My Night at Maud's

Cine - δοκίμιο

Αν μια ταινία ήταν βιβλίο, θα ήταν του Ρομέρ!

και τι νύχτα

Μύρισα τον καπνό από τα τσιγάρα και ένιωσα τον παγωμένο καιρό, απόλαυσα τους διαλόγους. Η φωτογραφία απίθανη!

Υπάρχει ηθική στον έρωτα;

Αν και αυτός ο βερμπαλιστικός τρόπος αφήγησης έχει ξεπεραστεί, τα διλήμματα της ταινίας παραμένουν επίκαιρα. Ο κεντρικός ήρωας θα γνωρίσει δύο γυναίκες, θα αμφισβητήσει τις αξίες του, θα ερωτευτεί ,θα τον ερωτευτούν και τελικά θα συμφιλιωθει με την πραγματικότητα. Με εξαιρετικές ερμηνείες και γρήγορο μοντάζ που δε σε αφήνει να βαρεθείς, η νύχτα με τη Μωντ αποδεικνύεται όχι μόνο ερωτική αλλά και διδακτική για αυτό που ψάχνουμε όλοι να βρούμε.

Μα τι άνθρωποι

Πάντα οι ταινίες του μου δίνουν ζωή! Λατρεύω τον τρόπο με τον οποίο ξετυλίγει τους χαρακτήρες του, οι οποίοι έχουν πάντα κάτι ενδιαφέρον να σου δείξουν ή να σου πουν. Πολύ όμορφη ιστορία με σημαντικούς προβληματισμούς για τα θέλω και τα πρέπει αυτής της ζωής! Την λάτρεψα ♥♥

Μια ωδή στην αιώνια σύγκρουση ηθικής-επιθυμιών

Η ταινία πραγματεύεται ένα από τα ζητήματα που διαρκώς ταλανίζουν τον άνθρωπο. Ηθική ή επιθυμίες; Ποιες είναι οι κόκκινες γραμμές τις οποίες επ ουδενί δεν επιτρέπεται να υπρεβούμε; Πώς αντιμετωπίζουμε τον πειρασμό και την επιθυμία για το "απαγορευμένο"; Με σπουδαίες ερμηνείες και αριστοτεχνικά δομημένους διαλόγους ο Rohmer πραγματεύεται αυτό το δύσκολο ζήτημα της ηθικής με στοιχεία τόσο θρησκευτικά όσο και φιλοσοφικά.

‘’C’est ça le destin’’

Η ταινία πραγματεύεται την ηθική που θέτει ο κάθε άνθρωπος στον εαυτό του και το κατά πόσο είναι ικανός να προσδιορίσει τις επιλογές του. Η Maud είναι για τον πρωταγωνιστή μια πρόκληση, η ένδειξη πως έχει τον έλεγχο του εαυτού του. Γρήγορα αποδεικνύεται πως δεν είναι ικανός να ελέγξει τις επιθυμίες του, αλλά πως παραδίδεται στις περιστάσεις. Τίθεται εδώ το ερώτημα περί ελεύθερης βούλησης και ντετερμινισμού. Φυσικά, η απάντηση αφήνεται στην κρίση του θεατή, ωστόσο αυτό που εκφράζεται αρκετά ξεκάθαρα είναι η άποψη ότι οι άνθρωποι, όπως κι ο Jean Louis, τείνουν να ερμηνεύουν την πραγματικότητα με τρόπο που να ευνοεί την συναισθηματική τους ευημερία, και διαρκώς παλινωδούν για χάρη του αυτοσεβασμού και του προσωπικού συμφέροντος. Έτσι και η Maud, αν και άθεη, αυθόρμητα επικαλέστηκε τη μοίρα της για να εξηγήσει όσα δεν μπορεί να ελέγξει λέγοντας πως ‘’C’est ça le destin’’

Όταν ο Éric Rohmer συστήθηκε στον κόσμο

Το βασικό εργαλείο στο σινεμά του Éric Rohmer είναι ο διάλογος. Ως εκ τούτου, η κύρια έμφασή του είναι στη διεύθυνση των ηθοποιών και πώς θα παραδώσουν αυτοί το κείμενο. Κατά τα λοιπά (π.χ. ντεκουπάζ) η σκηνοθετική του παρέμβαση είναι η απολύτως απαραίτητη. Στην εν λόγω ταινία, ο διάλογος είναι λιγότερο 'απλοϊκός' σε σχέση με τις υπόλοιπες ταινίες του και περισσότερο φιλοσοφικός, ωστόσο -όσο κι αν η θεματική του κάπως διαφοροποιείται- ο στόχος παραμένει ο ίδιος: η εξερεύνηση της ανθρώπινης κατάστασης. Εξαιρετικός όπως πάντα ο Jean-Louis Trintignant.