójny scenariusz, sens zero, aktorzy zimni i bez wyrazu. Naprawdę nie wiem, co sprawia, że Lanthimos uchodzi za takiego nowatora, a jego filmy za punkt odniesienia. Choć może to po prostu zbyt odjechana sztuka, żeby moja plebejska głowa załapała, o co w niej chodzi. Bo żeż dzisiaj, że tak powiem, w dniu dzisiejszym, dużo mętliku w temacie sztuki, kina i innych pierdółek, jak się trafi, że tak powiem, to nie może być, żeby każda jedna paniusia wyskakiwała ci z radia, telewizji i gazety i nas zadymiała to tak, to siak, to owak, to na opak.

chcę, żebyśmy pozwolili lanthimosowi nauczyć nas, co znaczy relacja między płciami według lacana, żądanie

Skrajnie sprzeczny

Nie zostawia miejsca na wybór strony w wojnie między samotnikami a parami Kilka niefunkcjonalnych pauz w przypadkowej historii ludzkiej a nie miłosnej

Mroczny i dystopijny

Bliskie relacje międzyludzkie, w których miłość bywa od trudnej i destrukcyjnej po niemożliwą i lękową, a potrzeba bliskości prowadzi ich na skraj... między psychozą a nerwicą. Podstawowe pytanie brzmi: Co jest gorsze, nie czuć i udawać, że się czuje, czy czuć i udawać, że się nie czuje?

Lanthimos, ty królu

Chyba najbardziej szalony scenariusz, jaki widziałem w życiu. Legendarny Lanthimos, legendarne role, legendarny film

nietypowy

na pewno oryginalny scenariusz. Nie obejrzałbym go drugi raz

Surrealistyczne arcydzieło!

Po prostu rewelacyjny. Daje dużo do myślenia, a emocje, które w tobie wywołuje, są czymś bardzo silnym.

Jak obuchem w głowę!

Kolejna alegoria w reżyserii Yorgosa Lanthimosa i Efthymisa Filippou o tym, jak funkcjonują dziś relacje międzyludzkie i miłość.