Tatami

Από το ρινγκ στην ελευθερία

Το "Tatami" είναι μια ταινία που τη σκηνοθέτησαν μαζί ένας Ισραηλινός, ο Guy Nattiv, και μια Ιρανή, η Ζαρ Αμίρ Εμπραΐμι (τη γνωρίζουμε και από την ταινία «Holy Spider», όπου είχε δώσει μια ωραία ερμηνεία). Αυτό το δράμα-θρίλερ μας δείχνει μια ιστορία γεμάτη αγωνία: μια Ιρανή αθλήτρια του τζούντο, η Λέιλα, νιώθει μεγάλη πίεση καθώς η χώρα της τη διατάζει να χάσει επίτηδες τον αγώνα της, για να μην παίξει με μια Ισραηλινή αντίπαλο. Η ταινία είναι ασπρόμαυρη και μιλάει με ενδιαφέρον για την ελευθερία και την αντίσταση. Με το καλό της παίξιμο και το δυνατό μήνυμα, το "Tatami" μάς κάνει να νιώσουμε πολλά και να σκεφτούμε. Είναι μια καλή δουλειά και δείχνει το σινεμά να μιλάει για σοβαρά πράγματα.

λίγο αργή αλλά έχει ενδιαφέρον

Δεν καταλαβαίνω τα αρνητικά σχόλια που σκέφτονται με όρους καλό-κακό και μιλάνε για προπαγάνδα. Η ταινία βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα. Το 19' ο Saeid Mollaei στο Τόκιο βίωσε αυτό ακριβώς που περιγράφει η ταινία (και δεν είναι ο μόνος). Μάλιστα η Ιρανική ομοσπονδία τζούντο έφαγε αποκλεισμό για 4 χρόνια λόγω παραβίασης ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Μια καλογυρισμενη προπαγανδα

Αν αντικαταστησεις το Ιραν με την ΕΣΣΔ και την Χοσεϊνι με τον Ροκι Μπαλμποα, εχεις αλλη μια καλο γυρισμενη προπαγανδας οπου "κακος ηγετης" δεν αφηνει την μαχομενη (κυριολεκτικα) ηρωιδα να πετυχει. Με το πεισμα και την αγαπη ομως ολα τα καταφερνει... Τι κι αν το Ιραν το ειχαν ξεζουμισει οι Δυτικοι για πανω απο 5 δεκαετιες, τι κι αν δεν καταλαβαν απο τους ηρθε η επανασταση, ο Δυτικος θελει να ακουει μοναχα για καταπιεσμενες γυναικες που σιχαινονται την μαντηλα και την εξουσια. Μια επισκεψη στο Ιραν θα σας εκπληξει το ποσο αληθινοι ειναι οι ανθωποι εκει, και ποσο δεν εχει σχεση η ταινια με την πραγματικοτητα

Εξαιρετική με πολιτικό μήνυμα

Αξίζει

Λίγο αργό, αλλά αξίζει να το δεις

Υπέροχο. Δυναμικό. Πολιτικοποιημένος κινηματογράφος.

το μποικοταζ για την συγκεκριμενη ταινια δεν το γνωριζεται ρε παιδια; ελπιζω να μην σας ειναι αδιαφορο

Εξαιρετίκή

Μόνο ο Σταλόνε λείπει....

Από τη μια έχεις ταινίες για το Ιραν όπως το leyla's brothers, το salesman που δείχνουν αριστοτεχνικα κοινωνικά ζητήματα στο Ιράν όπως η φτώχεια, τα αδιεξοδα και η γυναικεία καταπίεση. Αυτό είναι τέχνη. Από την άλλη να έχεις το ρόκυ 3 του Ισραήλ που μας λέει πόσο κακό είναι το Ιράν και πόσο καλή κι ελεύθερη είναι η Δύση. Αυτό είναι προπαγάνδα. Ο δημιουργός του αντιφασιστικου "skin" μάλλον γίνεται επιλεκτικός στον αντιφασισμό του όταν αφορά στη χώρα του και του και τις συνέπειες αυτού και της δυτικής ελευθερίας σε κάτι χιλιάδες παιδιά σε μια χώρα παραδίπλα. Θα έβαζα 0 αστέρια αλλά η δεν το επιτρέπει η πλατφόρμα η δεν ξέρω πως γίνεται.

Εξαιρετικό

Ιστορία, ερμηνείες, μηνύματα, σκηνοθεσία.

εξαιρετικο