Fremont

Μια από τις καλύτερες ταινίες που έχω δει στη ζωή μου....

Αντίθεση, παύση και μοναξιά.

Όμορφη ταινία, πολύ ωραία πρώτη σκηνή. Μου φάνηκε αργή αλλά έφτιαχνε κλίμα με αυτόν τον τρόπο. Χρησιμοποιούσε ένα διακριτικό χιούμορ δημιουργώντας αντιθέσεις με τις στιγμές απόγνωσης και βιοπάλης των χαρακτήρων. Η ηλικιωμένη συγγραφέας στο εργοστάσιο ονειρεύεται μια κοινοτική πισίνα, η συνάδελφός της έχει διπλό κρεβάτι έτοιμο για πιθανό ραντεβού αλλά κοιμάται με τη μητέρα της, ο ψυχίατρος προσπαθεί να βοηθήσει αλλά ταυτόχρονα χρειάζεται κι αυτός να μιλήσει σε κάποιον. Τέλος, η μοναξιά, την οποία πραγατεύεται κυρίως, δεν αποτελεί παγίδα για τους χαρακτήρες αλλά έναυσμα για αναζήτηση και εξέλιξη, αφήνοντάς σε με μια αισιόδοξη σκέψη.