Suntan

Εξάρτηση ηδονής

Διαπραγματεύεται πολλά κοινωνικά θέματα όπως η μοναχικότητα, η έλλειψη αυτοπεποίθησης και η μέση ηλικία. Ανατροπές, "παρεξηγήσεις" και όλα αυτά σε ένα ξέφρενο καλοκαίρι της Αντιπάρου.

i get why Economides stars in this one

top

Κρίση μέσης ηλικίας και μοναχικότητα

Νομίζω ότι θα μπορούσε να δείξει λίγους παραπάνω κώλους η ταινία

ΕΝΟΧΛΗΤΙΚΟΤΑΤΗ

Απαράδεκτη, προσπαθει, αν οχι να δικαιολογησει, τοτε να ερμηνευσει και να συμπονεσει τον κλασικο παρενοχλητικο τυπο/εν δυναμει (ή και οχι) βιαστη, που δεν καταλαβαινει το οχι και δε δισταζει να κανει το οτιδηποτε για να εχει εξουσια πανω σ'αυτο οπου θεωρει οτι εχει λογο: το γυναικειο σωμα. Ενοχλητικοτατη και εξοργιστικη γιατι αυτον τον τυπο τον συνανταμε διαρκως και τραυματιζομαστε: απο τον καθε λογης κριπουλα που εχουμε να αντιμετωπισουμε καθημερινα, στον τυπο που μιλαει για male loneliness epidemic και κατηγορει οτιδηποτε αλλο περα απ'την πατριαρχια, μεχρι τον γκομενο που δεν μπορει καν να διανοηθει την αυτοθιαθεση του σωματος μας, προνομιο που θεωρει οτι εχει μονο αυτος (ως cis straight αντρας). Triggering με πολλους τροπους και προβληματικη σε παρα πολλα σημεια. Εξισου προβληματικη βρισκω και την περιγραφη που εχει δοθει απο το cinobo στην περιληψη, απο την οποια λειπει τελειως οποιαδηποτε αναφορα σε παρενοχλητικη και κακοποιητικη συμπεριφορα του ηρωα.

καλοκαιρινός ρεαλισμός

έχοντας ζήσει για μήνες καλοκαίρια στην Πάρο, με εντυπωσίασε η πιστή αναπαράσταση του κλίματος που επικρατεί σε τόπους που υπάρχνουν έλληνες και τουρίστες που έρχονται σε επαφή/ η ηθοποιία του πρωταγωνιστή ..... εκτός συναγωνισμού

ΤΑΙΝΙΑΡΑ. ΜΑΚΑΡΟΣ.

Μια Αντιπαρος, που σου ζητά να πας. Ένας γιατρός που χάνει σταδιακά τη μπάλα,μια Τρίγγου -σπίρτο και οι Οικονομίδης- Τσορτέκης με τα ρολάκια τους να ρίχνουν το αλατοπίπερο που πρέπει

καλοκαιρινή ταινία

καλογυρισμένη με ταλαντούχους ηθοποιούς

Αυτό που με απωθεί από τον σύγχρονο ελληνικό κινηματογράφο είναι ότι πάντα παρουσιάζεται μια μίζερη ή πολύ αρνητική πραγματικότητα με χαρακτήρες βαθιά τραυματισμένους ψυχικά και συνήθως υπάρχει το στοιχείο της διαστροφής ή έστω της βαθιάς ψυχικής ανισορροπίας. Όχι ολες οι ελληνικές ταινίες, αλλά τόσες ώστε να σε καθιστούν προκατειλημμένο στο τέλος. Και αυτη η ταινια, δεν ξέφυγε από αυτό το μοτίβο δυστυχως.

Απογοήτευσε...

Θα μπορούσε να είναι καλή ταινία, αλλά δυστυχώς κάπου το χανει και με απογοήτευσε. Αδύναμο σενάριο που μένει κάπως επιφανειακά στην σκιαγράφηση των χαρακτήρων και αυτό οδηγεί σε απουσία του αίτιου-αιτιατού. Ωραίες ερμηνείες απο το πρωταγωνιστικό ζευγάρι κυρίως αλλα και κάποιους ακόμα.

Ένα εφήμερο φλερτ, ο έρωτας της ζωής του

Ένα ανούσιο και εφήμερο καλοκαιρινό φλερτ για την Άννα είναι ο έρωτας της ζωής του Κωστή. Όταν δεν παίρνει την τροπή και την ανταπόκριση που περιμένει, ο Κωστής εκτροχιάζεται και οδηγείται σε πολύ σκοτεινά μονοπάτια με φόντο το φωτεινό νησί της Αντιπάρου. Bonus guest από Γιάννη Οικονομίδη.

απλα ΟΚ

στρώθηκα κι εγω μπαλκόνι προτζέκτορα να δω κατι ανάλαφρο και καλοκαιρινό και μου άφησε πικρίλα η ταινία . αρκετά καλή δε λέω αλλά ήμουν σε άλλο mood καθώς έψαχνα στην κατηγορία "βουτιές" . τέλος πάντων . καλή παραγωγή , αληθινές ερμηνείες και το ενα αστέρι πάει στους NIGHTSTALKER στο τέλος της ταινίας !

Μια επικίνδυνη αποσυμπίεση

Μια ταινία με θέμα τους καλοκαιρινούς έρωτες στην Αντίπαρο· δεν πρόκειται όμως για κομεντί, αλλά για δράμα, καθώς ο ήρωας, από εκείνους τους τύπους με την περίσσια ντροπαλότητα και την λειψή αυτοπεποίθηση που όλοι συναντήσαμε λίγο-πολύ στα φοιτητικά μας χρόνια (ή ίσως και υπήρξαμε για κάποιο διάστημα), επαρχιακός πλέον γιατρός, συναντά μια πολύ απελευθερωμένη κοπέλα που απερίσκεπτα παίζει φλερτάροντάς τον, χωρίς να φαντάζεται πού θα μπορούσε να οδηγήσει αυτή η αποσυμπίεση έναν τόσο κλειστό χαρακτήρα. Με ματιά καθαρή, που παρακολουθεί τους ήρωες χωρίς ηθικολογίες ή ωραιοποιήσεις, ο Παπαδημητρόπουλος οδηγεί τον πρωταγωνιστή του σε μια εξαίρετη ερμηνεία που από τη λιακάδα του καλοκαιριού φθάνει ως τη σκοτεινιά ενός πληγωμένου εγώ.

Από τις μεγαλύτερες ευχάριστες εκπλήξεις του ελληνικού σινεμά των τελευταίων ετών...

SPIRAL DOWN

πέραν της πολύ καλής σκηνοθεσίας, της υπέροχης φωτογραφίας και των ερμηνειών όλου του κάστ, εννοείται πως στο επίκεντρο όλων έρχεται ο πρωταγωνιστής ως περσόνα αλλά και ως ο ίδιος ο ηθοποιός, αυτός ο ο άλλη μια φορά εξαιρετικός Παπαδημητρίου του οποίου η ερμηνευτική αποτελεί μια σπουδή στην ψυχοπαθολογία που μπορεί ο καθένας μας να αναπτύξει - άλλωστε είμαστε το σύνολο των τραυμάτων και των συμπλεγμάτων μας όλοι - και να τον οδηγήσει στα πιο ανήλιαγα πηγάδια. Έχει μια τρομερή ικανότητα (έως χάρισμα θα έλεγα) αυτός ο άνθρωπος να σωματοποιεί και να ενσωματώνεται στον ρόλο του κάθε φορά, να ενσαρκώνει το πνεύμα του ήρωα που ερμηνεύει.

Σίγουρα κάτι που δεν περιμένεις

Εξαιρετικές, φυσικές, καθημερινές ερμηνείες, με δύο πρωταγωνιστές -αν μη τι άλλο- υποκριτικά απολαυστικότατους. Η πλοκή σε οδηγεί σε ένα αληθινά συναισθηματικό roller-coaster. Σίγουρα, η ομορφιά της Αντιπάρου είναι η μόνη σταθερά. Όλα τα άλλα ανατρέπονται

YOLO με φόντο ελληνικό νησί

Υπάρχει και η σκοτεινή πλευρά του ελληνικού καλοκαιριού και τη βλέπουμε σ' αυτήν εδώ την ταινία. Ο χαρακτήρας του μοναχικού γιατρού έρχεται σε σύγκρουση με αυτόν της freeminder φοιτήτριας-τουρίστριας που προτιμά τις ελεύθερες σχέσεις. Ο Μάκης Παπαδημητρίου και η Έλλη Τρίγγου εξαιρετικοί. Η πλοκή δε σ' αφήνει να βαρεθείς ούτε λεπτό. Κι όλα αυτά με φόντο τις εκπληκτικές παραλίες της Αντιπάρου.

Καλοκαιρινές Αυτοανακαλήψεις

Δεν έχω πως να την σχολιάσω. Απλώς πιστεύω πως όλοι όσοι νιώθουν πίσω στην ζωή, όσοι νιώθουν μπλοκαρισμένοι και μαγκωμένοι, πρέπει να δουν αυτή την ταινία. Μπορώ να πω πως μου άλλαξε τον τρόπο σκέψης. Με ταρακούνησε αρκετά.

ηδονοθηρία και πάθη = ψυχικός θάνατος

Ενώ ξεκινά χαλαρά και είναι σχετικά αδιάφορη, η υπόθεση και το δράμα του πρωταγωνιστή κορυφώνονται με την πάροδο του χρόνου και γίνεται ενοχλητική για τον θεατή. Αν η ταινία είχε σκοπό να καταδείξει την κτηνώδη φύση και τα πάθη του είδους μας, το πέτυχε. Είναι ένας ωραίος αφηγηματικός τρόπος για να δείξεις ότι η ηδονοθηρία, οι εφήμεροι άνθρωποι και οι εφήμερες σχέσεις καταστρέφουν την ψυχή του ανθρώπου και την κοινωνία. Καταπληκτικός ο Παπαδημητρίου.

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΚΗ ΚΑΙ TRIGGERING

SPOILER ALERT Συμπονετική προς τον πρωταγωνιστή με αποκορύφωμα το τέλος όπου ακριβώς πριν την γυναικοκτονία δείχνει την κοπέλα να πίνει/χορεύει με άλλον άνδρα ενώ εκείνος την παρακολουθεί, πριν την σκοτώσει, δημιουργώντας σχέση αιτίας αιτιατού με την πράξη. Ανησυχητικό! Γενικά η ταινία είναι triggering για τις θηλυκότητες. Ρεαλιστική απεικόνιση στιγμών που στοιχειώνουν τα καλοκαίρια μας με τύπους που μας μπαστακώνονται και βγάζουν κρυφά φωτογραφίες σε παραλίες γυμνιστ(ρι)ών..αποτελώντας τα λιγότερο επικίνδυνα αλλά εξίσου τραυματικά σενάρια! Σκέψεις σιχαμένων τύπων, τις οποίες διαβάζουμε και ακούμε καθημερινά όχι μόνο στην επαρχία αλλά στο κέντρο της Αθήνας! Και στην τελική μας φέρνει αντιμέτωπες με αυτή την ωμή απεικόνιση μίας γυναικοκτονίας! Η σκηνοθεσία (άνδρας σκηνοθέτης) έπρεπε ανοίγοντας ένα θέμα τραυματικό και καθόλου λυμένο να προστατέψει τις θηλυκότητες. Και αν για να δικαιολογήσουμε σκεφτόμαστε ότι γυρίστηκε σε άλλη εποχή, σε αυτή την εποχή δεν χωράει και είναι προβληματική.

Απίστευτος Παπαδημητρίου

Η ταινία ίσως να μην αξίζει 4 αστέρια αλλά λόγω του Μάκη Παπαδημητρίου βάζω +1 αστέρι. Δε μπορώ να φανταστώ κάποιον άλλον στον ρόλο. Εξαιρετικός.

Δυνατή

Φοβερή ερμηνεία του Μάκης Παπαδημητρίου αλλά και η Έλλη Τρίγγου ήταν πολύ καλή.

Ανατροπή και πολύ ωραίες ερμηνείες.

Ο μοναχικός χαρακτήρας του Κωστή και ο εκρηκτικός χαρακτήρας της Άννας -από την άλλη- δένουν αρμονικά στο σενάριο του των Παπαδημητρόπουλου - Τζουμέρκα, αλλά και στην σκηνοθεσία του πρώτου. Θα μπορούσε να πει κανείς με μια πρόχειρη ματιά ότι η ταινία αποτυπώνει ένα μέρος της ελληνικής πραγματικότητας με τα σημερινά δεδομένα...

ωραια ταινία αλλά...

Απίστευτη ερμηνεία Παπαδημητρίου! Όλοι οι ηθοποιοί έπαιζαν πολύ "φυσικά", τα πλάνα φοβερά, η μουσική απίστευτη. Η σκηνοθεσία με κέρδισε πάνω από όλα. Την υπόθεση της ταινίας, και φυσικά το τέλος, τα θεωρώ προβληματικά. Δυστυχώς ζούμε σε μία κοινωνία που αυτά (και πολύ χειρότερα) γίνονται., οπότε καλό είναι να μην τα ρομαντικοποιούμε.

Προσοχή καίει!

Από τους καλύτερους ρόλους του Παπαδημητρίου, ερμηνεύει φοβερά και τις δυο όψεις του χαρακτήρα, μιας ταινίας που προκαλεί από εκεί που δεν το περιμένεις...