Απ' όσες ταινίες έχω δει του Αγγελόπουλου, αυτή με κέρδισε περισσότερο. Μια σπαρακτική ωδή στην παιδική ηλικία που αρνείται να παραδοθεί στο σκοτάδι. Υπό την υπέροχη όπως πάντα μουσική της Καραΐνδρου, το "Τοπίο στην Ομίχλη" δεν είναι απλά ένα ταξίδι στο άγνωστο, αλλά η επίμονη προσπάθεια δύο παιδιών να κρατήσουν την αθωότητά τους ζωντανή σε έναν κόσμο που έχει ξεχάσει πώς να αγαπά. Παραμένει πάντα επίκαιρο.























