Εσωστρεφής Παράνοια
Ένα αριστουργηματικό νεο-νουάρ έργο, στο οποίο η ιδιωτικότητα παύει πλέον να υφίσταται και τη θέση της παίρνει η παρακολούθηση. Η πραγματική ένταση δεν βρίσκεται στη δράση, αλλά στον ήχο και στην εσωτερική αμφιβολία του πρωταγωνιστή. Ο αείμνηστος Gene Hackman είναι τρομερός στον ρόλο του μοναχικού ανθρώπου που παρακολουθεί, εκφράζοντας συνεχώς μια πνιγηρή αβεβαιότητα. Ειδική μνεία πρέπει να γίνει και για τον αδικοχαμένο John Cazale, ο οποίος έχει έναν σχετικά μικρό ρόλο, αλλά καταφέρνει να κάνει αισθητή την παρουσία του. Όσον αφορά τον τεράστιο Francis Ford Coppola, τα λόγια είναι περιττά. Καταφέρνει να συνδυάσει ένα θρίλερ παρακολούθησης και μία προσωπική μελέτη πάνω στην εμμονή, τον φόβο, την ενοχή και την απομόνωση. Υποδειγματική σκηνοθεσία σε μία ώριμη ταινία που δεν έχει εκτιμηθεί όσο θα έπρεπε.
