ΓΟΥΟΝΓΚ ΚΑΡ ΓΟΥΑΙ

Στο μοναδικό μέχρι σήμερα κινηματογραφικό ταξίδι του εκτός των συνόρων της χώρας του, ο υπέροχος Γουόνγκ Καρ-γουάι ανακαλύπτει τη δική του Αμερική, χαρτογραφώντας με το δικό του απαράμιλλο τρόπο πανέμορφα συναισθηματικά τοπία μοναξιάς κι ερωτικής επιθυμίας. — Μια νεαρή γυναίκα ξεκινά μετά από έναν χωρισμό ένα μοναχικό ταξίδι αναζήτησης και αυτογνωσίας στην Αμερική, γνωρίζοντας μοναδικούς και παράξενα συναρπαστικούς ανθρώπους που θα αλλάξουν τα πιστεύω και τον χαρακτήρα της. — Επίσημη Συμμετοχή | Φεστιβάλ Καννών | 2007

Ένα βροχερό ποίημα πολεμικών τεχνών και χρωματικών αποχρώσεων στα χέρια του αξεπέραστου Γουόνγκ Καρ-γουάι. Στον πρωταγωνιστικό ρόλο ο μόνιμος συνεργάτης του, Τόνι Λιούνγκ, σε απολαυστικές κουνγκ φου μάχες με την Ζανγκ Ζιγί. — Η ζωή του Ιπ Μαν, του Μεγάλου Δασκάλου Κουνγκ Φου, που γεννήθηκε το 1893 στο Φοσάν της Κίνας. Η πρώιμη εκπαίδευσή του ξεκινά στα 7 του και, νέος ακόμα, αναμετριέται με τους καλύτερους των πολεμικών τεχνών, νικώντας τους όλους. Με την επέλαση των Ιαπώνων και τον εμφύλιο, η ζωή του αλλάζει τραγικά: αναγκάζεται να εξοριστεί, αφήνοντας την αγαπημένη του οικογένεια πίσω. Στο Χονγκ Κονγκ ο Ιπ Μαν ξεκινά μια επιτυχημένη καριέρα ως δάσκαλος πολεμικών τεχνών, με διασημότερο μαθητή τον Μπρους Λι. — Υποψηφιότητα για Όσκαρ Καλύτερης Φωτογραφίας | Βραβεία Όσκαρ | 2014 Υποψηφιότητα για Όσκαρ Ενδυματολογίας | Βραβεία Όσκαρ | 2014

«Στο κοντινότερό μας σημείο, βρισκόμασταν μόλις 0.01 εκατοστά μακριά ο ένας από τον άλλο». Ο Γουόνγκ Καρ Γουάι παραδίδει μια φιλμική πυρηνική βόμβα συναισθήματος, για χαμένους έρωτες, για την ανάμνηση, την απώλεια, και τους χώρους στους οποίους κινούμαστε στις μεγαλουπόλεις μας. — Κάθε μέρα, ο Αστυνομικός 223 αγοράζει μια κονσέρβα ανανά με ημερομηνία λήξης 1η Μαΐου, συμβολίζοντας τη μέρα που θα ξεπεράσει τον χαμένο του έρωτα. Την ίδια στιγμή δεν μπορεί να πάρει την προσοχή του από μια γυναίκα με ξανθιά περούκα, δίχως να γνωρίζει πως διακινεί ναρκωτικά. Ο Αστυνομικός 663 είναι διαλυμένος λόγω ενός χωρισμού. Όταν η πρώην του αφήσει τα κλειδιά για το διαμέρισμά του σε ένα γειτονικό καφέ, μια σερβιτόρα θα τα χρησιμοποιήσει για να μπει στο σπίτι και να ζωντανέψει τη ζωή του. — Επίσημη Συμμετοχή | Φεστιβάλ Λοκάρνο | 1994 Βραβείο Καλύτερης Ταινίας | Φεστιβάλ Χονγκ Κονγκ | 1995 Βραβείο Σκηνοθεσίας | Φεστιβάλ Χονγκ Κονγκ | 1995 Βραβείο Καλύτερου Ηθοποιού (Τόνι Λιούνγκ) | Φεστιβάλ Χονγκ Κονγκ | 1995 Βραβείο Καλύτερης Ηθοποιού (Φέι Γουόνγκ)| Φεστιβάλ Στοκχόλμης | 1994 Βραβείο FIPRESCI | Φεστιβάλ Στοκχόλμης | 1994

Ο Γουόνγκ Καρ Γουάι παραδίδει μια πνευματική συνέχεια στο αξεπέραστο “Chungking Express”. Επαγγελματικές και ερωτικές ζωές διασταυρώνονται χωρίς ποτέ κανείς εμπλεκόμενος να το συνειδητοποιεί, σε ένα καθηλωτικά στιλιζαρισμένο περιπετειώδες δράμα με φόντο το αστικό νυχτερινό τοπίο του Χονγκ Κονγκ. — Ένας απογοητευμένος δολοφόνος αναλαμβάνει το τελευταίο του χτύπημα, αλλά πρώτα πρέπει να ξεπεράσει τα συναισθήματά του για την ψυχρή συνάδελφό του. Θεωρώντας ότι είναι επικίνδυνο και ακατάλληλο να εμπλακεί με συνεργάτη, αναζητά υποκατάστατο. Χαμένος στη νύχτα του σύγχρονου Χονγκ Κονγκ, θα γνωρίσει δύο μοναδικούς χαρακτήρες, ανάμεσά τους μια γυναίκα στο κατόπι του μυστηριώδους πρώην της. — Βραβείο Β΄ Γυναικείου Ρόλου (Κάρεν Μοκ) | Φεστιβάλ Χονγκ Κονγκ | 1996 Βραβείο Φωτογραφίας | Φεστιβάλ Χονγκ Κονγκ | 1996 Βραβείο Καλύτερης Μουσικής | Φεστιβάλ Χονγκ Κονγκ | 1996

Κάμερα σε παροξυσμό και απόλυτη αισθητική ελευθερία περιγράφουν μοναδικά μια κυκλοθυμική πορεία εντάσεων, έρωτα και μίσους σε συνεχή διαδοχή. Ένα ακόμη στυλιστικό θαύμα του Γουόνγκ Καρ Γουάι για το απρόβλεπτο της ζωής, αυτη τη φορά, δείγμα της πιο ανέμελης ‘90s περιόδου του. — Ένα γκέι ζευγάρι βρίσκεται στην Αργεντινή για διακοπές. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού χωρίζουν. Μην έχοντας τα απαραίτητα χρήματα για να γυρίσει πίσω, ο ένας πιάνει δουλειά σε ένα μπαρ ως πορτιέρης και μένει σε ένα μικρό δωματιάκι. Ο πρώην σύντροφός του βγαίνει με διάφορους και τον επισκέπτεται μια μέρα στο σπίτι τραυματισμένος. Αυτός τον περιθάλπει. Χάνει τη δουλειά του, πιάνει άλλη ως λατζέρης σε ένα κινέζικο εστιατόριο. Εκεί γνωρίζει έναν νέο από την Ταιπέι που γυρίζει τον κόσμο. — Βραβείο Σκηνοθεσίας | Φεστιβάλ Καννών | 1997 Βραβείο Κοινού | Διεθνές Φεστιβάλ Αριζόνας | 1998 Βραβείο Καλύτερου Ηθοποιού (Τόνι Λιούνγκ) | Φεστιβάλ Χονγκ Κονγκ | 1999

Πολλοί ορκίζονται ως σήμερα πως αυτή είναι η ομορφότερη ταινία που έγινε ποτέ και η 4Κ αποκατάσταση εκτοξεύει αυτή την ομορφιά σε δυσθεώρητα ύψη. Σήμα κατατεθέν στην καριέρα του Γουόνγκ Καρ Γουάι, με πλάνα, χρώματα, μουσική και slow motion να ενώνονται μελαγχολικά σε μια γιορτή των αισθήσεων. — Ο Τσάου, αρχισυντάκτης μιας εφημερίδας, μετακομίζει με τη σύζυγό του σ’ένα καινούργιο σπίτι. Εκεί γνωρίζεται με τη Λι-Ζεν, την όμορφη γυναίκα της διπλανής πόρτας, σύζυγο ενός εμπορικού αντιπροσώπου, ο οποίος βρίσκεται συνήθως σε επαγγελματικό ταξίδι. Η σύζυγος του Τσάου λείπει, επίσης, συχνά από το σπίτι. Κάποτε θα συνειδητοποιήσουν ότι οι σύζυγοί τους είναι εραστές και τότε θα βρεθούν στα χνάρια μιας ερωτικής επιθυμίας που κανείς τους δεν παραδέχεται πως είναι δική του. — Βραβείο Καλύτερου Ηθοποιού (Τόνι Λιούνγκ) | Φεστιβάλ Καννών | 2000 Τεχνικό Βραβείο Οικουμενικής Επιτροπής | Φεστιβάλ Καννών | 2000 Βραβείο Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας | Βραβεία Σεζάρ | 2001 Βραβείο Καλύτερης Ηθοποιού (Μάγκι Τσενγκ) | Φεστιβάλ Χονγκ Κονγκ | 2001 Βραβείο Καλλιτεχνικής Διεύθυνσης | Φεστιβάλ Χονγκ Κονγκ | 2001 Βραβείο Ενδυματολογίας και Μακιγιάζ | Φεστιβάλ Χονγκ Κονγκ | 2001

Στην πιο αισθαντική και φιλόδοξη στιγμή του, ο Γουόνγκ Καρ Γουάι βουτά στην επιστημονική φαντασία των αναμνήσεων ενός άπιαστου παρελθόντος και απογειώνει τις εμμονές του με την (μυθική πλέον) αισθητική τελειότητα των εικόνων του. — Ένα συγγραφέας γράφει ένα βιβλίο για το 2046, εκεί όπου ταξιδεύουν με ένα μυστηριώδες τρένο όσοι θέλουν να βρουν τις χαμένες τους αναμνήσεις. Κι όσο βυθίζεται στη συγγραφή του, τα όρια ανάμεσα στο παρελθόν και στο μέλλον, τη δική του ζωή και τη μυθοπλασία, τα όνειρα και τη μνήμη, γίνονται πιο θολά και δυσδιάκριτα. — Επίσημη Συμμετοχή | Φεστιβάλ Καννών | 2004 Βραβείο Καλύτερου Ηθοποιού (Τόνι Λιούνγκ) | Φεστιβάλ Χονγκ Κονγκ | 2005 Βραβείο Καλύτερης Ηθοποιού (Ζανγκ Ζιγί) | Φεστιβάλ Χονγκ Κονγκ | 2005 Βραβείο Φωτογραφίας | Φεστιβάλ Χονγκ Κονγκ | 2005 Βραβείο Καλύτερης Μουσικής | Φεστιβάλ Χονγκ Κονγκ | 2005

Πριν την «Ερωτική Επιθυμία» και το «2046», ο Γουόνγκ Καρ Γουάι φέρνει στο προσκήνιο τις θεματικές του πάνω στον χρόνο, την επιθυμία και την απόσταση με ένα μεθυστικό κοκτέιλ νουάρ και ρομαντισμού που σηματοδοτεί την πρώτη συνεργασία του σκηνοθέτη με τον διευθυντή φωτογραφίας Κρίστοφερ Ντόιλ. — Στο Χονγκ Κονγκ της δεκαετίας του ‘60, μια ομάδα ατίθασων εικοσάρηδων ενώνονται και απομακρύνονται σε έναν χορό καταπιεσμένης επιθυμίας. Ένας δυσαρεστημένος πλεϊμπόι που αποπλανά και εγκαταλείπει γυναίκες χωρίς ενοχές, αναζητά τη βιολογική του μητέρα. Μια γυναίκα είναι απελπισμένα ερωτευμένη μαζί του. Κι ένας αστυνομικός βρίσκεται στο μέσον της ταραγμένης σχέσης τους. Έτσι ξεκινά μια αλυσίδα γεγονότων που οδηγεί σε εμμονή, αυτογνωσία και σοκαριστική βία. — Βραβείο Καλύτερης Ταινίας | Φεστιβάλ Χονγκ Κονγκ | 1991 Βραβείο Σκηνοθεσίας | Φεστιβάλ Χονγκ Κονγκ | 1991 Βραβείο Καλύτερου Ηθοποιού (Λέσλι Τσέουνγκ) | Φεστιβάλ Χονγκ Κονγκ | 1991

Στο ορμητικό του σκηνοθετικό ντεμπούτο, ο Γουόνγκ Καρ γουάι παντρεύει την αγριάδα του αστυνομικού θρίλερ του Χονγκ Κονγκ με τον ρομαντισμό που έμελλε να γίνει σήμα κατατεθέν του. Πρωταγωνιστούν ο Άντι Λάου κι η Μάγκι Τσένγκ, στην πρώτη από τις εμβληματικές της συνεργασίες με τον σκηνοθέτη. — Στον αδίστακτο, φωτισμένο με neon, υπόκοσμο των συμμοριών του Χονγκ Κονγκ, ένας μικρο-εγκληματίας της μαφίας βρίσκεται διχασμένος ανάμεσα σε έναν ακμάζοντα έρωτα και την αφοσίωσή του στο έγκλημα. Οι απερίσκεπτες προσπάθειες του συνεργού του να φτιάξει όνομα για τον εαυτό του, εξαπολύουν ένα μπαράζ βίας.