Opowieść letnia

Bez sensu. Szkoda.

Świetny!!!

Kiedy film jest aż tak dobry, nie ma się wiele do powiedzenia... Jak w małej buteleczce dobrych perfum mieszczą się zapachy różnych kwiatów, owoców itd. które które tworzą obrazy, historie, wspomnienia... No i tak jakoś Rohmer zdołał zamknąć w jednym filmie lato!!

Letnie miłości...

Dziękuję Cinobo, że dało mi okazję poznać Érica Rohmera!

Najlepszy film Rohmera ?

Letnie młodzieńcze miłości

Trzy dziewczyny, jeden chłopak, jedno lato. Trzy dziewczyny wiedzą, czego chcą. Chłopak dopiero próbuje to odkryć. Miłości, rozstania, wyznania, tanie wymówki, realistyczne dialogi, oszczędne role przekonującej obsady. Kamera porusza się razem z bohaterami, którzy chcą poznać okolicę, a żywy montaż nie pozwala się nudzić. Film, który można obejrzeć w każdym wieku, bo jego prawdy są aż tak ponadczasowe.

Beztroska letnia podróż

Choć czasem miałem wrażenie, że role aktorów nie są na poziomie, jakiego bym oczekiwał, to już same miejsca, w których kręcono film, oraz beztroski klimat, jaki z niego bije dzięki letnim miłościom, o których opowiada — i to z minionych, bardziej niewinnych czasów — sprawiły, że przez cały seans bardzo przyjemnie podróżowałem.

magiczny

Oglądając go, będziesz marzyć, żeby twoje życie zawsze tak wyglądało, jak letni poranek na plaży.

#ÈricRohmerianSummer #NotForSummerHaters

Letnie rozleniwienie

Flirt, młodość. Wszystko super, póki tak żyjesz.

HELEN

PRZECUDOWNY. CZASY, KIEDY NIE POTRZEBOWAŁEŚ PSYCHOLOGA, TYLKO PRZYJACIÓŁKI, PRZYJACIELA, Z KTÓRYM MOŻNA POGADAĆ.

Letnie niespełnione miłości

Lekkostrawny, wakacyjny film Rohmera. Bardzo przyjemny film, którego akcja toczy się w sielskim krajobrazie francuskiej riwiery.

Beztroskie lato

co to za postacie? Co za finezja, co za piękno, a ta próżność?? Jeden z moich ulubionych filmów Rohmera. Morze, natura i istota ludzkich relacji. Warto bardziej niż cokolwiek innego!! ♥♥♥

Niedoświadczony w miłości, introwertyczny, trochę geekowaty bohater, wannabe kompozytor z nieco powierzchownym -moim zdaniem- zainteresowaniem muzyką, wplątuje się w miłosny... czworokąt i -dosłownie- nie wie, którą wybrać. Przyjemny powrót do czasów jedynie stacjonarnych telefonów z lat 90., dialogi kręcące się niemal wyłącznie wokół miłosnych wyborów bohatera (trochę męczące) i wszechobecny indywidualizm, autopromocja i nadmierne analizowanie - portret bardzo dobrze znanego typu współczesnego człowieka. Wszystko to podane z lekką, wyrafinowaną i charakterystyczną dla reżysera estetyką.

Letnie miłości,

młodzieńcze dylematy, ambiwalencja, sytuacje, które łatwo się komplikują i jeszcze łatwiej rozwiązują. Ładne obrazy, sycące dialogi. Klasyczny Éric Rohmer, znakomity w swoim rodzaju kina.

Lata u Rohmera mają w sobie coś z wakacji naszej młodości