2046

Cały Kar Wai

Arcydzieło

poetry in motion widzialem go wiele lat temu ale jak zamkne oczy jego obrazy razem z muzyka wyskakuja zywe w mojej pamieci.....ARCYDZIELO... zdjecia muzyka role scenariusz rezyseria co tu najpierw powiedziec o tym filmie????razem z in the mood for love zaden inny film nie trafia cie prosto w serce tematem niespelnionej milosci i znaczenia wlasciwego timingu ....respect panie wong kar-wai ...we love you

Poezja neonowych świateł i milczącego spojrzenia

Nikt nigdy nie opuszcza 2046. Przedstawia się jako odległa przyszła rzeczywistość, ale nią nie jest. To przeszłość. Przeszłość nie obiektywna, lecz zniszczona przez pamięć. Jak mówi piosenka: «Ale jaki sens ma marzenie bez drobnych fałszerstw». Tutaj marzenie służy za pamięć, bo często nasza pamięć jest sfałszowana. Zwykle ulepiona jak sen. 2046 Chowa to wszystkie jego wspomnienia ze wszystkimi jego miłościami. Miejsce, z którym nie potrafi się rozstać. 2046 to stan emocjonalny, w którym miłość przychodzi albo za wcześnie, albo za późno. To dręcząca przeszłość, która wyznacza przyszłość Chowa, który bezsilny, by się z nią rozstać, popełnia te same błędy raz po raz

Melancholia, nostalgia, miłość i pożądanie (albo pożądanie miłości)... Cudowna muzyka, zdjęcia jak zawsze niesamowite, film, który całkowicie umniejsza pojęcie czasu

Znakomity!

Okraszony elementami sci-fi, wspaniały film o samotności, niespełnionej miłości i wspomnieniach, które nosimy w sobie....Z przyciemnionymi zdjęciami, cudowną muzyką i znakomitymi rolami....Bo "wspomnienia to tylko ślady łez".

Stracone szanse i romanse

Film jest wieczny, nie dotyczy miejsca ani czasu, bada okoliczności, analizuje kontekst i postanawia z niego wyjść, by pokazać pojęcie zakochania, namiętności i pożądania. Nie zajmuje się miłością, lecz jej praprzodkiem, co by było, gdyby... Taki jest temat filmu, Szanse i romanse.

ARCYDZIEŁO

Nie mógłby być lepszy!

Arcydzielo

Kontynuacja Spragnionych milosci (In the Mood for Love) z wstrzasajaca muzyka, historia, zdjeciami i rolami.

Hymn na cześć melancholii i pożądania

Melancholio moja, ty pani moja / We wszystkich trudach to ciebie obejmuję / W koszuli noszę całe morze / Lecz życia swego wynająć nie mogę