

Reżyserka Sepideh Farsi nie mogła wjechać do Gazy. Przez rok dzwoniła więc do Fatmy Hassouny i nagrywała ekran – powstał z tego zapis codziennego życia pod bombami. Dwudziestopięcioletnia reporterka przez cały ten czas się uśmiecha. Zginęła od izraelskiej rakiety dzień po wybraniu filmu do Cannes.
Gaza, wiosna 2024 roku. Fatma Hassouna, fotoreporterka, odbiera wideorozmowę z Paryża. Dokumentuje dzieci w bombardowanym mieście. Przez następny rok pokazuje reżyserce dokumentu swoje zdjęcia i wymienia po imieniu bliskich, których straciła. W tle słychać naloty.
Nagrody Cezara (Cezary)
Nominacja – Najlepszy film dokumentalny
2026
Festiwal Filmowy w Cannes
Nominacja – Złote Oko
2025
Nie ma jeszcze recenzji. Napisz pierwszą!
Używamy plików cookie, by ułatwić Ci korzystanie z naszej strony.