The Worst Person in the World

very nice movie

Αριστούργημα!!!

ενα παιχνιδι οπως ειναι η ζωη

Not a big deal

No

Ενδιαφέρον.)

Πολύ καλό!. Ενδιαφέρον σκέψεις τής πρωταγωνίστριας!. Η ταινία " σε δύο ταχυτήτες" σεναρίου είναι. Αρκετά πράγματά που απασχολούν το μέσο "χαρακτήρα" ανθρώπου πραγματεύεται με "ισορροπημένη" εναλλαγή. Επίσης ταιριάζει "ο δρόμος που δεν πήραμε..". Ποιοτικό γύρισμα κ φωτογραφία.#

Πολύ καλή!

Απροβλεπτη οπως και η ζωή!

Βγαλμένη από τη ζωή

Ή τρικυμία εν κρανίω; Όπως και να έχει το πράγμα, ταυτίστηκα. Καμμία μπούρδα, τίποτε περιττό, τίποτε ψεύτικο, μου άρεσε.

Είμαι ακριβώς σε αυτήν την ηλικία που αυτή η ταινία έπρεπε να με αγγίξει. Εγώ είμαι το target audience. Αλλά δυστυχώς όχι. Δεν με συγκίνησε.

Είναι μια τρυφερή ταινία με ένα πικρό ταξίδι στην αβεβαιότητα της σύγχρονης εποχής. Πολύ ωραίες ερμηνείες με προεξέχουσα την ερμηνεία της πρωταγωνίστριας. Είναι μια πολύ ωραία ταινία από αυτές τις ιστορίες που μένουν γιατί κάπου μέσα τους κρύβετε και ένα κομμάτι δικό μας. Παναγιώτης Κουνάβης

Όταν νομίζεις ότι έχεις βάλει την ζωή σου σε μια σειρά, πάντα κάτι θα εμφανιστεί να σε τραβήξει πίσω, να σε ρίξει κάτω, να σε ανεβάσει ψηλά ή να σε κάνει να σταματήσεις και να κοιτάξεις την ανατολή του ήλιου. Ίσως να μην έχει τόσο σημασία γιατί, τι ή ποιος θα σε κάνει να τα περάσεις όλα αυτά, αλλά ίσως αυτό που αξίζει είναι να νιώσεις ότι περισσότερο μπορείς, μέχρι να έρθει το ζεστό φως να σου αγγίξει το πρόσωπο και μια νέα μέρα να ξημερώσει με αναπάντεχα συναισθήματα που σε κρατούν ζωντανό. Η ζωή είναι απρόβλεπτη, δύσκολη, χαοτική, και άγνωστη. Αυτή η ταινία σε κάνει να θες να την εξερευνήσεις, μήπως και τελικά κάπου στην πορεία ανακαλύψεις τον εαυτό σου μέσα στην ζωή!

Πολύ καλή

Πρώτη μου επαφή με το έργο του Joachim Trier και θα ήθελα σίγουρα να δω κι άλλες. Πολύ ενδιαφέρουσα ταινία, με πολύ ωραίες ερμηνείες.

Έχοντας δει την "Συναισθηματική αξία"...

... πριν να δω αυτό, η σύγκριση το αδικεί. Όμως, η σκηνή όπου η πρωταγωνίστρια περπατά μόνη πριν πάει απρόσκλητη στο πάρτυ όπου θα συναντήσει τον δεύτερο σύντροφό της, και όλο το τελευταίο κομμάτι, απ' την στιγμή που αυτός ανακαλύπτει ένα κείμενό της στα σκουπίδια, δείχνουν την αξία του Τρίερ και δικαιώνουν την ταινία.

The portrait of a vacuous entitled female

Very accurate title! Insufferable woman, perhaps a most accurate title would be the most selfish person in the world. Could not empathise with this vacuous character.

τρομερη

πολλοι γραφουν αρνητικα σχολια επειδη δεν συμπαησαν την πρωταγωνιστρια. διαβασατε τον τιτλο πριν πατησετε εναρξη?

Όμορφη και ειλικρινής.

Υπαρξιακό. Δεν δίνει έτοιμες απαντήσεις. Έξυπνο.

Μου άρεσε η κάμερα, η υφή της και οι λήψεις των προσώπων.

Άκρως ρεαλιστική

Ωδή στα άτομα που ψάχνουν τον δρόμο τους, γνωρίζοντας παράλληλα καλύτερα τον εαυτό τους. Οι θεατές που αντιμετωπίζουν την πρωταγωνίστρια σαν ''φτερό στον άνεμο'', δεν έχουν αφεθεί ποτέ στα συναισθήματα τους, δεν τα ακούν και δεν τα αποδέχονται. Οποιαδήποτε αμφιβολία προκύψει στη ζωή, την θάβουμε κάτω από το χαλί για να μην χαλάσει το ιδανικό προσωπείο της συμβατικής ζωής.

λίγο αίσθηση fleabag

Τρικυμία εν κρανίω

Μέτριο δραματάκι με γερή δόση νεοφέμ μπουρδολογίας & επιφανειακών υπαρξιακών αναζητήσεων.

Πολύ εύστοχος τιτλος

Η ταινία αναδεικνύει ωραία πως ένας άνθρωπος που βιώνει γονεικη απόρριψη καταλήγει στη διαχείριση της θεωρώντας θεμελιώδες της δικαίωμα να παίρνει την πλήρη αποδοχή των άλλων χωρίς να κάνει προσπάθειες για αυτό. Και πως φυσικά στο τέλος το πληρώνει. Νομίζω εκεί έγκειται και ο τόσο εύστοχος τίτλος της. Ίσως στο τέλος ο σκηνοθέτης θα μπορούσε να αποφύγει το μελό... αλλά το ξεδίπλωμα της στασιμότητας της ππρωταγωνίστριας σε σχέση με μια ζωή που προχωράει είναι πολύ εύστοχο.

πολυς χαμος για το τιποτα

Οι κοινη γνωμη την εκανε να μοιαζει με αψογη ταινια αλλα η πραγματικοτητα ειναι για αλλη μια φορα μετρια. Ξεκιναει και σε ταιζει με το τελειο protagonist material , white clean girl aesthetic with an artistic twist που βιωνει το μοχθο της πραγματικης ζωης . Η κεφαλαιοποιηση της ταινιας ηταν μια πολυ φωτεινη ιδεα να σε κανει να δεις την "κακια" ως κομματι του ανθρωπινου αλλα για να το πετυχει αυτο στερησε το βαθος του πρωταγωνιστικου ρολου. Ολη η ταινια "ζωγραφιζει" την πρωταγονιστρια χωρις ομως να την βλεπουμε, ατελειωτοι κυκλοι , αγευστοι ανθρωποι. Συναισθηματικος εκβιασμος και ρηχος φεμινισμος 1312 θωμας μινωις

Ποιός να'ναι τελικά ο χειρότερος άνθρωπος στον κόσμο;

Αγκαλιάζοντας τις μετέωρες πτυχές της ζωής, η ταινία θέτει στο προσκήνιο πολλές από τις -όχι και τόσο ροζ- ανησυχίες που ταλανίζουν τους ανθρώπους σήμερα. Καλεί τον θεατή να κοιτάξει μέσα του ενδοσκοπικά, κι ύστερα σαν να μαλακώνει λίγο τις αβυσσαλέες προσδοκίες που τρέφουμε οι άνθρωποι για τους εαυτούς και τους γύρω μας - φωτίζοντας την μια και μοναδική πραγματικότητα (κατ'εμέ), τους ανθρώπους που επιλέγουμε να καλούμε στη ζώη μας, συμπεριλαμβανομένου και του εαυτού μας.

must-watch

Περίμενα πολλά παραπάνω.

Η πρωταγωνίστρια άξιζε γερά.