
W latach pięćdziesiątych szybkie pisanie na maszynie traktowano niczym sport: były mistrzynie i kibice. Déborah François omal nie nabawiła się łokcia maszynistki podczas ćwiczeń. Stylizowany na lata 50. hołd dla beztroskiego kina minionej epoki. Taniec, miłość, czar i CinemaScope w pełnym kolorze.
1958 rok. Dwudziestojednoletnia dziewczyna mieszka z gderliwym ojcem i jest zaręczona z synem mechanika. Wydaje się, że jedyne, co ją czeka, to nudne życie gospodyni domowej. Ma na siebie jednak inny plan. Idzie na rozmowę kwalifikacyjną na stanowisko sekretarki. Zdumiewające tempo, z jakim pisze na maszynie, podsuwa jej nowemu szefowi pomysł: wytrenuje ją do zawodów w szybkim pisaniu. Tytuł najszybszej maszynistki świata jest w zasięgu ręki. Miłość, niestety, też.
Nagrody Cezara (Cezary)
Nominacja – Najlepszy film debiutancki
2013
Nagrody Cezara (Cezary)
Nominacja – Najlepsze zdjęcia
2013
Nagrody Cezara (Cezary)
Nominacja – Najlepsze kostiumy
2013
Nagrody Cezara (Cezary)
Nominacja – Najlepsza scenografia
2013
Nagrody Cezara (Cezary)
Nominacja – Najlepsza muzyka oryginalna
2013
Nie ma jeszcze recenzji. Napisz pierwszą!
Używamy plików cookie, by ułatwić Ci korzystanie z naszej strony.