ΘΟΔΩΡΟΣ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ

Η αλήθεια και η πάντα απρόσιτη φύση της μπαίνουν κάτω από το μικροσκόπιο του Θόδωρου Αγγελόπουλου, ο οποίος αποδεικνύει με το καλημέρα πως ήταν έτοιμος δημιουργός, με μια πολυδιάστατη, νοηματικά διαυγή ταινία που δεν μοιάζει με τίποτα άλλο μέσα στο έργο του. — Ένας μετανάστης επιστρέφει μετά από χρόνια στο χωριό του, όπου κανείς δεν τον περιμένει. Όταν η γυναίκα του με τον εραστή της τον σκοτώνουν, ένας ανακριτής επιχειρεί να αναπαραστήσει το έγκλημα, την ίδια ώρα που ένα κινηματογραφικό συνεργείο καλύπτει το γεγονός. — Βραβείο Καλύτερης Ταινίας | Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης | 1970 Βραβείο Β’ Γυναικείου Ρόλου (Τούλα Σταθοπούλου) | Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης | 1970 Βραβείο Καλύτερου Πρωτοεμφανιζόμενου Σκηνοθέτη | Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης | 1970 Βραβείο Καλύτερης Φωτογραφίας | Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης | 1970 Βραβείο Καλύτερης Ταινίας – Ένωση Κριτικών | Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης | 1970 Βραβείο FIPRESCI - Ειδική Μνεία | Φεστιβάλ Βερολίνου | 1971 Βραβείο Καλύτερης Ξένης Ταινίας | Φεστιβάλ της Ιέρ | 1971 Βραβείο Georges Sadoul Καλύτερης Ταινίας | Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου Γαλλίας | 1971

Mε το ένα πόδι στο αφηγηματικό σινεμά και το άλλο στο ποιητικό που θα ακολουθούσε, ο Αγγελόπουλος δίνει ραντεβού με την Ιστορία, σε μια πολιτικά καίρια και κινηματογραφικά απαραίτητη, μεταβατική δημιουργία. — Παραμονές των εκλογών του 1936, ένας απελπισμένος κρατούμενος, κατηγορούμενος για τη δολοφονία συνδικαλιστή, παίρνει όμηρο στο κελί του έναν βουλευτή, σε μια προσπάθεια να ασκήσει πίεση για την απελευθέρωσή του. — Βραβείο Καλύτερης Σκηνοθεσίας | Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης | 1972 Βραβείο Καλύτερης Φωτογραφίας | Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης | 1972 Βραβείο FIPRESCI - Τμήμα Φόρουμ | Φεστιβάλ Βερολίνου | 1973

Το δεύτερο μέρος της Τριλογίας της Ιστορίας δεν είναι μόνο η πιο εμβληματική ταινία της φιλμογραφίας του Αγγελόπουλου, αλλά ένα από τα κορυφαία επιτεύγματα στην ιστορία του παγκόσμιου σινεμά. Μια ριζοσπαστική σύνθεση ιστορίας και μύθου και πάνω απ’ όλα μια συγκλονιστική κινηματογραφική εμπειρία. — Ένας πλανόδιος θίασος περιοδεύει στην ελληνική επαρχία από το 1939 έως τις αρχές της δεκαετίας του ’50 ανεβάζοντας τη Γκόλφω. Καθώς τα χρόνια περνούν, τα μέλη του βιώνουν διώξεις, προδοσίες, εκτελέσεις και εξορίες. Οι προσωπικές τους ιστορίες μπλέκονται με τα μεγάλα ιστορικά γεγονότα της χώρας, σε έναν κύκλο βίας και απώλειας που μοιάζει ατελείωτος. — Βραβείο FIPRESCI - Δεκαπενθήμερο Σκηνοθετών | Φεστιβάλ Καννών | 1975 Βραβείο Interfilm - Τμήμα Φόρουμ | Φεστιβάλ Βερολίνου | 1975 Ειδικό Βραβείο | Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ταορμίνα | 1975 Βραβείο Sutherland | Βρετανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου | 1975 Bραβείο L'Age d'Or Καλύτερης Ταινίας | Βασιλική Ταινιοθήκη του Βελγίου | 1975 Βραβείο Καλύτερης Ταινίας | Φεστιβάλ Φιγκουέιρα ντα Φος | 1976 Καλύτερη Ταινία της Δεκαετίας | Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου Ιταλίας | 1971-1980 Βραβείο Καλύτερης Ξένης Ταινίας | Kinema Junpo | 1979 40η Καλύτερη Ταινία στην Ιστορία του Παγκόσμιου Κινηματογράφου | Διεθνής Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου | 1979 7 Βραβεία | Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης | 1975

Στο τρίτο μέρος της Τριλογίας της Ιστορίας, ο Θόδωρος Αγγελόπουλους οικοδομεί μια από τις πιο αμείλικτες αλληγορίες του ευρωπαϊκού κινηματογράφου. Ένα πολιτικό ρέκβιεμ για την ηθική αποσύνθεση της μετεμφυλιακής αστικής τάξης και για όσα προσπάθησε να θάψει. — Κατά τη διάρκεια ενός κυνηγετικού σαββατοκύριακου την Πρωτοχρονιά, μια ομάδα εύπορων αστών ανακαλύπτει το πτώμα ενός αντάρτη του Εμφυλίου, θαμμένο για δεκαετίες στο χιόνι. Η παρουσία του νεκρού διαλύει την επιφανειακή τους ηρεμία, αναγκάζοντάς τους να αναμετρηθούν με το παρελθόν τους, τις ευθύνες και τη συνενοχή τους. — Χρυσός Χιούγκο Καλύτερης Ταινίας | Φεστιβάλ Σικάγο | 1977 Επίσημη Συμμετοχή | Φεστιβάλ Καννών | 1977 Βραβείο Καλύτερης Ταινίας της Χρονιάς | Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου Τουρκίας | 1977

Δριμεία κριτική της συλλογικής κι ατομικής ανάγκης μας να γεννήσουμε ήρωες κι έπειτα να τους αποδομήσουμε, συμβολισμοί από την παλαιότερη και τη σύγχρονη ελληνική ιστορία και μια ταινία που θα μπορούσε κάλλιστα να έχει γυριστεί το 1960 αλλά και να μάς επισκέπτεται από το 2060. — Την αυγή του εικοστού αιώνα, ένας δημοφιλής ληστής, ο «Μεγαλέξαντρος», δραπετεύει από τη φυλακή, απάγει Άγγλους διπλωμάτες και τους κρατά ομήρους στο χωριό του, αιτούμενος αμνηστία κι επιστροφή της γης στους χωρικούς. — Ειδικός Χρυσός Λέοντας | Φεστιβάλ Βενετίας | 1980 Βραβείο FIPRESCI | Φεστιβάλ Βενετίας | 1980 Βραβείο Cinema Nuovo | Φεστιβαλ Βενετίας | 1980 Βραβείο Καλύτερης Ταινίας | Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης | 1980 Βραβείο Καλύτερης Φωτογραφίας | Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης | 1980 Βραβείο Καλύτερης Σκηνογραφίας | Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης | 1980 Βραβείο Καλύτερου Ήχου | Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης | 1980 Βραβείο Καλύτερης Ταινίας – Πανελλήνια Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου | Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης | 1980

Γέννημα μιας άρρωστης καρδιάς που δεν μπόρεσε να βρει γιατρειά στη λησμονιά, το «Ταξίδι στα Κύθηρα» ξεπερνάει την πολιτική διάσταση της ιστορίας και προσεγγίζει τα όρια μιας γνήσιας υπαρξιστικής δημιουργίας, με κεντρικό άξονα έναν βουβά σπαραχτικό Μάνο Κατράκη. — Ένας σκηνοθέτης υποδέχεται τον κουμουνιστή πατέρα του, που επιστρέφει στον τόπο του μετά από 32 χρόνια στην εξορία, αντιτίθεται στην πώληση ενός κομματιού γης κι αδυνατεί να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα. — Βραβείο Σεναρίου | Φεστιβάλ Καννών | 1984 Βραβείο FIPRESCI | Φεστιβάλ Καννών | 1984 Κρατικό Βραβείο Καλύτερης Ταινίας | Φεστιβαλ Ρίο ντε Τζανέιρο | 1984 Βραβείο Καλύτερου Σεναρίου | Φεστιβαλ Ρίο ντε Τζανέιρο | 1984 Βραβείο Καλύτερου Ηθοποιού (Μάνος Κατράκης) | Φεστιβαλ Ρίο ντε Τζανέιρο | 1984 Βραβείο Καλύτερης Ηθοποιού (Ντόρα Βολανάκη) | Φεστιβαλ Ρίο ντε Τζανέιρο | 1984 Βραβείο Καλύτερης Σκηνογραφίας | Φεστιβαλ Ρίο ντε Τζανέιρο | 1984 Βραβείο Κριτικών | Φεστιβαλ Ρίο ντε Τζανέιρο | 1984

Το θρυλικό σιωπηλό road movie του Αγγελόπουλου, ένας στοχασμός πάνω στη μοναξιά και τη φυγή. Ο Μαρτσέλο Μαστρογιάνι πρωταγωνιστεί σε έναν από τους πιο εσωστρεφείς – και διασημότερους – ρόλους της καριέρας του, σε μια ταινία-σταθμό του έλληνα σκηνοθέτη. — Ο ηλικιωμένος καθηγητής Σπύρος ξεκινά ένα ταξίδι σε όλη την Ελλάδα με τις μέλισσές του, αναζητώντας ένα κατάλληλο ανοιξιάτικο κλίμα για την επικονίαση και, κατά συνέπεια, την παραγωγή μελιού. Σε αυτό το ταξίδι αφήνει πίσω του την οικογένεια και την ευθύνη, αλλά φέρνει μαζί του τη θλίψη του. Στην πορεία συναντά μια πολύ νεότερη κοπέλα που κάνει ωτοστόπ και της προσφέρει μεταφορά, και από εκεί η σχέση τους εξελίσσεται μέσα από την απελπιστική τους αποσύνδεση από τον κόσμο. — Επίσημη Συμμετοχή | Φεστιβάλ Βενετίας | 1986

Η ταινία που χάρισε στον Θόδωρο Αγγελόπουλο τον Αργυρό Λέοντα στο Φεστιβάλ Βενετίας και το Ευρωπαϊκό Βραβείο Καλύτερης Ταινίας της Χρονιάς συμπυκνώνει τον κινηματογραφικό του στοχασμό σε ένα υπαρξιακό ταξίδι ενηλικίωσης με ελεγειακό ρυθμό και εικόνες που μένουν ανεξίτηλα χαραγμένες στη μνήμη. — Δύο αδέρφια φεύγουν από το σπίτι τους για να βρουν τον πατέρα τους στην Γερμανία. Το ταξίδι τους, γεμάτο απώλειες και μικρά θαύματα, γίνεται μια πορεία ενηλικίωσης μέσα σε έναν κόσμο που δεν τους εξηγεί τίποτα, αλλά τους αλλάζει για πάντα. — Αργυρός Λέοντας | Φεστιβάλ Βενετίας | 1988 Βραβείο FIPRESCI | Φεστιβάλ Βενετίας | 1988 Βραβείο της Οικουμενικής Επιτροπής OCIC | Φεστιβάλ Βενετίας | 1988 Βραβείο C.I.C.A.E. | Φεστιβάλ Βενετίας | 1988 Βραβείο Pasinetti Καλύτερης Ταινίας | Φεστιβάλ Βενετίας | 1988 Βραβείο Sergio Trassatti | Φεστιβάλ Βενετίας | 1988 Βραβείο Felix Καλύτερης Ταινίας | Ευρωπαϊκά Βραβεία Κινηματογράφου | 1989 Αργυρός Χιούγκο Καλύτερης Σκηνοθεσίας | Φεστιβάλ Σικάγο | 1988 Χρυσή Πλάκα Καλύτερης Φωτογραφίας | Φεστιβάλ Σικάγο | 1988 Βραβείο Interfilm - Τμήμα Φόρουμ | Φεστιβάλ Βερολίνου | 1989

Στο πρώτο μέρος της Τριλογίας των Συνόρων, ο Θόδωρος Αγγελόπουλος επιστρατεύει τους Μαρτσέλο Μαστρογιάνι και Ζαν Μορό για μια βαθιά ποιητική και ανθρώπινη ταινία που μετεωρίζεται ανάμεσα στην πολιτική ιστορία, την προσωπική μνήμη και την αδυναμία του οριστικού αποχαιρετισμού. — Ένας νεαρός ρεπόρτερ συναρπάζεται από τη φυσιογνωμία ενός ηλικιωμένου πρόσφυγα που ζει σχεδόν ασκητικά σε μια μικρή συνοριακή πόλη. Η έρευνα του μετατρέπεται σε μία υπαρξιακή περιπλάνηση. — Επίσημη Συμμετοχή | Φεστιβάλ Καννών | 1991

Ανάμεσα στη μια αγκαλιά και στην επόμενη, ανάμεσα σε ιδέες που ξεφτίζουν και σε βαλκανικές χώρες που ψυχορραγούν, ένας καλλιτέχνης (ξανα)θυμάται πως σημασία έχει το ταξίδι. Από τις κορυφαίες arthouse δημιουργίες των '90s. — Ένας Ελληνοαμερικανός σκηνοθέτης επιστρέφει μετά από χρόνια στα Βαλκάνια, αναζητώντας τις χαμένες μπομπίνες μιας ταινίας των αδερφών Μανάκη. — Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής | Φεστιβάλ Καννών | 1995 Βραβείο FIPRESCI | Φεστιβάλ Καννών | 1995 Βραβείο FIPRESCI | Ευρωπαϊκά Βραβεία Κινηματογράφου | 1995 Βραβείο Léon-Moussinac Καλύτερης Ξένης Ταινίας | Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου Γαλλίας | 1995 Βραβείο Nastro d' Argento | Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου Ιταλίας | 1996 Βραβείο Καλύτερης Ταινίας της Χρονιάς | Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου Τουρκίας | 1996 Βραβείο Καλύτερης Ξένης Ταινίας | Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου Αργεντινής | 1999

Ο πολυσυζητημένος Χρυσός Φοίνικας του Θόδωρου Αγγελόπουλου ακολουθεί τον θρυλικό Μπρούνο Γκαντς σε έναν τελευταίο περίπατο μνήμης, παρόντος και μεγάλων αντίο. Το σινεμά ως το απόλυτο ταξίδι στο χρόνο. — Ένας ηλικιωμένος συγγραφέας περνά μια τελευταία μέρα στη Θεσσαλονίκη, καθώς ετοιμάζεται να εισαχθεί στο νοσοκομείο. Κατά τη διάρκειά της περιπλάνησης συναντά ένα παιδί μετανάστη και αρχίζει να κινείται ανάμεσα σε στιγμές του παρόντος και αναμνήσεις από το παρελθόν του. Η διαδρομή αυτή φέρνει στην επιφάνεια ανεκπλήρωτες σχέσεις, χαμένες λέξεις και ανοιχτούς αποχαιρετισμούς. — Χρυσός Φοίνικας | Φεστιβάλ Καννών | 1998 Βραβείο Οικουμενικής Επιτροπής | Φεστιβάλ Καννών | 1998 Βραβείο Καλύτερης Ταινίας | Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης | 1998 Βραβείο Β’ Γυναικείου Ρόλου (Ελένη Γερασιμίδου) | Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης | 1998 Βραβείο Καλύτερης Σκηνοθεσίας | Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης | 1998 Βραβείο Καλύτερου Σεναρίου | Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης | 1998 Βραβείο Καλύτερης Σκηνογραφίας | Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης | 1998 Βραβείο Καλύτερης Μουσικής | Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης | 1998

Η Ιστορία της Ελλάδας μέσα από τα βιώματα μιας οικογένειας με φόντο πολέμους, απώλειες και ιστορικές ανακατατάξεις. Το πρώτο μέρος της ανολοκλήρωτης τριλογίας του Αγγελόπουλου, είναι μια μεγαλόπνοη ιστορική αφήγηση για τον ελληνικό 20ο αιώνα. — Η ιστορία μιας οικογένειας προσφύγων από τις αρχές του 20ού αιώνα έως τον Εμφύλιο Πόλεμο. Μέσα από μετακινήσεις, χωρισμούς και επανενώσεις, οι προσωπικές ζωές διασταυρώνονται με τις μεγάλες ιστορικές ανακατατάξεις της Ελλάδας. Ο χώρος και ο χρόνος μεταβάλλονται συνεχώς, ενώ τα πρόσωπα παραμένουν εγκλωβισμένα σε μια διαρκή αναζήτηση πατρίδας. — Βραβείο FIPRESCI | Ευρωπαϊκά Βραβεία Κινηματογράφου | 2004 Επίσημη Συμμετοχή | Φεστιβάλ Βερολίνου | 2004

Το σινεμά γίνεται γέφυρα ανάμεσα σε χώρες, εποχές και μνήμες, καθώς η προσωπική συναντά την πολιτική ιστορία. Γουίλεμ Νταφόε, Μπρούνο Γκαντς και Ιρέν Ζακόμπ πρωταγωνιστούν στην τελευταία ταινία του Θόδωρου Αγγελόπουλου, που συνεχίζει την τριλογία του 20ου αιώνα. — Ένας σκηνοθέτης αναζητά την ιστορία των γονιών του, Ελένη και Σπύρο, ξεκινώντας ένα ταξίδι που εκτείνεται σε διαφορετικές χώρες και δεκαετίες του 20ού αιώνα. Η αφήγηση κινείται ανάμεσα σε προσωπικές μνήμες και πολιτικά γεγονότα, αγγίζοντας ζητήματα εξορίας, μετατοπίσεων και ιδεολογικών συγκρούσεων καθώς το παρελθόν ανασυντίθεται αποσπασματικά μέσα από εικόνες κι αφηγήσεις. — Πρεμιέρα | Φεστιβάλ Βερολίνου | 2009

Πολύ πριν η κριτική στα media γίνει κοινός τόπος, ο Αγγελόπουλος αποδομεί με καυστικό σχόλιο και αυστηρή φόρμα το τηλεοπτικό θέαμα ως μηχανισμό εξουσίας, στην πρώτη ταινία του που λειτουργεί και ως πρώιμο μανιφέστο για τη μετέπειτα θρυλική πορεία του. — Μια ομάδα δημοσιογράφων ζητά στον δρόμο από τους περαστικούς να ορίσουν τα χαρακτηριστικά που, κατά τη γνώμη τους, συνθέτουν τον «ιδανικό άνδρα». Αφού πάρουν συνεντεύξεις από διάφορες γυναίκες, επιλέγουν έναν υποψήφιο και του δίνουν την ευκαιρία να περάσει μια νύχτα με μια ντίβα του κινηματογράφου. Ωστόσο, ο άντρας αυτός σύντομα συνειδητοποιεί ότι η εικόνα που είχε για τον κόσμο της φήμης και του θαυμασμού, και για όσα αυτός υπόσχεται, απέχει πολύ από την πραγματικότητα. — Βραβείο Καλύτερης Ταινία Μικρού Μήκους – Ένωση Κριτικών | Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης | 1968

Ένα συναρπαστικό ντοκιμαντέρ δια χειρός Αγγελόπουλου, με αφορμή την ανακήρυξη της Αθήνας ως Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης το 1985. Μια βαθιά προσωπική ματιά του σκηνοθέτη στην πόλη όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε, αλλά και στη διαχρονική ιστορική της σημασία, στο παρελθόν και στο παρόν. — Η Αθήνα σε διαρκή συνομιλία με την ιστορία της. Μια ποιητική περιπλάνηση, βασισμένη σε πίνακες ζωγραφικής, ποιήματα και φιλοσοφικά κείμενα. Η κάμερα κινείται στην πόλη, εστιάζοντας στη σχέση των κατοίκων με την ιστορία και τα μνημεία της και η Ακρόπολη λειτουργεί ως σταθερό σημείο αναφοράς μέσα σε μια μεταβαλλόμενη αστική πραγματικότητα.