INLAND EMPIRE

Λυντσεϊκός λαβύρινθος

Σε μια φόρμα που αναμειγνύει υφές του δόγματος, πλάνα που θυμίζουν soap opera και τo απόκοσμο fish eye, ο Λυντς καταφέρνει να φορέσει την ιδιοφυή του αντίληψη για την υπέρβαση των ορίων χρονικότητας και πραγματικού. Αν και δεν φτάνει τη δυναμική του αδιαμφισβήτητα συγγενικού Mulholland Dr., αφήνει μια απόλυτα ταυτοτική παρακαταθήκη ως το τελευταίο έργο του μεγάλου δημιουργού.

Καθαρή Lynchιακή εμπειρία

Μια πολύ ιδιαίτερη ματιά και εδώ χορταίνεις πειραματισμό απ' τον David Lynch ειδικά αν έχεις την περιέργεια μέχρι που μπορεί να το φτάσει. Κάθε φορά νιώθω ότι ο David Lych δεν φοβάται να παίξει με απλές κάμερες, μερικές φορές ηθοποιούς (πέραν των πρωταγωνιστών) που να δίνουν μια αίσθηση b-movie και κατά τ' άλλα να δημιουργεί κόσμους που να σε εκπλήσσουν. Δίνει μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα για το σκηνοθετικό έργο του Lynch.

Η ταινια του αιωνα μας

Καταλαβαινω οτι για πολυ κοσμο αυτη ειναι η πιο αδυναμη απο την τριλογια του L.A. , κυριως λογω δομης. Για μενα ομως ειναι η ταινια που εχει τα παντα. Ολα οσα νιωθουμε και βιωνουμε στις ταινιες του Λιντς ειναι σε αυτην σε εναν πραγματικα υπερθετικο βαθμο. Η πτωση του Χολιγουντ που καταληγει σε εφιαλτη για τον καλλιτεχνη μεσα απο την καταρα . Τρομος, φοβος, ψυχολογικη κατασταση που σε ολο το 3ωρο αλλαζει συνεχεια και φυσικα αγχος , σουρεαλ και πολλα μα πολλα ονειρα. Επιπλεον εχει Rabbits , οποτε κερδιζει εξτρα αγαπη.

les is more που λένε...

Εξαίρετο, εφιαλτικό, δυσερμήνευτο ποίημα......

οσο λατρευω lynch θεωρω οτι ειναι η χειροτερη ταινια του. δεν βγαζει καν καποιο νοημα, δεν αντεξα να την τελειωσω

4 / 10

Ενας εφιάλτης δοσμένος με τη λογική ραχοκοκκαλιά ενός ονείρου. Περφεξιονισμός αλλά και φετιχισμός στο αργό ζουμάρισμα, στην αλλαγή φωτισμών, στους Grave ρυθμούς στην πλοκή. Η συνολική διάρκεια της ταινίας δίνει προβάδισμα στα αρνητικά της σημεία και όσο διασώζεται, αυτό οφείλεται στην πρωταγωνίστρια της

Κ.Κ.Ε? (Κριτικός Κινηματογράφου Είσαι?)

αν ναι δες την ίσως και καταλάβεις. γιατί εγώ που δεν είμαι αδυνατώ. όσο για την λέξη σπαζοκεφαλιά που βάλατε στην περίληψη. αν ηθελα θα άνοιγα ένα βιβλίο της τρίτης λυκείου να λύσω κανενα ολοκλήρωμα. δεν θα έβλεπα ταινίες. μεγάλη εβδομάδα διανύουμε και νομίζω το πάθος του χριστού θα είχε λιγότερα μαρτύρια απο τα δικά μου βλέποντας την ταινία. 3 ώρες και δεν αυτοσταυρώθηκα. Εκείνος το διάλεξε απ το να το δει όλο το έργο. :):):):)