The Woman who Ran

Πολύ καλη

Μέσα σε μια όμορφη ατμόσφαιρα ο σκηνοθέτης μας δίνει με αγαπη και τρυφερότητα την αγωνία των γυναικων για τις σχέσεις τα όνειρα και τις δυσκολίες τους

Λιτή,εύλογη

Με λίγα μέσα,σχεδόν ασπρόμαυρη,κοντινά και μακριά πλάνα είπε για τις γυναίκες αυτά που βιώνω και βλέπω, αυτά που λέγονται αλλά και καλύπτονται,όχι και τόσο αφού τα εισπράττεις. Στην φλυαρία της εποχής απαντά ότι μπορείς πολλά με λίγα και σιωπή,καθαρά κάδρα

Υφέρπουσα!

Ενώ ο σύζυγος της βρίσκεται σε επαγγελματικό ταξίδι, η Γκαμχί συναντά τρεις φίλες της σε προάστειο της Σεούλ. Οι κουβέντες ανάμεσα τους είναι φιλικές, αλλά η κάθε μία έχει τελείως διαφορετική ατζέντα από την άλλη, τόσο επί της επιφάνειας των πραγμάτων, όσο και υπογείως αυτής. Η σκηνοθετική ματιά παρουσιάζει τρομερό ενδιαφέρον, και ενώ κατά τη διάρκεια της αισθάνεσαι οτι ο χρόνος κυλάει αργά, κάτι ανησυχητικό αναδύεται μέσα σου μέχρι το τέλος της αφήγησης. 3 αστέρια γιατί ήμουν μεταξύ του 2 και του 4. Το γιατί,δε το γνωρίζω.