The Blue Caftan

Εξαιρετικό!

Αριστούργημα!!!

Αγγίζει την τελειότητα !

Αριστούργημα!

Μακράν η καλύτερη ταινία που έχω δει τα τελευταία χρόνια!

Αριστούργημα λεπτοδουλεμένο όπως η χρυσοκλωστή στο μπλε καφτάνι

Χαμηλόφωνη ευαισθησία!

Μοναδική ταινία

Κομψοτέχνημα, ψυχολογικό ποίημα, μελέτη σχέσεων, μελέτη θανάτου. Κορυφαίο.

Chris23

Επισκέφτηκα το Μαρόκο λίγες μέρες πριν την εκπνοή του 2025 Έμεινα 9 ημέρες κι έκανα 2500 χλμ. με την υπόσχεση να επιστρέψω κάποια στιγμή Η ταινία μου έφερε ξανά τις εικόνες, τις μυρωδιές, την ατμόσφαιρα, την κουλτούρα αυτής της πολύ ξεχωριστής χώρας Βαθιά ποιητική, μια ωδή στην αγάπη που μπορεί να γιατρέψει και τα πιο μεγάλα τραύματα και να υπερβεί τις επιθυμίες της σάρκας Αποτυπώνει με τόσο σεβασμό τα στοιχεία της πολύπλοκης ανθρώπινης φύσης σε μια χώρα επώδυνα θεοκρατική που δεν συγχωρεί που δεν επιτρέπει στις γυναίκες να πεβρισκονται στο μυστήριο της κηδείας μα τελικά την εξυψώνει αυτή την ίδια την γυναίκα ντυμένη μέσα στο καφτανι που γίνεται ουσιαστικά το σάβανο της αλλά κι ο χιτώνας της ελευθερίας για τους τρείς πρωταγωνιστές Εξαιρετικό σενάριο, φωτογραφία, μουσική και καθηλωτικες ερμηνείες

Υπέροχα ψυχογράφημμα τριών προσώπων! Θέλει το χρόνο της, να μπεις στον "ανατολίτικό' ρυθμό της αλλά μετά σε συνεπαίρνει στο βάθος της. Οι τρεις ηθοποίοι εξαιρετικοί στον ρόλο τους και πόσο ευαίσθητη η προσέγγιση από την σκηνοθέτιδα. Στο τέλος σε αφήνει να ζηλεύεις το χρυσοκέντητο πανέμορφο μπλε καφτάνι.

Ύψιστης λεπτότητας...

... έργο. Χαμηλόφωνο και βαθύ, χωρίς το παραμικρό 'στραβοπάτημα'.

Ανείπωτα πάθη

Αγγίζοντας πολύ δεξιοτεχνικά λεπτές ισορροπίες, ανοίκιες για τη δυτική σκέψη, αναλώνεται σε μια νωθρή μακρηγορία που δύσκολα σε κερδίζει.

Κουράστηκα, δεν άντεξα να την δω όλη.

Με το ζόρι άντεξα την πρώτη ώρα και τελικά δεν κατάφερα να τη δω μέχρι το τέλος. Τη βρήκα αφύσικα αργή, με κουραστικά κοντινά πλάνα που δεν προσέφεραν κάτι ουσιαστικό σε ψυχολογικό επίπεδο. Η συνεχής χαμηλόφωνη, σχεδόν ψιθυριστή ομιλία μοιάζει να χρησιμοποιείται ως τέχνασμα για να δοθεί βάθος χωρίς όμως να δίνεται. Μου αρέσουν οι ταινίες ψυχικού κόσμου με εσωτερικότητα. Στην συγκεκριμένη ομως περίπτωση, στο μισό που άντεξα να παρακολουθήσω, η ταινία μου φάνηκε ανούσια και αυτάρεσκα αργή, χωρίς να με εμπλέκει συναισθηματικά και να μου δώσει λόγο να συνεχίσω. Το μόνο που μου άρεσε έιναι ότι είδα ότι οι Μαροκινοί έχουν πολύ αρμονικά χαρακτηριστικά.

Βαθιά ανθρώπινη.

Λίγο αργή στην αρχή αλλά αφού αφεθείς στο ρυθμό της ταινίας, σε απορροφά.

ενασ για την αγαπη!!!

τρυφερές σιωπές

την βρήκα πολύ ποιητική ... βλέμματα, σιωπές, αγγίγματα, βαθιά συναισθήματα, ανθρώπινα, απλά ή κ όχι... μια άλλη κουλτούρα που προσεγγίζεται με επιτυχία... με πήρε μαζί της η ταινία

Η ευγένεια μιάς πληγωμένης ψυχής

Πολύ καλό σενάριο, δουλεμένες σκηνές, πολύ καλές ερμηνείες.Μια χαμηλόφωνη ταινία για την αγάπη και την ευγένεια πληγωμένων ψυχών!

Ποίηση συναισθημάτων χρωμάτων σιωπών βλεμμάτων

ενδιαφέρον

Ωραίο μπλε το καφτάνι

Παρά τα όσα ξεπερνούν τις δυνάμεις τους, οι ήρωες καταφέρνουν να γελάνε, να απολαμβάνουν τη ζωή, την ομορφιά και ...τα μανταρίνια. Και να συνδέονται ουσιαστικά.