The President's Cake

Πολιτικο μανιφεστο μεταμφιεσμενο σε παιδικο παραμυθι!!!Αριστουργημα!!!

3,5

Αριστούργημα!

Από τις καλύτερες ταινίες που έχω δει!

Εξαιρετικό

Πολύ καλή..

Αξίζει να την δεις. Πολύ δυνατή ταινία, με νοήματα.

Απλή, συγκλονιστική, πόσο βαθιά και γεμάτη νοήματα.... Τα παιδιά παίζουν τόσο ρεαλιστικά που σου κλέβουν την καρδιά Οι εικόνες σε μεταφέρουν σε μία χώρα που κατασπαράσεται από τον πόλεμο και την στρατιωτική ισλαμική δικτατορία και που η παιδική αθωώτητα δεν έχει θέση. Α και πρώτη φορά αγάπησα ένα κοκόρα σε ταινία!!

Αριστούργημα!!!!!!!!!!

Σίγουρα αξίζει να τη δει κάποιος!

Πραγματικό κόσμημα σε μια εποχή που οι ποιοτικές ταινίες είναι δυσεύρετες

Ενα ταξίδι στην Μέση Αανατολή

Πολύ καλή απόδοση του κλίματος της Μεσης Ανατολής. Εξυπνη σεναριακά η ιδέα της παρουσίασης της καθημερινότητας σε σχέση και με την παράνοια του απολυταρχικού καθεστώτος του Ιράκ . Μιά κοινωνία διαφθοράς και υποκρισίας,αλλά και αλληλεγγύης μεταξύ των "απλών" ανθρώπων..

συγκινητική, συναρπαστική, καθηλωτική

Ανήκει σε εκείνο το είδος ταινιών που καθώς τις βλέπεις ξεχνάς την τωρινή πραγματικότητα και αποροφιέσαι από τον κόσμο τους. Αφενός επειδή κάθε σκηνή περιέχει πράξεις, ανθρώπους, κτίρια, λεπτομέρειες που κάνουν τον κόσμο ολοζώντανο και πειστικό. Αφετέρου επειδή οι πρωταγωνιστές είναι δύο παιδιά, και μάλιστα ενσαρκώνονται από δύο ηθοποιούς που μπαίνουν πολύ βαθιά στον ρόλο τους χωρίς αυτό να φαίνεται προσποιητό, χωρίς να χάνουν την ομορφιά της παιδικότητάς τους. Η ιστορία εκτυλίσσεται στο Ιράκ την εποχή του πολέμου του Κόλπου, σε μια χώρα που, εκτός από τον πόλεμο, πλήττεται από τις οπισθοδρομικές αντιλήψεις, την διαφθορά, και την στρατοκρατική – ηγεμονοκεντρική ατμόσφαιρα των καθεστώτων της Μέσης Ανατολής. Είναι όμορφο και συνάμα συγκινητικό το πώς σε μία εποχή ταραγμένη, στην οποία η κακία των ανθρώπων και η εκμετάλλευση ενισχύονται από την δεινότητα των συνθηκών, τα δύο παιδιά μένουν προσηλωμένα σε έναν στόχο· να βρουν τα υλικά για την τούρτα προς τιμήν των γενεθλίων του προέδρου!

Οταν ο Θεός είναι απών

Σε μια υποκριτική κοινωνία που σε κάθε της κουβέντα δοξάζει τον θεό, αλλά είναι διεφθαρμένη μέχρι το κόκκαλο, δυο παιδιά κι ένας κόκορας αγωνίζονται να επιβιώσουν και να εκτελέσουν την παράλογη αποστολή που τους έχει ανατεθεί. Εξαιρετικές ερμηνείες και σκηνοθεσία, μια καυστική ματιά στην δικτατορία του Σαντάμ.

θα μπορούσε αλλά τελικά Χάνσελ και Γκρέτελ

Μια πολύ καλή ιδέα και με τη βοήθεια της ομορφιάς του τοπίου των βάλτων του νότιου Ιράκ. Ωστόσο γρήγορα εκφυλίζεται σε ένα είδος Αλίκης στο χώρα των θαυμάτων, με την πρωταγωνίστρια να μπλέκει σε διάφορες περιπέτειες χωρίς συνοχή χωρίς κοινό σκοπό. Διανθίζεται δυστυχώς και με διάφορα κλισέ, όπως πχ ο κόκορας που κουβαλάει μαζί του το κοριτσάκι για να κάνει την ιστορία πιο χαριτωμένη και να προσθέσει μια νότα ευαισθησίας, συντελεί όμως στο ότι η ταινία μάλλον μοιάζει με παιδική ταινία περιπέτειας. Η ηθοποίια πολύ μέτρια.

Ρεαλιστική, σκληρη ταινία, υπέροχη η μικρή πρωταγωνιστρια . Ένα διαμαντάκι που δημιουργεί στο θεατή γνήσια συγκίνηση!