

Stellan Skarsgård w tym filmie tańczy do piosenki „Mój przyjacielu” Krzysztofa Krawczyka. Spokojny człowiek wplątany w zemstę i pożądanie, a chce po prostu normalnie żyć. Hans Petter Moland („Obywatel roku”) pokazał go na Berlinale. Nikt w tym filmie nie próbuje być śmieszny – dlatego działa.
Ulrik właśnie odsiedział w Oslo dwanaście lat za morderstwo. Najszybciej znajdują go dawni wspólnicy. Ulrik wynajmuje pokój w piwnicy, dostaje pracę w warsztacie i zaczyna krążyć wokół dorosłego syna. Każdy ma do niego sprawę, a on chciałby tylko naprawiać samochody. Tak się raczej nie stanie.
Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Berlinie (Berlinale)
Selekcja Oficjalna
2010
Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Salonikach
Nagroda Publiczności
2010
Nie ma jeszcze recenzji. Napisz pierwszą!
Używamy plików cookie, by ułatwić Ci korzystanie z naszej strony.